Naar de uitgang

Moe, maar absoluut voldaan over alle moois dat we hadden gezien in Park Vijversburg, besloten we op die mooie dag in mei tegen vier uur ’s middags op zoek te gaan naar de uitgang. En dat viel nog niet eens mee …

In een eerder logje schreef ik al: “Groot Vijversburg was dus eigenlijk een bos om de hoek. In het park waren vernuftige slingerpaden en kronkelende vijverpartijen aangelegd, zodat er lange wandelingen gemaakt konden worden zonder dat de wandelaars in de gaten hadden dat ze verschillende keren (bijna) langs dezelfde plek liepen …”

Uit eigen ondervinding kan ik zeggen dat de landschapsarchitect indertijd goed werk heeft gedaan, want wij kwamen helaas ook een paar maal op hetzelfde punt uit zonder dat we een stap dichter bij de auto waren gekomen. En dat terwijl ik intussen al knap moe was en ook flink dorstig. Het was aanlokkelijk om maar even op één van de bankjes te gaan zitten, die daar heel verleidelijk in de zon stonden. Maar behalve aanlokkelijk was het ook gevaarlijk. Wanneer ik in zo’n fase van mijn vermoeidheid ‘even’ ga zitten, dan maak ik het mezelf niet echt gemakkelijker. Want om dan weer overeind te komen en de weg te vervolgen … pfff …

Nee, ik stelde voor om eerst maar naar de oude ingang van het park te lopen (want die wist ik wel te vinden) en dan maar verder te zien. Dat bleek een goed idee, want toen we daar bijna waren, zag ik een auto naderen die op het punt stond om het terrein te verlaten. Terwijl het ijzeren hek open draaide, zetten wij zo goed en zo kwaad als het ging de pas er even flink in. Tot ons geluk konden we mooi bij de auto aansluiten, voordat het hek achter ons weer werd gesloten …

Aan de overkant van de weg stond een muurtje onder een lommerrijke boom. Dat was een fijn plekje om even lekker te zitten, terwijl Jetske de auto haalde. Die stond op de parkeerplaats bij de nieuwe ingang van het park, 200+ m verderop. Daarmee kwam er een onvoorzien eind aan ons bezoek aan Park Vijversburg. Een bezoek, dat wat mij betreft overigens zeker voor herhaling vatbaar is …

En zo heeft Jetske me ook dit jaar weer een paar maal door een mooie, maar vermoeiende fotokuier heen geholpen. Dankjewel, Jetske, ik zou me geen beter fotomaatje kunnen wensen!

Skywatch Friday 444

Gisteren maakte ons meteorologisch instituut KNMI bekend dat het de zonnigste herfst was sinds het begin van de metingen. Dat is ook op deze foto’s weer goed te zien …

Yesterday our meteorological institute KNMI announced that it was the sunniest autumn since the start of the measurements. That is also clearly visible in these photos …

Deze foto’s zijn onlangs gemaakt bij sluis Wijnjeterpverlaat in de Opsterlandse Compagnonsvaart …

These photos were recently made at a lock in one of the Frisian canals …

De sluis werd in 1785 volledig van hout gebouwd. In 1803 werd hij al vervangen door een stenen exemplaar. In 1891 werd de sluis totaal vernieuwd …

The lock was built entirely of wood in 1785. In 1803 it was already replaced by a stone specimen. In 1891 the lock was completely renewed …

Een stukje verderop ligt de brug richting Hemrik …

A bit further there is a bridge over the canal…

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend!   –   Enjoy your weekend!

Over de brug naar It Eilân

Als ik me niet vergis, dateert het laatste logje over It Eilân bij Goëngahuizen van februari 2015. De tijdelijke ‘winterbrug’ vormde op dat moment zoals elk jaar in de wintermaanden de verbinding met It Eilân voor fietsers en voetgangers. Sindsdien ben ik er in 2016 ook nog eens geweest, maar de foto’s die ik bij die gelegenheid heb gemaakt, hebben om de een of andere reden het weblog nooit gehaald …

Dit jaar was ik er half maart weer. Omdat ik zelf lange tijd niet kon rijden, hetzij vanwege de hevige buikpijn of omdat ik vanwege de zware pijnstillers die ik slikte ‘nogal wazig’ was – vaak zelfs beide – nam Jetske me die dag weer op sleeptouw …

Voor Jetske was het de eerste kennismaking met de beweegbare brug, die er sinds het voorgaande logje ten lange leste dan toch is gekomen. Eindelijk is It Eilân nu gedurende het hele jaar op een normale manier te bereiken. Tijdens het watersportseizoen staat de brug normaal gesproken altijd open ten behoeve van de recreatievaart. Voetgangers of fietsers die naar de overkant willen, moet de brug daartoe eerst sluiten. Zodra ze aan de overkant zijn, moeten ze de brug weer open zetten …

Omdat het vaarseizoen nog niet geopend was, hadden we op dat moment geen werk van de brug die zich als een lange loper voor ons uit strekte. Terwijl Jetske de gebruiksaanwijzing nog stond te lezen, was ik alvast naar de overkant gelopen. Op de onderstaande foto kun je mooi een deel van het mechaniek zien waarmeer de brug zijwaarts kan worden open gedraaid …

Eenmaal aan de overkant hebben we een korte wandeling gemaakt op It Eilân …

De stier was niet thuis, zodat we in alle rust even rond konden kijken en wat foto’s maken …

Ik vind dit zo’n mooi landschap met de ringsloot die door ’t polderland slingert en de oude kleine hekjes in de verte …

We hadden gehoopt al een enkele weidevogel te zien, maar daarvoor was het nog te vroeg …

Alleen ganzen bevolkten het grasland in de verte …

Zicht op het Koningsdiep

Zoals wel vaker, was ik dinsdag ruim op tijd van huis gegaan voor mijn afspraak in het Weinterper Skar. Dat gaf me onderweg mooi de tijd om nog even te stoppen bij de brug in de N381 over het riviertje het Koningsdiep …

Bijna bewegingsloos meanderde het Koningsdiep traag door het berijpte winterlandschap …

Kijkend naar de ijsvorming, zat er zo weinig beweging in het water, dat Koning Winter in de bocht van de rivier na twee nachten met matige vorst al grip begon te krijgen op het Koningsdiep …

Drie schepen en een trein

De foto’s van de spoorbrug Grou, die ik hier gisteren liet zien, heb ik maandag gemaakt. Samen met Jetske maakte ik die middag een ritje door het Friese weidegebied. Toen Jetske in de buurt van Akkrum vroeg hoe ver we daar van het Prinses Margrietkanaal zaten, wendde ik de steven van de auto meteen in noordelijke richting. Even later zette ik de auto tussen Akkrum en Grou op de Leppedyk bij de spoorbrug in de berm. Terwijl we in de auto een paar broodjes aten, zagen we een eerste schip naderen en dus werd het tijd om eerst maar even naar buiten te gaan om wat foto’s te maken …





Vanuit de richting Leeuwarden kwam het binnenvaartschip ‘de Diligentia’ naderbij …





Moeiteloos voer ‘de Diligentia’ onder de spoorbrug door …





Enige tijd later zagen we vanuit de richting Lemmer een tweede schip naderen …





Ook ‘de Grebbe’ had geen enkele moeite met de brug …





Korte tijd later passeerde ‘de Grebbe’ een tegenligger …





Voor Rotterdamse begrippen is dit natuurlijk maar een dwerg, maar ik vind zo’n lege binnenvaarttanker toch al knap imposant …





Kijk, de tanker ‘Vianen’ uit Rotterdam en een trein uit Leeuwarden passeren de spoorbrug vrijwel gelijktijdig, als dat maar goed gaat …





Dan vraag je je toch even af of dat gaat passen, maar ook ‘de Vianen’ komt schadevrij onder de spoorbrug door …





En dan keert de rust rond de spoorbrug Grou weer terug, want erg druk was het er niet maandag …





Op een zonnige zomerdag moeten we dit nog maar eens over doen, want maandag was het er aan de koude kant en de recreatievaart zorgt tegen die tijd vast ook voor wat meer drukte en afleiding.

Brug N381 – Opsterlandse Compagnonsvaart

De vernieuwde N381 kruist niet alleen diverse wegen, maar ook een aantal vaarten en riviertjes …





Ongeveer een kilometer ten noorden van de plek waar de Peelrugtunnel wordt gebouwd, wordt aan de Tjalling Harkeswei bij Wijnjewoude hard gewerkt aan de bouw van een nieuwe brug over de Opsterlandse Compagnonsvaart …





Toen ik er vorige week langs kwam, werd er betonvlechtwerk van de noordkant van de vaart naar de zuidkant getakeld …





Aan de noordkant stond een man klaar om de pakketten aan de telescoopkraan te haken …





Af en toe ‘haakte’ het even wat …





Maar uiteindelijk werd ieder pakket omhoog getakeld …





Ogenschijnlijk zo licht als een veertje zweefden de pakketten één voor één naar de overkant …





Kijk eens aan, daar hebben de foto van gisteren ook weer, maar dan mèt de ketting van de telescoopkraan …





Aan de andere kant van de brug in aanbouw verdween ieder vrachtje uit mijn zicht …




Sluis I bij tegenlicht

Gistermiddag heb ik even een ritje gemaakt naar Sluis I, een Friese sluis in de Tjonger bij Oudehorne (kaartje Google Maps). Daar heb ik de benen even gestrekt om bij tegenlicht wat foto’s te maken …





Sluis I scheidt de benedenloop en de middenloop van Tjonger en is voorzien van een pompinstallatie. Bij lage waterstand kan boezemwater vanuit de benedenloop naar de middenloop omhoog gepompt worden …





Het hoogteverschil is 0,90 meter. Aan de bovenzijde verbindt een fietsbrug de noordoever met de zuidoever. De fietsbrug wordt met de hand opgehaald. Naast de sluis staat een voormalige sluiswachterswoning. De woning en de sluis dateren van het einde van de 18e eeuw. De Tjonger is toen ten behoeve van de scheepvaart voor de afvoer van turf uit zuidoost Fryslân gekanaliseerd …