Op oude fundamenten

Daar staat hij dan, de 13 meter hoge uitkijktoren ‘Romsicht’. Vooral vanaf het tweede platform biedt de toren een mooi ruim uitzicht over de Jan Durkspolder en de Alde Feanen. Het rieten dak is bedekt met riet dat in de polder zelf gewonnen is en het houten onderstel is van Europees FSC gekeurd eikenhout …

En hij staat stevig, want de toren is gebouwd op de oude fundamenten van een boerderij die hier van 1929 tot 1962 heeft gestaan …

Wie meer wil weten over de geschiedenis van dit kleine stukje Fryslân en de oude boerderij die er eerder stond, kan hiervoor terecht op het logje dat ik in december 2011 bij mijn vorige bezoek aan ‘Romsicht’ heb gepubliceerd: “Romsicht” op oude fundamenten

Fragmenten van de fundamenten …

Morgen gaan we naar boven …

– wordt vervolgd –

Terug naar ‘Romsicht’

Op één van mijn eerste pijnvrije dagen bedacht ik me dat het een mooie dag was om weer eens naar ‘Romsicht’ te gaan. ‘Romsicht’ is een uitkijktoren die aan de westelijke rand van de Jan Durkspolder staat …

De eerste en tevens laatste keer dat ik die toren heb beklommen, was in december 2011. Nadien heb ik samen met Jetske nog eens een poging ondernomen om er naar toe te gaan. Toen bleek de uitkijktoren echter te ver weg te staan, waardoor we genoodzaakt waren om halverwege om te keren. Met de loopfiets zou het nu toch wel weer mogelijk moeten zijn om er te geraken, bedacht ik me …

En jawel, sneller dan verwacht was ik ter plekke. Je zou bijna kunnen zeggen dat het nu een fluitje van een cent was, maar dat is overdreven. Ik had echter nog wel voldoende kracht in de benen om – voordat ik bij de picknicktafel ging zitten – nog even wat foto’s te maken vanaf het bruggetje …

Eerst even een blik in noordelijk richting waar in het verlengde van de vaart Earnewâld ligt. Daar in de verte was ik vandaan gekomen. Nu leek het toch weer een heel eind om straks terug te moeten. Nog maar even niet aan denken …

In zuidelijke richting zien we de Hooidamsbrug die net open ging om een zeilboot door te laten. Het zou niet de laatste keer zijn dat de brug die dag bediend werd. Het was voor bijna half oktober druk op het water. Maar het was met ruim 22 ºC op de thermometer dan ook weer ongekend mooi weer voor de tijd van het jaar …

– wordt vervolgd –

 

Een oude veensluis

Ik had het kunnen weten natuurlijk … Als ik een tegenlichtfoto laat zien van de bosschage waarin de restanten van een oude veensluis schuil gaan, zijn er natuurlijk altijd mensen die daar meer van willen zien. Nou vooruit maar dan maar … We blijven nog even aan dezelfde kant van het hek en steken het bruggetje over de Binnenringfeart over dat eerder op diezelfde tegenlichtfoto te zien was …

Om de onderstaande foto’s van de restanten van die oude veensluis te kunnen tonen, ben ik even het archief ingedoken …

Deze foto’s heb ik gemaakt in november 2015 tijdens een fotokuier met Jetske …

Het staat me bij, dat er een artikel over deze oude sluis op de website van It Fryske Gea stond, maar dat heb ik na de recente vernieuwing van die site niet terug kunnen vinden. Afijn, gelukkig had ik de foto’s nog …

Centraal gelegen tussen de Veenhoopster petgaten is duidelijk dat de sluis (Google Maps) is gebruikt voor de afvoer van de turf die hier in de buurt van De Veenhoop is afgegraven …

Ik sluit af met een toeristisch kaartje van de omgeving …

Boomsculpturen bij Heidehuizen

Zoals beloofd, laat ik vandaag nog enkele van de boombeelden zien, die onlangs in het bos tussen Heidehuizen en Olterterp in het kader van een zogenaamde Landgoeddag zijn gemaakt door een aantal woodcarvers, kunstenaars die hun werk maken m.b.v. kettingzagen …





Naar aanleiding van het eerste logje over de “Beelden in het bos” voerde Geert een linkje aan van een artikel in de plaatselijke krant “De Woudklank”: “Monumentale bomen Olterterp vertellen voortaan Friese sagen en legenden“. In dit artikel wordt het verhaal achter deze boomsculpturen helemaal uit de doeken gedaan …





Frank van den Hoven heeft in een aantal reacties op “Beelden in het bos” diverse vragen beantwoordt, die door andere lezers werden gesteld. Dat kwam mij eerlijk gezegd wel goed uit, want mijn week stond na afloop van de mooie, maar wat al te lange wandeling naar en langs deze sculpturen vrijwel geheel in het teken van de MS. Dank daarvoor derhalve, Frank! Kortom wie donderdag een vraag had gesteld, kan intussen wellicht een antwoord vinden in een reactie van Frank …





In totaal zijn er tien bomen bewerkt door de houtzagers. dat betekent dat ik er toch een paar gemist heb. Ik sluit af met een kleine houtsculptuur in één van de bomen op een eilandje in de vijver …





Om ook de resterende beelden nog op de foto te zetten, zou ik eigenlijk nog eens terug moeten gaan. Ik vrees echter dat dat er in elk geval voorlopig niet van zal komen. Afgelopen week heb ik me weer eens gerealiseerd, dat ik me toch echt wat moet inhouden met mijn fotokuiers, maar daar kom ik eerdaags nog wel eens in een logje op terug …




Beelden in het bos

Eenmaal op de oever van het bosmeertje aangekomen, kreeg ik al snel de eerste sculpturen in het vizier …





Dichterbij gekomen blijkt de eerste sculptuur een weergave te zijn van ‘Het vrouwtje van Stavoren‘ …





Voordat ik verder ga, werp ik nog even een blik achterom, want de zonnige oever en het meertje liggen er prachtig bij …





Dan vervolg ik mijn weg naar het tweede boombeeld …





De kunstenaar lijkt Sjoerd te heten, wie de man met de stok en de lantaarn is, weet ik eerlijk gezegd niet …





– wordt vervolgd, morgen met een blik over het spiegelende bosmeertje en zaterdag met nog wat boombeelden –

Pauze bij het vennetje

Nadat ik het eerste deel van mijn boswandeling maandagmiddag over de oneffen bosgrond had gemaakt, koos ik voor het tweede deel van de route voor het geasfalteerde fietspad, dat van Heidehuizen door het bos naar Olterterp voert …





Korte tijd later kwam mijn doel voor deze fotokuier in zicht: het bankje bij het vennetje, dat vlak daar midden in het bos enigszins verscholen langs het fietspad ligt …





Zon, geen wind en een temperatuur rond de 16 graden, kortom: het zat heerlijk daar aan de waterkant. Na enige tijd raakte ik aan de praat met een paar passanten, die vertelden over een ven of een vijver nog iets verderop in het bos, waar bijzondere sculpturen te zien zouden zijn …





Er stond me iets van bij, dat ik daar wel eens iets over had gelezen, maar ik had geen idee waar die sculpturen zich bevonden en wat ik me erbij moest voorstellen. Het werd me keurig uitgelegd: eerst nog ca. 100 – 150 meter het fietspad volgen en daarna het bos in, totdat ik een bruggetje zou zien …





Om hun verhaal kracht bij te zetten, haalde de man van het stel zijn fotocamera tevoorschijn, waarna hij me een aantal foto’s liet zien die hij kort daarvoor bij de bewuste vijver had gemaakt Tja, wat nu te doen … goede raad was als altijd duur …





Met de terugweg naar de auto nog voor de boeg, zat ik voor vandaag eigenlijk wel aan mijn tax wat lopen betreft. Nadat het oudere echtpaar was vertrokken om hun weg te vervolgen, besloot ik na nog even te hebben zitten dubben om het er toch maar op te wagen. En dus stond ik enige tijd later bij het bruggetje en de vijver. Voordat ik daar aan een kleine rondgang begon, heb ik zittend op een boomstronk eerst weer even wat rust gepakt …





– wordt vervolgd –