Op ’t fietspad

Een plekje waar ik vrijwel elk najaar minstens één keer naar toe probeer te gaan om een mooie herfstkuier te maken, is het bos bij Heidehuizen (Google Maps) dat deel uitmaakt van Landgoed Lauswolt …

Dit najaar ben ik er intussen al 3 keer geweest. Dit was de eerste keer op 1 november, ’t blad begon net te kleuren …

Het is er mooi, rustig en kleurrijk … en niet onbelangrijk: er ligt een mooi egaal asfalt fietspad …

Zo af en toe kom je er een – meestal vriendelijk groetende – fietser tegen …

Dan keert de rust weer en kijk je bij de tweede bocht van het pad nog eens om je heen …

Verder gaan of toch maar terug, dat is de vraag …

Skywatch Friday 440

De uitkijktoren stak mooi tegen de strakblauwe lucht af op die prachtige herfstdag …

The watchtower stood out against the clear blue sky on that beautiful autumn day …

Een zeilboot voer geruisloos voorbij …

A sailboat silently floated by …

Even later naderde er een rondvaartboot …

Moments later, a tour boat approached …

Het is een bijzondere partyboot, de radarboot “Frisian Queen” …

It is a special party boat, the radar boat “Frisian Queen” …

Helemaal Mississippi stijl, maar wel varend onder Friese vlag …

Completely Mississippi style, but sailing under the Frisian flag …

En verder is het heerlijk rustig in dit mooie stukje Fryslân …

And furthermore it is wonderfully quiet in this beautiful part of Fryslân …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

De Jan Durkspolder van boven

Goed, lang genoeg gerust bij de picknicktafel, tijd om de uitkijktoren ‘Romsicht’ te beklimmen …

Boven gekomen, richt ik de blik eerst naar het zuidwesten. In de verte is nog net de Hooidamsbrug te zien …

Het was 10 oktober, herfstvakantie in het zuiden van ons land. Er gaan dagen voorbij dat het in de zomer minder druk is op de Hooidamsloot dan op deze stralende herfstdag …

Aan de overkant van de Hooidamsloot ligt het grootste deel van Nationaal Park de Alde Feanen, dat eigenlijk alleen over het water toegankelijk is. Rechts aan de horizon op de volgende foto ligt in noordelijke richting het watersportdorp Earnewâld verborgen achter de bosschages …

Een beetje verder naar rechts draaiend en dan flink inzoomend is de Afanja-mobiel tussen de bomen te zien …

Naar het noordoosten kijkend, strekt de Jan Durkspolder zich voor me uit. Voor wie echt heel goede ogen heeft, is op de foto hieronder de grote vogelkijkhut te zien …

Maar ik zal het jullie niet te moeilijk maken, ik heb tenslotte niet voor niks een camera met een flinke zoom …

We draaien verder door naar rechts, zodat we in zuidoostelijke richting uitkijken over de Jan Durkspolder …

Nog wat naar rechts draaiend, komen we weer uit bij de Hooidamsbrug, die alweer open staat. Wat er aankomt …?

Even een glimp  …

– wordt vervolgd in Skywatch Friday –

Op oude fundamenten

Daar staat hij dan, de 13 meter hoge uitkijktoren ‘Romsicht’. Vooral vanaf het tweede platform biedt de toren een mooi ruim uitzicht over de Jan Durkspolder en de Alde Feanen. Het rieten dak is bedekt met riet dat in de polder zelf gewonnen is en het houten onderstel is van Europees FSC gekeurd eikenhout …

En hij staat stevig, want de toren is gebouwd op de oude fundamenten van een boerderij die hier van 1929 tot 1962 heeft gestaan …

Wie meer wil weten over de geschiedenis van dit kleine stukje Fryslân en de oude boerderij die er eerder stond, kan hiervoor terecht op het logje dat ik in december 2011 bij mijn vorige bezoek aan ‘Romsicht’ heb gepubliceerd: “Romsicht” op oude fundamenten

Fragmenten van de fundamenten …

Morgen gaan we naar boven …

– wordt vervolgd –

Terug naar ‘Romsicht’

Op één van mijn eerste pijnvrije dagen bedacht ik me dat het een mooie dag was om weer eens naar ‘Romsicht’ te gaan. ‘Romsicht’ is een uitkijktoren die aan de westelijke rand van de Jan Durkspolder staat …

De eerste en tevens laatste keer dat ik die toren heb beklommen, was in december 2011. Nadien heb ik samen met Jetske nog eens een poging ondernomen om er naar toe te gaan. Toen bleek de uitkijktoren echter te ver weg te staan, waardoor we genoodzaakt waren om halverwege om te keren. Met de loopfiets zou het nu toch wel weer mogelijk moeten zijn om er te geraken, bedacht ik me …

En jawel, sneller dan verwacht was ik ter plekke. Je zou bijna kunnen zeggen dat het nu een fluitje van een cent was, maar dat is overdreven. Ik had echter nog wel voldoende kracht in de benen om – voordat ik bij de picknicktafel ging zitten – nog even wat foto’s te maken vanaf het bruggetje …

Eerst even een blik in noordelijk richting waar in het verlengde van de vaart Earnewâld ligt. Daar in de verte was ik vandaan gekomen. Nu leek het toch weer een heel eind om straks terug te moeten. Nog maar even niet aan denken …

In zuidelijke richting zien we de Hooidamsbrug die net open ging om een zeilboot door te laten. Het zou niet de laatste keer zijn dat de brug die dag bediend werd. Het was voor bijna half oktober druk op het water. Maar het was met ruim 22 ºC op de thermometer dan ook weer ongekend mooi weer voor de tijd van het jaar …

– wordt vervolgd –

 

LF2018 is begoun

It hat efkes duorre, mar nei jierren fan organisaasje en tarieding is it dan dochs sa fier: Ljouwert-Fryslân Kulturele Haadstêd fan Europa 2018 is begoun. De offisjele iepening is jûn pas, mar yn feite ha tûzene skoalbern justermiddei it startsein al jûn troch rûnom yn de provinsje tagelyk it klublied “Seis oere thús” fan LF2018 te sjongen. Dêrnjonken binne der justerjûn op alderhanne plakken moaie en spannende ferhalen ferteld.

Ik moat earlik sizze dat ik der de ôfrûne jierren net altyd likefolle betrouwen yn hawn ha, mar ik ha wol it gefoel dat it no rûnom yn’e provinsje echt begjint te brûzjen. Neidat ik it programma fan LF2018 earder al ris besjoen hie op de webside, ha ik juster de app LF2018 op myn tillefoan en iPad ynstallearre. No, ik kin jim sizze dat jo der wol dwyl fan yn’e holle wurde kinne, safolle is der fan’t jier te dwaan yn ús moaie Fryslân. It hat der alle skyn fan dat LF2018 echt in prachtich jier fan, foar en troch ús Fryske mienskip wurdt.

Ik sil besykje om der sa no en dan ris earne in krintsje út te pakken …

LF2018 is begonnen

Het heeft even geduurd, maar na jaren van organisatie en voorbereiding is het nu dan toch zo ver: Leeuwarden-Fryslân Culturele Hoofdstad van Europa 2018 is begonnen. De officiële opening is weliswaar pas vanavond, maar eigenlijk hebben duizenden schoolkinderen gistermiddag al het startsein gegeven door overal in de provincie gelijktijdig het clublied “Seis oere thús” van LF2018 te zingen. Daarnaast zijn er gisteravond op allerlei plaatsen rondom in de provincie mooie en spannende verhalen verteld.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik er de afgelopen jaren niet altijd evenveel vertrouwen in heb gehad, maar ik heb het gevoel dat het nu toch echt begint te bruisen in de provincie. Nadat ik eerder deze week het programma van LF2018 al eens op de website had bekeken, heb ik gisteren de app LF2018 op mijn telefoon en iPad gezet. Welu, ik kan je vertellen dat het me bijna begon te duizelen, er valt dit jaar ongelooflijk veel te zien en te beleven in ons mooie Fryslân. Het lijkt erop dat LF2018 echt een prachtig jaar van, voor en door de Friese gemeenschap wordt.

Ik zal proberen zo nu en dan ergens een krentje uit de pap te vissen …

Pauze bij het vennetje

Nadat ik het eerste deel van mijn boswandeling maandagmiddag over de oneffen bosgrond had gemaakt, koos ik voor het tweede deel van de route voor het geasfalteerde fietspad, dat van Heidehuizen door het bos naar Olterterp voert …





Korte tijd later kwam mijn doel voor deze fotokuier in zicht: het bankje bij het vennetje, dat vlak daar midden in het bos enigszins verscholen langs het fietspad ligt …





Zon, geen wind en een temperatuur rond de 16 graden, kortom: het zat heerlijk daar aan de waterkant. Na enige tijd raakte ik aan de praat met een paar passanten, die vertelden over een ven of een vijver nog iets verderop in het bos, waar bijzondere sculpturen te zien zouden zijn …





Er stond me iets van bij, dat ik daar wel eens iets over had gelezen, maar ik had geen idee waar die sculpturen zich bevonden en wat ik me erbij moest voorstellen. Het werd me keurig uitgelegd: eerst nog ca. 100 – 150 meter het fietspad volgen en daarna het bos in, totdat ik een bruggetje zou zien …





Om hun verhaal kracht bij te zetten, haalde de man van het stel zijn fotocamera tevoorschijn, waarna hij me een aantal foto’s liet zien die hij kort daarvoor bij de bewuste vijver had gemaakt Tja, wat nu te doen … goede raad was als altijd duur …





Met de terugweg naar de auto nog voor de boeg, zat ik voor vandaag eigenlijk wel aan mijn tax wat lopen betreft. Nadat het oudere echtpaar was vertrokken om hun weg te vervolgen, besloot ik na nog even te hebben zitten dubben om het er toch maar op te wagen. En dus stond ik enige tijd later bij het bruggetje en de vijver. Voordat ik daar aan een kleine rondgang begon, heb ik zittend op een boomstronk eerst weer even wat rust gepakt …





– wordt vervolgd –