Fietsen voor de bingo

Voordat ik vrijdagmiddag koers naar huis zette, maakte ik nog even een ommetje langs het riviertje de Drait dat onze woonwijk scheidt van de Trisken. Vaak vind ik het wel lekker om nog even op één van de bankjes langs de waterkant te zitten. Deze keer koos ik – wachtend op de voorspelde regen – voor het bankje bij het noordelijke fietsbruggetje …

Het was er ook die dag weer een komen en gaan van fietsers die van oost naar west of vice versa passeerden. Maar ik heb meer van dat soort plekjes in de buurt waar ik graag eens op een bankje neerstrijk om passanten te bekijken en te fotograferen. Hoewel ik zelf niet meer fiets, kijk ik er nog altijd graag naar …

* Ik had al eerder mee zullen doen met de Fotobingo van Saturn9, maar het kwam er steeds niet van. Nadat er vrijdag verscheidene fietsers waren gepasseerd, lag deelname aan de Fotobingo ditmaal voor de hand.

Boom, bankje en libel

Maandagmiddag heb ik weer volop geprofiteerd van het mooie nazomerweer met een ritje op de Joiny. Ik was niet de enige die op pad was …

Toen ik langs Heidehuizen reed, besloot ik even een tussenstop te maken bij de kleine vijver. De omgevallen boom lag er nog. Uitkijken over de vijver was er dus nog niet bij, maar er was meer actie dan de vorige keer …

Er zweefden verschillende libellen rond. Het mooist was een grote keizerlibel, die op jacht was langs de struiken en bomen. Pogingen om hem op de foto te krijgen liepen helaas op niets uit, hij was te beweeglijk. Een heidelibel was me beter gezind door regelmatig even naast me op de leuning van het bankje te gaan zitten …

Hoe lekker ik er ook in het zonnetje zat, na een tijdje besloot ik verder te gaan. Ik had me voorgenomen om even bij de werkzaamheden aan de brug in de Poostweg te kijken. Vorige week ontdekte ik dat die is afgesloten …

Een (bijna) overstekende fazant

Het was weer een zonnige en warme dag. Om even een slokje water te drinken was ik tijdens een ritje even op een bankje in de schaduw gaan zitten. Een meter of zes verderop zag ik een vrouwtjesfazant uit het struikgewas tevoorschijn gekomen …

Attent om zich heen kijkend kwam de fazant stapje voor stapje dichter bij het pad. Eenmaal op het pad, draaide ze zich na enkele stappen met een sprongetje om. Het leek bijna alsof ze haar pootjes had gebrand aan het pad. Dat bleek echter niet het geval te zijn. Uitgerekend op het moment dat ze het pad op stapte om de oversteek te wagen, naderden er een paar fietsers …

Reizigers en ander volk

Het is op de pier van Holwerd in zekere zin wel vergelijkbaar met een station. Er zijn voortdurend reizigers en ander volk aanwezig …

Op de pier kun je behalve reizigers ook vaak kijkend publiek zien. Geen wonder, want het is een mooie plek om uit te kijken over het Wad. Daarnaast bieden de komende en gaande veerboten en de vele reizigers, die dagelijks op- of afstappen, voortdurend afleiding …

Een daalders plekje

Mijn fotomaatje en haar echtgenoot hadden echt een daalders plekje in de vakantie. De caravan stond ik de voortuin van de boerderij bij de SVR-camping, zodat ze van onder de luifel mooi zicht hadden op de Dokkumer Ee en alles wat daar langs trok …

Behalve een breed scala aan vaartuigen, was het ook een voortdurend komen en gaan van fietsers en wandelaars over het malle fietspaadje langs de Dokkumer Ee …

Op verschillende plekjes stonden mooie houten stoelen waar de komende en gaande mens om wat te rusten en van het uitzicht te genieten. Er kon zelfs een gerookt harinkje gehapt worden …

Lijnenspel van een radiotelescoop

Nadat de adders uit beeld verdwenen waren, besloten Jetske en ik een stukje in westelijke richting langs het Dwingelderveld te gaan. Terwijl Jetske over het zandpad liep, rolde ik over het fietspad. Daar was het nog oppassen, want er bleef maar weinig ruimte over om fietsers te laten passeren …

We waren net voorbij de radiotelescoop, toen het apparaat plotseling vervaarlijk begon te zoemen. We bleven even staan om te zien hoe de schotel in westelijke richting werd gedraaid. Ook een fietser nam even de tijd om ernaar te kijken. Een passerende amazone trok zich van dit alles niets aan, zij vervolgde onverstoorbaar haar weg …

Een stuk verderop nestelden ons op een bospaadje om onze broodjes te eten. Half zon half schaduw, meer hoeft het niet te zijn. Tussen een paar bomen door hadden we zicht op de grote open vlakte van het Dwingelderveld. Boven ons ruisten de jonge groene bladeren in de kruin van de bomen …

Naast ons hoorden we een stuk verderop zo nu en dan het geluid van de radiotelescoop, dan werd de schotel weer een stukje gedraaid. Normaal gesproken gebeurt dat maar weinig, aldus Jetske. Ze vermoedde dat er demonstraties werden gegeven voor een groep bezoekers …

Toen we er enige tijd later opnieuw langs kwamen, heb ik de gelegenheid te baat genomen om nog wat foto’s van het lijnenspel van die grote schotel te maken. Hij werd nu niet alleen horizontaal, maar ook verticaal gedraaid …

Zodra ik tevreden was, rolden en liepen we naast elkaar verder. Jetske nam me mee naar een van haar favoriete vogelplekjes in het Dwingelderveld …

Buitendijkse fietsers bij Koehool

We vervolgden onze weg langs de zeedijk. Al snel passeerden we Koehool. Over de buurtschap en over de bunker van de Stelling Koehoal heb ik drie jaar geleden al eens geschreven. We stopten wel aan de achterkant van de bunker, maar dat was vooral, omdat we daarmee al halverwege de klim naar de zeedijk waren. We wilden hier namelijk even genieten van het uitzicht vanaf de dijk over het Wad …

Je kunt tegenwoordig van Cadzand-Bad in Zeeuws Vlaanderen tot Bad Nieuweschans in de provincie Groningen langs de kustlijn fietsen over de 617 lange LF Kustroute. In Fryslân kun je fietsend langs het buitendijkse natuurgebied Noard-Fryslân Bûtendyks. Terwijl wij stonden te genieten van het schier oneindige landschap, passeerden er net een paar vriendelijk groetende fietsers …

Morgen nog wat meer beelden van deze oneindige weidsheid van het Wad