Achter de slagboom

De eerste gezamenlijke fotokuier die Jetske en ik dit jaar hebben gemaakt, was op 1 maart in het Weinterper Skar …

Bij aankomst zagen we dat het zandpad intussen was afgesloten met een slagboom, en helaas had ik geen sleutel …

Er restte ons niets anders dan een gang over het natte, zwaar lopende zandpad …

Bij de splitsing aangekomen was mooi te zien hoe de slenk zich door de noordkant van het gebied slingert …

De aanblik van de plek waar tot vorig jaar oktober de Nije Heawei liep en waar elk jaar brede orchissen de berm van de weg kleurden, was een stuk minder mooi …

Het was te koud om lang lekker op het bankje te kunnen zitten, maar vanaf deze plek leek het al bijna alsof er niets was gebeurd …

Een natte boel

Omdat volgens planning omstreeks half december de slagbomen aan beide kanten van de Nije Heawei geplaatst worden, heb ik vrijdagochtend weer eens een kijkje genomen in het Weinterper Skar …

Van een slagboom viel nog geen spoor te bekennen, maar er viel me wel iets anders op. Hoewel we hier in december tot dusver slechts zo’n 21 mm neerslag hebben gehad (met als natste dag 11 december met amper 10 mm), staat er al veel water langs en deels op het zandpad dat aan de oostkant toegang tot het Weinterper Skar geeft. We kunnen hier momenteel zonder overdrijving spreken van plas-drasland …

Dat kan nog wat worden als we weer eens een ècht natte periode krijgen … Voor een dergelijke situatie mag ik wel ergens een kayak op de kop zien te tikken …

Van blubber naar zandpad

Dinsdag heb ik hier al getoond dat het aan de westkant van het Weinterper Skar lekker opschiet met de herinrichting van het gebied. Vandaag een 10-delige diashow van de werkzaamheden aan het nieuwe pad op de heide aan de oostkant. Met tractor en wagen wordt de ene karrevracht zand na de andere aangevoerd, waarna het zandbed met behulp van een rupskraan wordt geëgaliseerd. In ons tuintje zou zo’n vracht zand voor een onoverkomelijke ravage zorgen, hier lijkt het zand keer op keer in het niets te verdwijnen …

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Weer een weg weg

“Kom, laat ik eens kijken hoe ver ze zijn met het verwijderen van het wegdek van de Nije Heawei …,” dacht ik vanmorgen na de koffie. Een half uurtje later stond me een verrassing te wachten … het asfalt is gisteren in één keer volledig van oost naar west verwijderd. Nadat eerder al een deel van de oude Opperhaudmare uit het landschap is verwijderd, is ook het oostelijk deel van Nije Heawei nu dus voorgoed verleden tijd. En zo ziet het er nu aan de westkant uit …

Dit is dus de plek waar vandaag precies drie weken geleden een boomwal uit het landschap is gerukt. Ik veronderstelde toen al dat de heide aan de noordkant op deze manier veel mooier op het landschap aan de zuidkant zou aansluiten, zodra de weg en de bermen eenmaal weggehaald zijn. Die veronderstelling lijkt nu wel te kloppen …

Verderop wordt nog hard gewerkt. Daar ben ik vandaag niet aan toe gekomen, want met de zware fotosessie van gisteren nog in mijn benen, liep het vandaag over het nieuwe zandpad dubbel zo zwaar …

Secuur plagwerk

Woensdag eindigde ik hier met de foto van een latje in de berm van de Nije Heawei aan de oostelijke kant van het Weinterper Skar. Vandaag pak ik de draad weer op bij dat stokje met het opschrift “Niet frezen” …

De Nije Heawei wordt teruggeven aan de natuur. Het asfalt en een overbodig geworden waterafvoerbuis naast de weg worden verwijderd. Ook de bermen worden aangepakt. Het stuk berm ten zuiden van de weg, dat grenst aan een stuk blauwgrasland, bevat kwetsbare vegetatie zoals wonderschone brede orchissen. Daarom krijgt de berm hier een speciale behandeling, de bovenste laag wordt voorzichtig geplagd met een kraan, zodat deze toplaag na het verwijderen van het asfaltwegdek weer teruggelegd kan worden. Of het handig is om die plaggen op de eveneens kwetsbare vegetatie daar vlak achter te leggen, is maar de vraag …

“Maar,” zo zei de kraanmachinist”, “Pieter hat sein dat it sa moat, en dan bart it sa.”
En Pieter kan het denkelijk weten, want dat schijnt een van de regionale opperhoofden van Staatbosbeheer te zijn … En dus gebeurt het zo 😉

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.



Het is begonnen

Boswachter Herman had niets te veel gezegd, toen hij me vorige week vertelde dat er deze week begonnen zou worden met de herinrichting van de Nije Heawei, want maandagochtend vond ik meteen na het opstaan al een mailtje van projectmanager N381 Anne Meijer in mijn mailbox:

“Goedemorgen Jan,

Het is al weer een tijdje geleden dat we voor het laatst contact hebben gehad.
Deze week (hoogstwaarschijnlijk vandaag) wordt gestart met de herinrichtingswerkzaamheden van de Nije Heawei.
De werkzaamheden worden uitgevoerd door Aannemersbedrijf Lolkema.
Ik hoop je hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

Mei freonlike groetnis,
– Anne Meijer”

En dus ben ik aan het begin van de middag in de auto gestapt om verslag te doen van het begin van de werkzaamheden op dit zo geliefde plekje. De onderstaande foto’s kunnen worden vergroot door erop te klikken, linksonder de foto’s verschijnt daarbij een korte omschrijving …

De bermen die de Nije Heawei flankeren, zijn over de hele lengte gefreesd, behalve dat ene stukje van pakweg 100 meter kwetsbare berm aan de oostkant van het Weinterper Skar. Dat stuk berm is niet gefreesd. Het is de bedoeling dat de berm hier voorzichtig wordt geplagd en dat die plag later weer netjes op zijn plek wordt gelegd. Waarom …? Omdat dit van nature een uitermate kruidenrijke berm is, waar elk jaar vele tientallen orchissen en andere bloemen tot bloei komen, zoals ik hier o.a. op 3 mei 2014 hebben getoond in “Orchissen in de berm”

Afscheid van de Nije Heawei

Vorige week maandag bekroop mij ineens het gevoel, dat men binnenkort best eens zou kunnen beginnen met het verwijderen van het wegdek van de Nije Heawei in het Weinterper Skar. Dat project in het kader van natuurcompensatie rond de verdubbeling van de N381 van Drachten in de richting van de Drentse grens staat al geruime tijd in de planning, maar heeft intussen een jaar vertraging opgelopen. Met die gedachte ben ik ’s middags in de auto gestapt om her en der langs de Nije Heawei nog maar weer eens wat landschapjes te kieken …

Mijn voorgevoel werd in de loop van de middag helaas bevestigd, nadat boswachter Herman van Staatsbosbeheer zijn wagen bij de mijne tot stilstand had gebracht. Herman vertelde me dat er een week later – vandaag dus! – begonnen zou worden met de herinrichting van de Nije Heawei, zoals dat zo mooi heet. Het komt erop neer, dat het asfalt wegdek plaats maakt voor een zandpad. Het zandpad wordt ter hoogte van beide parkeerplaatsen aan de oost- en westkant afgesloten met slagbomen, die nota bene via electronische weg geopend kunnen worden door de aanwonenden van de Nije Heawei en medewerkers van Staatsbosbeheer …

Maar ja … daar heb ik dus niks aan. Diverse prachtige plekjes langs de Nije Heawei waar ik de afgelopen 12 jaar ontelbare uurtjes in de natuur heb doorgebracht, zullen voor mij in de toekomst nog slechts bij hoge uitzondering bereikbaar zijn. Boswachter Herman heeft mij vorig jaar al eens toegezegd, dat hij me volgend voorjaar – ergens in mei of juni wanneer de natuur in It Skar op zijn mooist is – wel eens mee wil nemen op een ritje door het gebied. Het spreekt voor zich, dat ik graag gebruik maak van dat sympathieke aanbod. En wie weet, misschien kan ik ook ooit nog wel eens een stukje meerijden op het koetsje van Marcel Ritsma …  😉

Bij die ene middag in het Weinterper Skar is het vorige week overigens niet gebleven, ik ben er bijna elke dag geweest om foto’s en wat video-opnamen te maken ter herinnering aan mijn favoriete plekjes. En dat is maar goed ook, want m.i.v. vandaag is de weg inderdaad afgesloten. Vanmiddag heb ik de eerste foto’s van het werk gemaakt, daarover later meer …

Voor vandaag sluit ik af met een foto van de afsluitboom voor het noordelijke pad waar ik de afgelopen jaren zo vaak heb gezeten. Van Staatsbosbeheer en de Provinsje Fryslân heb ik vorige jaar februari de toezegging gekregen dat hier ergens een bankje geplaatst zal worden, zodat ik uiteindelijk toch ook een heel klein beetje gecompenseerd word voor het verlies van mijn favoriete weggetje …