Uit de doka

Ik zit hier tussen honderden nog goeddeels ongeordende oude foto’s. Afgelopen weekend ben ik namelijk begonnen met het digitaliseren van mijn foto’s uit het analoge tijdperk. Dat begint met foto’s uit mijn moeders’ kindertijd en het eindigt met vakantiefoto’s tegen het eind van de vorige eeuw.

In de periode 1987-1995, toen ik tussen twee relaties een flatje bewoonde, had ik in de badkamer een donkere kamer. Uit die tijd dateert de onderstaande foto van een eenzame boom …. Zelf genomen, zelf ontwikkeld en zelf afgedrukt …

20 reeën op een dag

Nog één keer terug naar vorige week woensdag. De lucht was die dag lang redelijk open geweest, zonder dat de zon zich echt liet zien. Terwijl ik langzaam koers naar huis begon te zetten, werden de wolken donkerder en begonnen ze zich weer meer samen te pakken. Even gleed er een smalle streep zonlicht over een stuk weiland met op de achtergrond wat riet en een boomsingel. Ik kon net op tijd stoppen en het zijraampje naar beneden laten schuiven om er een foto van te maken. Daarna trok de lucht dicht en bleef dat vervolgens ook weer vier dagen op rij …

Niet veel verderop zag ik voor de derde maal die dag een sprong reeën in de wei. In dit clubje waren ze met zijn zessen, dat bracht het totaal die dag op 20. Hier liep de lunch schijnbaar ten einde, want er werd niet alleen gegeten, maar ook wat gespeeld of geklierd …

Veel foto’s kon ik er niet meer van maken, al snel trokken ze zich één voor één terug in de boomsingel op de achtergrond. Maar het was intussen ook mooi genoeg geweest. Hoewel ik toch wel wat gewend ben, kan ik me niet herinneren, dat ik al eens eerder 20 reeën had op één dag gezien …

Zachte rimpelingen

Na de spectaculaire overwinning van Max Verstappen rolde er zondagmiddag een kortstondige golf van vreugde over het land …

Aan het begin van de nieuwe werkweek is de rust inmiddels teruggekeerd. Met nog hier en daar wat zachte rimpelingen sukkelen we verder in de grijze en donkere dagen voor kerst …

Intussen is het gebruikelijke speculeren over een witte kerst alweer begonnen. Laat ik daar dit van zeggen: het kan nog alle kanten op … 🙂

Blik op het noorden

Terug bij de auto besloot ik donderdagmiddag nog even een paar foto’s van de vierde windstreek te maken: het noorden …

Nadat de lucht de eerste helft van de middag voornamelijk lichtblauw was geweest, begonnen aan de andere kant van de Lytse Mar (Google Maps) steeds meer donkere wolken zich samen te pakken …

Zoveel reuring als zich tegen de noordelijke horizon in de lucht aftekende, zo rustig stond de windmotor aan de Westersânning er nog bij …

Terwijl ik via Earnewâld met ommelandse wegen huiswaarts reed, heb ik de auto nog een paar maal in de berm gezet om wat foto’s te maken …

Ik had zelfs nog het geluk om een zwakke regenboog in beeld te vangen …

Het duurde niet veel langer dan een uur, maar het was weer een aangenaam ritje over de Friese dreven.

Vier windstreken rond de hut

Vanaf It Nonnepaed ben ik naar de Jan Durkspolder gereden. Toen ik daar even later in de vogelkijkhut ging zitten, dreef de eerder gemelde bui, aan de zuidkant van de plas voorbij …

Aan de oostkant maakte mijn vriend de grote zilverreiger, die ik hier onlangs ook al eens aantrof, een wandeling langs de rand van zijn revier. Ik was zelf wel gecharmeerd van het gelaagde decor waarin hij zich bevond …

Het buitje – meer was het in feite niet – dreef intussen rustig over de zuidelijke oever van de plas in westelijke richting voort, vage weerspiegelingen met zich meetrekkend …

Aan de westkant van de hut heerste intussen volmaakte rust. Zelfs dat ene rietpluimpje stond tegen een vrijwel vlakke waterspiegel roerloos naast de hut …

Na een laatste blik op de bui aan de zuidkant, hield ik het voor gezien. Over het met knotwilgen omgeven pad liep ik aan de noordkant van de hut terug naar de auto …

Langs de bui

Na die ene bui met natte sneeuw trokken er gisteren een groot deel van de dag vooral kleine buitjes met wat regen of natte sneeuw over de provincie …

De meeste fotogenieke bui zag ik aan het begin van de middag over de oostkant over Drachten trekken. Omdat ik op dat moment onderweg was naar een afspraak, heb ik daar helaas geen foto’s van kunnen maken …

Na afloop van die afspraak heb ik nog wel even een ritje naar de Jan Durkspolder kunnen maken. Onderweg zag ik deze fietser op It Nonnepaed langs één van die vele buitjes fietsen …