Uitzichtpunt ‘de Putten’ toen

Afgelopen week schreef ik hier en hier dat ik het oude uitzichtpunt op de oever van de Leijen bij ‘de Putten’ al een jaar of tien mis. Zo zag dat uitzichtpunt eruit. Het was eigenlijk niet meer dan een verhoging van ruim een meter met rondom een hekwerk van oude paaltjes …

Waar je nu rondom tegen een brede rietkraag aankijkt, kon je vanaf die verhoging mooi over een bescheiden rietkraagje heen kijken. Je had er een ruim zicht over de Leijen. Vooral voor een winterse zonsondergang was het een prachtig plekje. Ten afscheid van het oude uitzichtpunt bij de Putten hieronder een kleine greep uit de foto’s, die ik er tussen 2007 en 2015 heb gemaakt …

Over en door ‘de Ring’

Dit is de fietsbrug ‘de Ring’ over de A7 bij Drachten. De brug, die in 2005 is aangelegd, verbindt Drachten met het bedrijventerrein Azeven Zuid. Daar vandaan kun je fietsend verder naar de bosrijke omgeving van Beetsterzwaag en Bakkeveen …

Meestal rijd ik in de auto onder ‘de Ring’ door, maar half juli ben ik er op de Joiny weer eens overheen en doorheen gekomen. Samen met een ooievaar die op één van de grote lichtmasten in de middenberm van de A7 stond, heb ik een tijdje staan genieten van het uitzicht rondom. De bouwvakvakantie was begonnen, dus het was rustig op de weg …

Zwarte sterns bij De Tike

Het bleef donderdag lang grijs en relatief koel. Dat had als voordeel dat ik het aandurfde om samen met oud-studiegenoot en Blueskyganger Andries een wandeling naar de vogelkijkhut bij de Leijen te maken. Eenmaal ter plekke viel dat echter nog niet eens mee, want het paadje langs het rietland begon flink dicht te groeien …

Het eilandje ‘de Kninepôle’ dat vorig jaar is hersteld, begon intussen gelukkig weer groen te kleuren. We moesten de hut delen met twee vogelaars, een van hen vertelde dat we de ijsvogel – zoals zo vaak – net hadden gemist. Verder was het rustig rond de hut. Er zwommen een paar futen en wat eenden rond. Een paar jonge meerkoeten waren bezig met hun ochtendgymnastiek op een kennelijk losgelagen broedvlotje. De show werd echter vooral gestolen door enkele zwarte sterns zie met een zekere regelmaat voor de hut langs vlogen. De foto’s daarvan bewaar ik nog even …

Na een ritje door de omgeving zijn we vervolgens nog even naar de Jan Durkspolder gereden. Daar was het zo mogelijk nog rustiger rond de vogelkijkhut. De grote zilverreigers bleven op grote afstand in de bomen zitten en de enige lepelaar die even in de buurt van de hut landde, deed dat op hetzelfde plekje als anderhalve week geleden, toen ik met Ria in de Jan Durkspolder zat. Deze keer bleef hij voor mij echter verborgen achter de bladeren van een pol gele lissen. Dat kon een paar gezellige uurtjes echter niet op de valreep bederven …

Skûtsjesilen bij De Veenhoop

Zoals ik al hoopte, is het uitstekend gelukt om even lekker uit te waaien en het hoofd leeg te maken bij het skûtsjesilen. Het was prachtig weer voor de skûtsjes met een mooie bries uit het noordwesten. De wolken werkten lekker mee om er een paar aardige plaatjes van te kunnen schieten …

Om de skûtsjes goed te kunnen bekijken en de wedstrijd te kunnen volgen kun je beter naar de live uitzending bij Omrop Fryslân TV kijken dan vanaf het fietspaadje bij De Veenhoop. Maar het is wel gezellig om er af en toe een praatje te kunnen maken met een kennis of een willekeurige passant. Het beeld van de witte en bruine zeilen, die boven de rietkaag in de verte voorbij schuiven, deed de rest …

Op weg terug naar huis heb ik nog enige tijd aan de picknicktafel bij het Noordergemaal gezeten. Terwijl daar de klanken van het wedstrijdverslag helder te horen waren, kon ik er nog wat foto’s maken van een paar visdiefjes. Al met al was het een prima dag …

Bloemen in de polder

Vorige week maandag heb ik een ritje naar de Jan Durkspolder gemaakt. Het was zwaar bewolkt, en er stond een stevige wind. Maar met een temperatuur net boven de 20°C was het zeker niet koud …

In en rond de vogelkijkhut was het stil, Er zwommen een paar eenden en een handjevol grauwe ganzen in de buurt van de hut. Verderop zaten een paar lepelaars en een grote witte reiger. Maar het mooist vond ik toch de bloemenpracht in de bermen langs de Westersânning …

Vandaag ga ik er nog eens naar toe. De lucht is een stuk helderder dan vorige week en het zou wel eens wat warmer kunnen worden. Ditmaal hoop ik er een bekende van Bluesky te treffen, die ik een paar jaar geleden eens heb getroffen in de Ecokathedraal.

Bloemen en vogels

Het bleef hier lang bewolkt de afgelopen dagen. De maximumtemperatuur is alleen vrijdag en gisteren boven de zomerse 25°C. Dat beviel me op zich prima, maar vandaag is de dag begonnen met een helderblauwe lucht en lijkt het ook hier warmer te worden. Prima weer om straks nog eens een ritje te maken op de Joiny. Hopelijk brengt de rijwind nog wat verkoeling, dan vermaak ik me wel weer …

Vrijdag heb ik even een ritje naar De Veenhoop gemaakt. Toen ik op de heenweg langs de Bûtendiken wat zwanenbloemen stond te fotograferen met op de achtergrond een stuw, hoorde ik plotseling het waterfluitje van de wulp klinken. Al snel zak ik hem vliegen, ver weg, maar toch net binnen het bereik van mijn camera. Daar was ik blij mee, want de wulp ontbrak nog op mijn lijstje dit jaar …

Bij De Veenhoop was het een drukte van belang. Een grote truck met oplegger had net zijn lading gelost en werd voorzichtig over het bruggetje bij de Noordersluis gemanoeuvreerd. Hij kwam van het terrein van het vermaarde Veenhoop Festival, dat zich opmaakt voor de 74e editie. Het festival vindt traditioneel plaats in het eerste weekend van de noordelijke bouwvak, tegelijk met de start van het skûtsjesilen …

Ik was nog maar nauwelijks weer onderweg, toen ik halverwege het fietspaadje een reiger zag vliegen. Pas toen ik inzoomde, zag ik dat het niet zomaar een reiger was, maar een purperreiger. Dat maakte de dag compleet, zo dichtbij huis zag ik niet eerder een purperreiger …