Boom, bankje en libel

Maandagmiddag heb ik weer volop geprofiteerd van het mooie nazomerweer met een ritje op de Joiny. Ik was niet de enige die op pad was …

Toen ik langs Heidehuizen reed, besloot ik even een tussenstop te maken bij de kleine vijver. De omgevallen boom lag er nog. Uitkijken over de vijver was er dus nog niet bij, maar er was meer actie dan de vorige keer …

Er zweefden verschillende libellen rond. Het mooist was een grote keizerlibel, die op jacht was langs de struiken en bomen. Pogingen om hem op de foto te krijgen liepen helaas op niets uit, hij was te beweeglijk. Een heidelibel was me beter gezind door regelmatig even naast me op de leuning van het bankje te gaan zitten …

Hoe lekker ik er ook in het zonnetje zat, na een tijdje besloot ik verder te gaan. Ik had me voorgenomen om even bij de werkzaamheden aan de brug in de Poostweg te kijken. Vorige week ontdekte ik dat die is afgesloten …

Bij een omgevallen boom

Tijdens een ritje door de omgeving van Beetsterzaag en Olterterp hoopte ik op het bankje bij een van de vennetjes bij Heidehuizen in alle rust even van het uitzicht te kunnen genieten …

Dat viel echter nogal tegen. Een omgevallen boom lag deels over het vennetje voor het bankje en versperde daarmee het uitzicht. Maar rustig was het er wel …

Een kikker deed zijn best om er wat van te maken door een tijdje vlak voor me te blijven zitten. Nadat hij was weg gehipt, heb ik mijn ritje over lommerrijke paden en wegen vervolgd …

Lichtshow in zwaar onweer

Tijdens de passage het vorige grote onweerscomplex in de nacht van vrijdag 19 op zaterdag 20 juni kwam er al snel een eind aan mijn poging om er foto’s van te maken. Al na een paar minuten barstte er toen een stortbui los. Met windvlagen uit de ongebruikelijke zuidoostelijke hoek werd er een bak water de bijkeuken in geblazen. Er zat een waas van druppels op de lens en ik was druipnat. Dat was bij een temperatuur van nog steeds 26°C eenmalig niet erg. Maar de wind bleef water naar binnen jagen, daarom ben ik er toen onverrichterzake mee gestopt …

Zaterdagavond had ik meer geluk. Rond 21:00 uur trok er een eerst onweersbui ten oosten van ons langs. Een uurtje later trok het eerst deel van een enorm onweersfront over ons heen. Ik nam mijn positie in de bijkeuken weer in met de camera op het statief in de deuropening. Zware regen bleef eerst nog uit en de wind waaide nu vanuit de normalere zuidwest. Ik heb er een uurtje kunnen zitten genieten, daarna vond ik het welletjes …

Diep in de nacht werd ik gewekt tijdens de passage van van het laatste deel van het complex dat met enorm geweld gepaard ging. Al met al zijn we er schadevrij en met slechts 20 mm regen goed van af gekomen. Tien kilometer zuidoostelijker is ruim 100 mm regen gevallen …

Een timelapse van de buienradar laat mooi zien dat het bij ons rond 21:40 begon en dat het pas rond 6:00 ’s ochtends voorbij was …

2 kleintjes en een grote

Vrijdag ben ik nog maar eens afgereisd naar mijn fotomaatje in de Kop van Overijssel. Eigenlijk was het al lang Jetskes’ beurt om naar Fryslân te komen, maar ik stelde voor om het nog maar eens andersom te doen. Als Jetskes’ tantezegger Klaas Jan bij Nederland in het rietland aan het werk was, leek dit me een uitgelezen kans om daar nog eens naar toe te gaan. Over een paar weken is het rietland tenslotte weer verboden gebied i.v.m. de broedtijd. Daar kon Jetske zich wel in vinden …

Omdat we pas aan het begin van de middag in het rietland terecht konden, dronken we – met zicht op de voedertafel bij Jetske en haar man in de tuin – eerst koffie. Een vink en een huismusje wilden wel even voor me poseren. Vooral met dat vinkje was ik blij, want die hebben we zelf maar weinig in de tuin.

Daarna stapten we in de auto om naar de Weerribben te rijden. Omdat we nog alle tijd hadden, maakten we onderweg nog een paar tussenstops om wat foto’s te maken. De eerste halte was bij dit ooievaarsnest langs het Kanaal Steenwijk – Ossenzijl. De ooievaar klepperde af en toe eens even en leek het allemaal prima te vinden …

– wordt vervolgd

Verandering op komst

In de overgang van winter naar voorjaar heb ik de afgelopen dagen meer foto’s in mijn archief in gedachten in zwartwit zien verschijnen. Als ik denk, dat zwartwit best eens een verrijking kan zijn, zet ik zo’n foto in Photoshop echt om naar zwartwit.

Zo ook bij deze foto, waarin op twee manieren verandering op komst is. Om te beginnen komt er een dreigende lucht aan, die ander weer zal brengen. Daarnaast vormt de oprukkende stad een bedreiging voor het platteland …