Skywatch Friday 452

Land en lucht gingen hier en daar bijna naadloos in elkaar over toen er vorige week sneeuw lag …

Land and sky were almost seamlessly merged here and there when there was snow last week …

Geen echt interessante of spectaculaire luchten voor Skywatch Friday, maar kan niet altijd feest zijn …

No really interesting or spectacular skies for Skywatch Friday, but it can not always be a party …

Maar de contrasterende jonge Friese paarden in het besneeuwde landschap maken hopelijk wel wat goed …

But hopefully the contrasting young Frisian horses in the snowy landscape will make some good …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Skywatch Friday 400

Woensdagmiddag was ik met mijn fotomaatje even op de oever van de Belterwiede in de Kop van Overijssel, lucht en water speelden een prachtig spel met elkaar …

Wednesday afternoon I was on the bank of the lake Belterwiede, sky and water were playing a wonderful game with together …
















Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

 

Wat komt daar aan …?

Vanuit mijn mobiele schuilhut zat ik al enige tijd een paar reeën te observeren. Ze hadden me al lang en breed gezien, maar stoorden zich niet aan mijn aanwezigheid. Plotseling hieven ze vrijwel gelijktijdig hun kop op om vervolgens de blik in dezelfde richting te wenden …









In de buitenspiegel zag ik wat hen schijnbaar verontrustte, vanuit oostelijke richting naderde een paard met een amazone. Daar waren de reeën blijkbaar niet op gesteld, want toen ik weer opkeek, waren ze in het kreupelhout verdwenen …









Vriendelijk groetend passeerde de amazone even later. Ik weet dat ze geen kwaad in de zin heeft, want we treffen elkaar hier wel vaker. De reeën zijn daar kennelijk minder van overtuigd …








Skywatch Friday 316 – De Leijen

Vandaag neem ik jullie weer even mee naar één van mijn favoriete plekjes aan het water: de westkant van de Leijen bij Doktersheide …

Today I’ll take you to one of my favorite spots on the waterfront again: the west side of the small Lake Leijen …





Het was er weer heerlijk rustig met alleen wat kleine rimpelingen op het water …

It was very quiet again with only some small ripples on the water





De bomen op het kleine verzonken eilandje kleuren wit van de vogelpoep van rustende en hun veren drogende aalscholvers …

The trees on the small sunken island are colouring white of the bird droppings of resting and their feathers drying cormorants …





Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!


Spiegeltjes aan de bosrand

Hoe meer maïs er van het land wordt gehaald, hoe ruimer het zicht over de Friese landerijen wordt en hoe meer reeën er weer te zien zijn. Maandagmiddag heb ik weer verschillende keren één of meer reeën gesignaleerd …

Het mooist was de ontmoeting met drie van die ranke dieren, die in de buurt van Wijnjewoude bij een bosrand stonden te grazen. Hun spiegels lichtten zo mooi op in de zon, dat ik ze niet kón missen …

Attent als ze zijn, bleven ze niet erg lang met hun rug naar het open veld staan. Eén voor één draaiden ze zich om, zodat ze met gespitste oren en een scherpe blik de omgeving in zich op konden nemen …

Terwijl de meest linkse ree mij in de gaten leek te houden, richtten de andere twee hun blik op een fietser, die in de verte naderde met een aangelijnde hond aan zijn zijde …

Dat was meteen het einde van de fotosessie. Ze verdwenen zo snel met grote sprongen in het bos, dat er op de laatste foto niet meer te zien was dan een paar vage schimmen van de witte spiegels …

Abstracte ijstekeningen

De ijsvloer op de dobbe in het Weinterper Skar leek zaterdag in niets op die van één van de vennetjes bij de Merskenheide op 20 januari, daar waren het echt sierlijke ijsbloemen

Het ijs op de dobbe lag er zaterdagmiddag bij als een grote gebroken spiegel …

Door wat verder in te zoomen, wordt een fraai lijnenspel met prachtige abstracte ijstekeningen zichtbaar …

Honden aan de lijn

Hoewel mijn lichaam de laatste week nogal heftig protesteert tegen de temperatuurschommelingen, hebben Jetske en ik donderdag toch even een gezamenlijke fotokuier gemaakt. Omdat het mooi helder weer was, stelde ik voor om even bij de Merskenheide te kijken. Met een beetje geluk zouden we misschien een paar reeën kunnen fotograferen …

De eerste foto’s maakten we bij de deels bevroren vennetjes. Langs de oever had Koning Winter een laagje met prachtige patronen over het water gelegd …

Wat verderop lag het ven nog open, daar vormden wind en water een mooie gebroken spiegel …

Jetske leek er niet uitgekeken te raken …

Toen we bij de heide aankwamen, zag ik in de verte een paar reeën staan. Terwijl ik Jetske op de ranke dieren wees, zagen we dat ze alle drie plotseling met grote sprongen maakten dat ze weg kwamen. De reden van hun gedrag werd al snel duidelijk: er rende een hond dwars over de heide. Daarmee was de kans om de reeën te kunnen fotograferen wel verkeken. Omdat we het allebei bovendien last kregen van de koude wind, besloten we maar rustig aan richting auto te gaan …

Enige tijd later werden we ingehaald door de man die zijn hond maar lukraak over de heide liet rennen. Toen ik de man aansprak op zijn gedrag, beweerde hij dat zijn hond altijd een meter of vier voor hem op het pad blijft lopen en nooit de heide in gaat. Kwader dan door keihard tegen me te liegen kunnen ze mij niet krijgen, want Jetske en ik hadden zowel de reeën als die hond over de heide zien rennen. Daarmee geconfronteerd had ontkennen geen zin meer, daarom gooide de man het over de boeg van de onschuld: “Die hond moet toch even kunnen rennen, en hij doet daar toch helemaal geen kwaad …”

Terwijl ik de discussie aanging, legde Jetske man en hond even vast op de gevoelige plaat. Van de stress die zo’n rondrennende hond bij de reeën veroorzaakt, en over wat er gebeurt als de reeën over enige tijd jongen hebben, had de man geen benul. Aan het begin van het pad heb ik hem nog even gewezen op het niet te missen bordje, waarop in kapitalen “HONDEN AAN DE LIJN” staat.

Ik heb niet de illusie dat deze discussie voor de toekomst veel zal opleveren, maar ik ben wel van mening dat we elkaar moeten blijven aanspreken op dergelijk grensoverschrijdend gedrag, want als we dat volledig overlaten aan de boswachter, dan komt het ook niet goed.