Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Als een oude deur die scheef in het kozijn hing, als een geknakt hek aan de rand van een weiland … zo lag de Joiny in het gras langs de Mersken. De medewerker van de dealer Care4More schrok nogal, toen hij de schade zag. De Joiny werd in de bus geschoven, waarna ik keurig thuis werd gebracht. De Joiny ging mee naar de zaak in Drachten. Voor Jetske zat er niets anders op dan de laatste 10 km maar weer alleen naar ons huis te fietsen. Het begint intussen te wennen, want dat heeft ze vanwege pech met de iLark ook al eens meegemaakt …

Mijn Joiny is vorige week opgehaald door de fabriek voor onderzoek. Net als bij de dealer zijn ze ook daar nogal geschrokken, want dit hadden ze nog niet eerder meegemaakt. U zult begrijpen dat ik nogal met ze te doen heb dat ze zo geschrokken zijn. Misschien moet ik ze maar een bosje bloemen sturen … 😜

Hoe dan ook, sinds gisteren heb ik weer een nieuwe Joiny. De km-teller van mijn oude Joiny is niet verder gekomen dan 976 km. Maar met het eerste ritje van gisteren erbij, zit ik dit jaar al mooi boven de 1.000 km. Zelf heb ik er vertrouwen in dat het niet nog een keer op dezelfde wijze mis zal gaan. Aafje heeft daar wat minder vertrouwen in. Om haar te plezieren draag ik nu een helm als ik op pad ga met de Joiny…

Laat de nazomer maar komen!

Gehoornde koeien en een zuivelfabriek

Dat grote industriële zuivelcomplex van Friesland-Campina kwam me toch nog wel even van pas. Ik vond het wel een mooie contradictie met de koeien op de voorgrond …

Koeien met horens zie je tenslotte niet zo gek veel meer in de wei, en al helemaal niet met zo’n grote zuivelfabriek op de achtergrond. Het mooie zit ‘m er in dat de koeien ook nog eens helemaal niks met een zuivelfabriek te maken hebben. Dit zijn namelijk vleeskoeien, die geen idee hebben wat een melkmachine of -robot is …

Ach, en als je dan nog even een stukje door draait met de camera, dan raakt die fabriek vanzelf buiten beeld. En dan blijft er gewoon een mooi oud-Hollands beeld over …

– wordt vervolgd –

Op verkenning

Omdat het met ’t aantal weidevogels in mijn rayon vanwege de droogte nog slechter gesteld is dan in voorgaande jaren, ben ik een paar weken geleden eens op verkenning gegaan in een gebied waarover ik al eens getipt was …

Daarvoor ben ik naar het uiterste oosten van Fryslân gereden. Vlak ten zuiden van het tweelingdorp Gerkesklooster-Stroobos ligt een mooi oud vogelbroedgebied …

Er ligt een mooi stuk plasdras waar op sommige momenten vele tientallen vogels te zien waren. Bij mij eerste stop had ik vooral zicht op de grote zuivelfabriek van Friesland-Campina. Niet echt een fotogeniek pandje …

Maar dat lelijke beeld kon ik snel verdringen, omdat het niet lang duurde voordat deze schoonheid zich vlak bij me in het lange gras liet zien …

– wordt vervolgd –