Skywatch Friday 423

Weinig woorden, maar vooral wolken vandaag. Een beeld van de Jan Durkspolder in Noord-Nederland …

Few words, but especially clouds today. An image of the Jan Durkspolder in de the northern part of the Nethelands …










Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

Ree in ’n kruidenrijk weiland

Waar blijft de tijd toch weer …, want ik ben de logische loop der dagen even helemaal kwijt …

Behulpzaam als altijd leert de kalender me dat het vandaag alweer twee weken geleden is, dat ik op een wat onbestendige en bewolkte dag in de buurt van de Jan Durkspolder weer eens een prachtige ree voor de lens kreeg …

Hier en daar wat lekkers plukkend of aan een bloemetje ruikend liep het prachtige dier grazend door een kruidenrijk weiland …

Alert, maar zich geenszins bedreigd wanend, hief het ranke dier de kop een paar maal op fotogenieke wijze naar me op …

Het was weer een prachtig treffen, het blijft bijzonder …  🙂

Badende grutto’s

Wat was het altijd fijn om aan het eind van de vakantie na een lange reis thuis weer onder de eigen vertrouwde douche te stappen en daarna met een koel pilsje even lekker onderuit te zakken. Dat laatste mag sinds gisteren niet meer, want dan schijn je onvermijdelijk een half uur eerder te sterven. Wat voor implicaties dat met terugwerkende kracht op mijn leven heeft, valt onmogelijk meer te becijferen, maar daar gaat het nu ook niet om …

Ik stel me zo voor, dat het voor de grutto’s ook heerlijk moet zijn om na een lange reis vanuit hun Afrikaanse winterkwartier weer terug te keren in It Heitelân en dan even heerlijk te badderen in het frisse Friese water …

Toen ik woensdag tijdens een ritje door de omgeving even een tussenstop maakte in de Jan Durkspolder, trof ik daar het beeld van zich uitgebreid wassende grutto’s aan …

De ‘Kening fan de Greide’ is terug en de eerste foto’s van deze fraaie weidevogel zijn weer gemaakt. Vanaf nu is het uitkijken naar een grutto die vanaf een dampaal de omgeving scherp in de gaten houdt …

Skywatch Friday 416

Woensdagmiddag hingen er enige tijd donkere wolken boven zuidoostelijke kant van de Jan Durkspolder …

On Wednesday afternoon some dark clouds hung over the southeastern side of the Jan Durkspolder for some time …

Aan de noordkant zag de lucht er een stuk vriendelijker uit …

On the north side the sky looked a lot friendlier …

Er waren nog steeds honderden brandganzen in het gebied. Zouden ze hier blijven of wachten ze tot de kou in het noorden van Europa echt uit de lucht is …?

There were still hundreds of barnacle geese in the area. Would they stay here or wait till winter is really over in the northern parts of Europe …?

Ik had gehoopt dat een grote groep in één keer op zou vliegen, maar ze hadden het allemaal veel te druk met grazen …

I had hoped that a large group would fly in one go, but they were all too busy with grazing …

Regelmatig kwamen er nieuwe groepjes die de landing inzetten …

Regularly new groups came to the landing …

Ik sluit af met dit tweetal dat ook op zoek was naar een plekje om te landen …

I finish with this pair that was also looking for a place to land …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

De zwaan en de kievit

Nadat ik de foto’s van de grutto en de gehoornde koeien had gemaakt, ontbrak er nog een graag geziene gast in de Friese weiden. En nee, daarmee bedoel ik niet de zwaan …

Terwijl ik in de buurt van Earnewâld wat foto’s probeerde te maken van een koppel zwanen, verscheen er plotseling een kievit in beeld. Dat is de vogel die ik bedoelde …

Net als met de grutto gaat het ook met de kievit – ljip in het Fries – slecht. Het is lang geleden dat ik zijn bekende roep regelmatig hoorde klinken …

Met dank aan het voorjaarszonnetje liet dit exemplaar mooi de kleurrijke glans op zijn ogenschijnlijk geheel zwarte verendek zien. Mijn dag was weer goed …

Het raadsel van de takkenzooi

Vorige week publiceerde ik een logje met foto’s over een raadselachtige takkenzooi die ik begin oktober aantrof in de windmotor aan de Westersanning in de Jan Durkspolder. Wat was daar aan de hand …? Waren die takken er in geblazen door de wind? Was het ’t werk van baldadige jongelui …?

Nadat ik gistermiddag eindelijk weer eens met een voldaan gevoel terugkwam van een bezoekje aan het ziekenhuis, heb ik even een ritje gemaakt naar de Jan Durkspolder …

Een stukje noordelijker dan bij de Westersanning heb ik ditmaal de benen even gestrekt aan de Manjepetswei ter hoogte van de Alde Geau. Vanaf deze kant fotografeer ik de bewuste windmotor normaal gesproken alleen ’s winters wanneer er geschaatst wordt …

Zoals ook vanaf deze afstand goed te zien is, zijn de takken weer uit draaiende delen verdwenen. En intussen kan ik dankzij een reactie die dinsdagavond binnenkwam het raadsel rond de takkenzooi ook ontsluieren. De windmotor moest tijdelijk gecamoufleerd worden …

Lezer M. Wijma schreef dinsdagavond: “Er is daar een film opgenomen ‘Redbad‘. Die film is in de tijd dat er nog geen windmolens waren. Zo hebben ze geprobeerd om hem wat te camoufleren. Er zijn daar ook alle hekjes, telefoonkastjes langs de weg, gemaal, etc gecamoufleerd met riet, takken zo dat het niet opvalt in de film …”

Stom!!! Dat wist ik immers ook wel. Ik had nota bene ’s avonds bij Omrop Fryslân TV een item gezien over de opnamen van de spektakelfilm ‘Redbad’ waar in totaal ruim 600 figuranten en 150 paarden meewerkten. “Het is een jongensdroom, vroeger speelden we altijd al riddertje” en “Once in a lifetime” waren een paar reacties van de deelnemende figuranten.

Een stijlvol bankje

Enkele minuten nadat ik een paar foto’s had gemaakt van de takkenzooi in de windmotor aan de Westersanning bij Oudega zag ik opnieuw een opvallend onderwerp opdoemen. In de berm van de Manjepetswei tussen Oudega en Earnewâld stond ineens een kleurrijk bankje …

Dat herinnerde mij er ineens aan dat 2017 is uitgeroepen tot het ‘Stijljaar‘. Door heel Nederland wordt aandacht besteed aan het jubileum van De Stijl. Omdat er in de geschiedenis van De Stijl een prominente plaats is voor Drachten, had ik me begin dit jaar voorgenomen om daar in mijn weblog ook af en toe wat aandacht te besteden, maar dat is er vanwege mijn gezondheidsperikelen helaas niet van gekomen …

Dit bankje heeft in opdracht van Doarpsbelang Aldegea in mei een kleurrijke make-over gekregen van cliënten van dagbesteding Tierelantuintje. Met de strakke lijnen en de herkenbare primaire kleuren van De Stijl brengt Oudega een mooie ode aan kunstenaar Theo van Doesburg die Drachten met zijn abstracte kunst internationaal op de kaart zette …

Theo van Doesburg had zijn eerste grote opdracht in Drachten. In 1921 mocht hij de kleurschema’s ontwerpen voor zestien middenstandswoningen in de Torenstraat. In deze straat, die in de volksmond de ‘Papegaaienbuurt’ wordt genoemd, zijn die stijlkleuren nog steeds terug te zien. Museum Dr8888 heeft een van de woningen teruggebracht in de originele staat en geopend voor het publiek. Als ik eraan denk, zal ik in de resterende maanden van het jaar proberen hier nog eens wat van de Stijlelementen in Drachten te tonen …