Weerbeeld oktober 2018

Oktober was al de zevende maand op rij die een stuk zachter was dan normaal. In ons tuintje kwam de gemiddelde temperatuur uit op 12,4 ºC tegen een langjarig gemiddelde van ca. 9,9 ºC over de periode 1971-2000. Vooral de tweede decade van oktober was het erg warm voor de tijd van het jaar. De hoogste temperatuur kwam uit op een zomerse 25,5 ºC op 13 oktober …

In totaal heb ik in oktober 10 warme dagen (maximumtemperatuur 20,0 °C of hoger) en 1 zomerse dag (maximumtemperatuur 25,0 °C of hoger) kunnen noteren. Normaal kent oktober twee warme dagen, zomerse dagen zijn in oktober zeldzaam. De laatste dagen van oktober verliepen een stuk kouder dan we gewend waren. Op 28 oktober kwam het in een groot deel van het noorden en oosten van ons land tot de eerste nachtvorst. Ons tuintje is tot nu toe vorstvrij gebleven, verder dan 1,1 °C is het kwik er nog niet gezakt …

Het mooie weer verlokte een groep kieviten op 12 oktober tot een potje pootjebaden tussen de eenden in de Jan Durkspolder. Dat zijn zo te zien overigens geen gewone eenden, het lijken me eerder smienten …

Geheel in lijn met de meeste voorgaande maanden, was het ook in oktober weer te droog. In ons tuintje is in oktober maar 28 mm regen gevallen, tegen ca. 74 mm gemiddelde over de periode 1971-2000 …

Dat droge weer kwam de boeren in dit geval wel goed uit, denk ik. Akkerbouwers konden met hun zware machines het land op om te oogsten wat er te oogsten viel. De meeste veehouders hebben in oktober nog een keer een snee gras van het land kunnen halen, waarmee ze de eerder vanwege droogte gemiste grasoogst enigszins hebben kunnen compenseren …

Een mooie stille vliegshow

Terwijl vliegtuigen uit verschillende landen zich donderdagmiddag verzamelden op de vliegbasis Leeuwarden, om daar op vrijdag en zaterdag luidruchtige vliegshows te verzorgen in het kader van de open dagen van de Koninklijke Luchtmacht, hobbelde ik stiekem stapvoets voort over de Alde Ie bij Gorredijk …









Aan weerszijden van de weg is het kruidenrijke gras op het drassige land hoog opgeschoten. Zodra ze me zien naderen, vliegen er een paar grutto’s op. Terwijl ik de auto langzaam laat uitrollen om bij een dam even in de berm te gaan staan, vliegen ze luid roepend een paar maal om me heen. Even later duiken ze weer weg in het hoge gras …









Intussen is er een vogeltje neergestreken op één van de dampalen. Geleerd hebbend van de vorige keer dat ik hier was, denk ik dat we hier opnieuw te doen hebben met een graspieper …









Verderop is een boer bezig om het gemaaide gras bijeen te harken. Geruime tijd deelt hij het weiland met een groepje scholeksters, een paar kieviten en een ooievaar, die rustig op het land blijven rondscharrelen …









Als de zware combinatie na verloop van tijd toch wat al te dichtbij komt, kiezen de vogels het luchtruim. En zo krijg ik lekker in alle rust aan de waterkant zittend, voor de tweede maal die dag nog een mooi stil vliegshowtje voorgeschoteld …









Daar kan geen open dag van de luchtmacht tegenop!   🙂
Overigens is dit een in snel tempo verdwijnend landschap. In de Leeuwarder Courant staat vandaag een artikel over de teloorgang van het Friese landschap, het is om te janken! http://bit.ly/1Un0jlI



Zonnende kieviten bij Aldeboarn

We mogen de laatste weken niet klagen over de mooie wolkenpartijen die de lucht regelmatig sieren. Zon, wind en wolken zorgen in eendrachtige samenwerking op de grond vaak voor een mooi lichtspel …

Dat was ook het geval toen ik weer eens een kleine omweg maakte over de Fjûrlânswei bij Aldeboarn. De voor het dorp zo kenmerkende scheve kerktoren stond mooi afgetekend tegen de gestaag voortdrijvende wolken …

Een grote groep kieviten leek zich in een weiland te laven aan de zon. Waarschijnlijker is het echter dat de zon toevallig even over hen heen streek, terwijl ze op een tussenstop vanuit het noorden aan het foerageren waren …

Hoe dan ook, het geheel stond in mijn ogen garant voor een paar mooie plaatjes op deze tot dusver zonnige zondag. Maak er een mooie dag van, want de komende week zal naar het zich laat aanzien weer goeddeels in het teken van wind, wolken en regen.

De kieviten zijn er weer

Zodra de kieviten terug zijn, zie je her in der mensen door de Friese weilanden scharrelen, beoefenaars van de oude Friese traditie van het eieren rapen, aaisykje in goed Fries …

Zelf heb ik niets met deze traditie, die vaak van vader op zoon overgaat, omdat ik er niet mee ben opgegroeid. Ik trek er op een mooie voorjaarsdag liever op uit om wat plaatjes te schieten van de kieviten. Vandaag was daar een uitgelezen dag voor …

De eerste kieviten die zich net binnen het bereik van mijn camera ophielden, trof ik aan bij de Tjonger. Op de bovenstaande foto is te zien dat er een paar kieviten lekker aan de waterkant zaten te zonnen, eentje was er aan het pootjebaden, en een vijfde exemplaar zette net de landing in …

Ongeveer anderhalf uur later trof ik in de omgeving van Aldeboarn een kievit aan, die zich wat dichter bij de weg ophield. Hij bleef rustig staan om zijn kleurrijke verenpakket en z’n fraaie kuif even te showen …

Mijn dag was weer goed!

Grote zilverreigers en kieviten

Terwijl felle buien en zonnige momenten elkaar afwisselden, kwam ik vrijdagmiddag tijdens een ritje over het Friese land weer eens over de Fjûrlânswei bij Aldeboarn …

Aan de westkant was het meeste maïs al van het land gehaald, meer naar het oosten stond nogal wat maïs, daar liep ook een grote zilverreiger door een weiland te paraderen …

Hij passeerde een blauwe reiger, die in hetzelfde perceel stond, alsof hij er niet was, verschil moet er tenslotte blijven …

Aan de andere kant van de weg was het druk in de landerijen. Behalve koeien stonden daar ook nog een zilverreiger en enige tientallen kieviten …

De kieviten verzamelen zich hier en eten hun buikje nog eens goed rond, voordat ze naar het warme zuiden vertrekken …

Kieviten

Een inwoner van Earnewâld heeft vandaag tot twee keer toe het eerste kievitsei van Fryslân gevonden. Het is mijn hobby nooit geweest, dat kievitseieren zoeken. Een paar ooms van me leefden er in hun jongere jaren in het voorjaar helemaal voor. Zodra de eerste kieviten werden gesignaleerd, waren die mannen zo ongeveer dag en nacht in het veld te vinden, en steevast kwamen ze dan thuis met een pet vol eieren …

Ik kan me herinneren dat ik eens een dag met één van mijn ooms mee ben geweest om eieren te zoeken. Aan de rand van een weiland nam de man het weiland een tijdlang in ogenschouw. Na verloop van tijd zei hij dan tegen mij: “Loop maar eens 50 flinke stappen die kant op, en daarna ongeveer 15 stappen naar rechts.” Volgzaam en hoopvol ging ik dan op pad, maar zelfs met die hulp heb ik nooit een ei gevonden, terwijl ik nota bene toch echt een paar maal bijna op het nestje stond …

Tegenwoordig heb ik zelfs al moeite om kieviten te vinden, om over hun eieren maar niet te spreken. Zowel gisteren als vandaag heb ik alleen maar vrijwel lege weilanden gezien. Dat lijkt me overigens niet verwonderlijk, want de straffe noordoosten wind maakte het ook vandaag weer akelig koud op de vlakte. Als ik kievit was, dan was ik eerst nog maar weer even terug gevlogen naar zuidelijker oorden …

De bovenstaande foto’s heb ik al op 2 maart gemaakt. Een grote groep kieviten was die dag – pas terug vanuit het warme zuiden – blijkbaar neergestreken aan de Fjûrlânswei bij Aldeboarn. Daar waren ze samen met een groep spreeuwen en enkele meeuwen aan het foerageren. Sindsdien heb ik vrijwel geen kievit meer gezien.

Alle kuifjes verzamelen

Gistermiddag heb ik weer eens een tijdje in de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder gezeten. Ik had gehoopt dat de lepelaars zich weer eens wat dichter bij de hut zouden laten zien, maar dat was ijdele hoop. Het waterpeil in het zuidelijke deel van de polder is momenteel zo laag, dat alle gevogelte zich ver van de hut bevindt …

Lepelaars waren er helemaal niet te zien, kieviten des te meer. Honderden zaten er …

Het lijkt alsof alle kieviten uit de verre omtrek naar de Jan Durkspolder zijn gekomen om nog een tijdje gezamenlijk te pootjebaden, voordat ze afreizen naar zuidelijker oorden. Dat laatste zal overigens nog wel even duren, het lijkt de laatste dagen dan wel herfst, voor de vogeltrek is half augustus toch wat aan de vroege kant …