De teloorgang van de krokussen

De krokussen hebben het zwaar dit jaar. Vooral exemplaren die spontaan her en der verschijnen hebben het vaak niet makkelijk. De onderstaande krokus had een niet erg stabiel plekje aan de rand van een verhoging achter in de tuin uitgezocht om tot bloei te komen. De laatste van vele druppels maakte hem topzwaar, waarna kapseizen niet uit kon blijven …

Een aantal krokussen op het centrale heuveltje in de tuin had het beter getroffen. Omringende beplanting zorgde voor voldoende steun om een vroegtijdige val te voorkomen. Hier vormden de druppels een verrijking van het beeld. Of dat ook geldt voor de veelvuldige reflectie van uw aller fotograaf, laat ik graag aan de toeschouwer over …

De krokussen die begin februari al fier stonden te bloeien met bladluizen op hun tere paarse bloemblaadjes, zijn al snel daarna ten prooi gevallen aan storm en regen …

Zaaddoosjes in verval

Misschien kunt u zich de zaaddoosjes nog herinneren die ik half januari lekker in het zonnetje fotografeerde? Het leek wel voorjaar toen … wat lijkt dat alweer lang geleden. De laatste tijd heb ik meer het idee dat het herfst is …

Maar terug naar de zaaddoosjes. Die heb ik sindsdien nog een paar keer onder de loep genomen. Eerst een paar opnamen van 5 februari, toen scheen de zon nog wel eens …

Intussen hebben ze Ciara overleefd, maar ze zijn er niet mooier op geworden. De onderstaande foto’s heb ik gisteren gemaakt, nadat het urenlang had geregend …

Regen brengt glans

Regen en hagelbuien werden gisteren afgewisseld door steeds langer durende opklaringen …

Voor wie er oog voor heeft, is het dan meteen weer mooi buiten …

Want regen brengt glans …

Druppeldrieluik

Het was een donkere en natte boel in de tuin gisteren. En vandaag is het al niet anders. En dat alles aan het eind van een januarimaand die ook alweer 2 of 3 graden warmer is dan het langjarige gemiddelde van eind vorige eeuw.
’t Is om te janken …

Het enige lichtpuntje dat ik erin kan zien, is dat het weer nieuwe kansen biedt om druppels te fotograferen. De mooiste hingen aan een kettinkje onder de tweede pergola. In twee uitsneden zie je door de fraaie lenswerking twee verschillende perspectieven van ons tuintje …

Na de mist

Nadat de mist van de jaarwisseling was opgetrokken, zijn wij weer voor een paar dagen afgereisd naar het huis van de kinderen aan de Bonke. Pa en ma wilden er graag samen even een paar dagen tussenuit. Aan ons de schone taak om een paar dagen op huis, hond en kleinzoons te passen …

Dat vinden wij normaal gesproken helemaal geen straf. Tijdens diverse ‘oppasdiensten’ heb ik daar de laatste jaren al heel wat mooie foto’s kunnen maken zonder dat ik er veel voor hoefde te doen. Hoewel het er begin dit jaar af en toe flink waaide, kwamen de foto’s me er ditmaal vanwege de aanhoudende regen bepaald niet aanwaaien …

Hoe en wat 2019 – 7

Juli begon met gematigd zomerweer. Op dag 7 en 8 was het met 16 graden op de thermometer ronduit koud voor de tijd van het jaar. Onze vijver bleek in die tijd een paar erg mooie verrassingen voor ons in petto te hebben. Om te beginnen zagen we de krabbenscheer er voor het eerst bloeien. Nog mooier werd het toen ik er salamanders ontdekte. De tijd die ik met veel plezier aan de rand van de vijver heb doorgebracht, resulteerde na het nodige montagewerk in december uiteindelijk in een paar filmpjes: Salamander TV 1 en Salamander TV 2.

De laatste fotokuier voorafgaand aan een lange pijnlijke periode stond in het teken van het treffen met Matroos Beek en haar kapitein in de Ecokathedraal. Het werd een prettige ontmoeting en een gezellige kuier, waar ik nog steeds met veel plezier op terugkijk …

Nadat een behandeling op de Pijnpoli na verloop van tijd een tegengesteld effect bleek te hebben, werd de zenuwpijn in mijn buikwand – veroorzaakt door Acnes – in de loop van juli en augustus alleen maar erger. Autoritjes en fotokuiers zaten er vanaf half juli geruime tijd niet in. Nog een geluk dat ik in de tuin af en toe een foto kon maken …

15 juli 2019 – een koolwitje in de tuin

Intussen liepen de temperaturen in de tweede helft van de maand geleidelijk op naar tropische waarden. Aan het eind van de maand kon ik 9 zomerse dagen (warmer dan 25 ºC) noteren, waarvan 5 tropische dagen (warmer dan 30 ºC). Daarmee hadden we lokaal een 8 dagen durende hittegolf. De hoogste temperatuur in onze tuin was 36,7 ºC op 25 juli. Dat is voor onze tuin meteen een record. Het heetst werd het in Gilze-Rijen met 40,7°C, dat is het nieuwe nationale hitterecord …

25 juli 2019 – zonsondergang na de warmste dag van het jaar: 36,7 ºC

De gemiddelde temperatuur kwam aan het eind van de maand uit op 19,4 ºC, en dat is toch weer bijna 3 graden boven het langjarig gemiddelde van 16,5 ºC over de periode 1971-2000. In de laatste dagen van juli viel er af en toe hier en daar wat regen, maar echt verkoeling en vocht in de bodem leverde het niet op. In onze tuin viel in juli slechts 29 mm neerslag, tegen normaal ca. 70 mm …

28 juli 2019 – eindelijk wat regen

In de aanloop naar kerst

Versieringsgewijs maken we hier nooit veel drukte van de kerst. Tot nu toe bleef het altijd beperkt tot wat door één van ons beiden zelf gefröbelde kerststukjes en hier en daar een extra kaars of theelichtje …

Dit jaar heb ik voor de gelegenheid voor ’t eerst iets met verlichting in de tuin gedaan. Dat leverde in fotografisch opzicht dit beeld op in het weekend …