Drie monniken onderweg

Enige tijd geleden liet ik hier al eens enkele foto’s zien van een paar van wilgentenen gemaakte baltsende kraanvogels, die bij De Veenhoop aan de rand de Kraanlânnen staan. Aan de Kleasterkampen bij Smalle Ee wijst een kleine wirwar van borden erop dat er ook hier wat te zien is …

Deels achter de boomwal verscholen ligt een wat hoger gelegen weiland. In het kader van het project WOODlandart is ook daar een fraai kunstwerk van wilgentenen verschenen. Op de oude kloosterheuvel staan sinds enige tijd drie van wilgentenen vervaardigde monniken die onderweg zijn. Net als de kraanvogels bij De Veenhoop zijn ook deze monniken bij Smalle Ee een verwijzing naar het verleden …

In de 13e eeuw stond op deze zandrug een Benedictijner klooster. Door dit klooster werd Smalle Ee een belangrijke plaats waar veel kennis en bestuurservaring bijeen kwam. Zo was tot ongeveer 1600 onder andere het grietenijbestuur (het huidige gemeentebestuur) in Smalle Ee gevestigd. Dit verklaart ook de huidige gemeentenaam Smallingerland, die afgeleid is van Smalle Ee als bestuurscentrum.

Toen in 1580 alle kloosters in Fryslân werden afgebroken, werd Smalle Ee een onbeduidend dorp. Niet veel later vestigde de grietman Van Haersma zich in Oudega. Zeven generaties Van Haersma hebben vervolgens vanuit Oudega de grietenij Smallingerland bestuurd. In de loop der tijd streefde het steeds verder groeiende Drachten Oudega voorbij. Uiteindelijk werd in 1831 het gemeentebestuur voorgoed verhuisd naar Drachten …

De monniken zijn het project van De Wilgen, Smalle Ee en Buitenstvallaat. De Trije Mûntsen Underweis zijn ontworpen door beeldhouwer Jitze Sikkema en uitgevoerd met de hulp van vele enthousiaste dorpsgenoten en de kunstenaars Derk den Boer en Fokke Veurman gemaakt van lichte geschilde wilgentenen en donkerbruin gekleurde, ongeschilde wilgentenen die in de buurt zijn gekapt.

Trije mûntsen ûnderweis

By Smelle Ie binne trije mûntsen ûnderweis …




– letter mear –

Skywatch Friday 428

Een typisch Nederlandse zomerdag …

A typical Dutch summer day …

Wind en wolken, voortdurend beweging in de lucht…

Wind and clouds constantly moving in the sky …

Van warm, helder blauw en wit …

From warm, clear blue and white …

Naar kil, donker en grijs …

To cold, dark and gray …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

‘Baltsende kraanvogels’

Toen Jetske en ik eind juni op zoek gingen naar de grutto, troffen we onderweg bij De Veenhoop eerst een paar andere, tamelijk vreemde vogels aan. Aan de rand van het natuurgebied ‘de Kraanlannen’ staan sinds kort een paar reusachtige baltsende kraanvogels …

Culturele Hoofdstad vond ze niet goed genoeg, maar dankzij steun van de gemeente Smallingerland en de Noardlike Fryske Wâlden heeft het project ‘WOODlandart’ toch een aantal fraaie kunstwerken opgeleverd van wilgentenen. De baltsende kraanvogels zijn daarvan een voorbeeld …

Deze wilgentenen kraanvogels hadden geen beter plekje kunnen krijgen. Het natuurgebied ‘de Kraanlannen’ dankt zijn naam aan de kraanvogels, die het gebied in lang vervlogen jaren bewoonden …

Onder de noemer ‘WOODlandart’ zijn er intussen al meer kunstwerken in het landschap verschenen. De kunstwerken moeten inwoners en bezoekers attent maken op het Nationaal Landschap Noardlike Fryske Wâlden met haar kenmerkende coulisselandschap. De kunstwerken worden gemaakt van puur natuurlijk materiaal, zoals kweekwilgen en/of restmateriaal van boerenbedrijven …

Drie maal een tureluur

Behalve de grutto’s kregen we tijdens onze fotokuier in dat kleine paradijsje voor de weidevogels ook een paar maal een tureluur (‘tjirk’ in het Fries) te zien. Daar ben ik altijd weer blij mee, want om de een of andere reden zie ik in onze contreien elk jaar nog minder tureluurs dan grutto’s …

Hier kreeg ik een paar maal de kans om er één te fotograferen. Aan de eerste foto is mooi te zien dat hij heel enthousiast zijn kenmerkende ‘tju du du!’ liet horen. Terwijl ik even later bezig was om een paar landschapsfoto’s te maken, kreeg ik de kans om een tureluur in vlucht te fotograferen. Hij was wat ver weg, maar ik ben er toch wel weer blij mee …

Tegen het eind van onze kuier stond er aan de andere kant van de weg nog een tureluur op elegante wijze te pronken. Dat lijkt me een mooi slot van deze vierdelige serie over het fûgeltsjelân tussen Gorredijk en Langezwaag …

Grutto’s in volle vlucht

We waren nog niet zo lang onderweg, toen grutto’s aan beide kanten van de weg uit het lange gras tevoorschijn kwamen en luid roepend om en over ons heen begonnen te vliegen. Alsof de luchtmacht in actie kwam …

Drie grutto’s kwamen in een strakke formatievlucht op ons af. Dankzij een snellere reflex dan ik voor mogelijk had gehouden, lukte het om ze te fotograferen, net voordat ze langs ons scheerden …

Enige tijd later kreeg ik de kans om een grutto tijdens een korte vlucht te volgen. Daar heb ik het onderstaande drieluik van kunnen maken …

Een grutto die in een mooie glijvlucht een voorbeeldige flypast verzorgde, leverde wat mij betreft aan het eind van de wandeling de foto van de dag op …

Tegen beter weten in bleef Jetske intussen proberen om met haar defecte camera grutto’s in volle vlucht te fotograferen. Ik denk dat we volgend jaar nog maar eens op herhaling moeten, dan met haar nieuw camera, want dit was wel erg sneu …   😉

De grutto in zijn element

Voorgaande jaren maakte ik mijn foto’s van de grutto vrijwel altijd aan de Sodumerdyk in de omgeving van Soarremoarre. Daar was echter dit jaar vroegtijdig gemaaid, zodat er in geen velden of wegen een grutto te zien was. Omdat ik me niet tevreden stelde met een foto van een boerenwagen, heb ik mijn zoektocht voortgezet in het gebied tussen Gorredijk en Langezwaag, waarvan ik hier gisteren al een fotoserie heb getoond …

Daar hoefde ik niet lang te zoeken. Al snel was duidelijk dat diverse weidevogels hier te midden van plasdras en lang gras volledig in hun element waren. Maar dat is ook niet zo gek, want dit gebied heeft alles te bieden wat grutto, kievit en tureluur nodig hebben …

Om te beginnen krijgen verschillende grassen, kruiden en bloemen er de kans om tot bloei te komen. Dat is goed voor het insectenleven, en die insecten dienen weer als voedsel voor de kuikentjes van de weidevogels …

En dan is er de plasdras. Grutto’s en andere weidevogels vinden het heerlijk om af en toe even wat te badderen. Maar het water zorgt er ook voor dat de bodem zacht blijft, zodat de vogels er gemakkelijker met hun snavel naar wormen kunnen zoeken. Gelukkig richten langzaam maar zeker meer boeren een deel van hun land speciaal voor weidevogels in. het zijn vaak nog maar ‘kleine postzegeltjes’ in het omringende landschap, maar het is wel een begin…

Zodra er kuikens zijn, nemen grutto’s graag plaats op een dampaal om de omgeving in de gaten te kunnen houden en zo nodig alarm te kunnen slaan. Van dergelijke palen staan er hier voldoende. De onderstaande grutto heeft zo te zien een gespleten exemplaar uitgezocht. En aan zijn staart te zien kost het moeite om zich staande te houden in de wind …

Sinds de Alde Ie gesloten is voor doorgaand gemotoriseerd verkeer, kunnen vogels er ook rustig wandelend oversteken, zoals de onderstaande grutto liet zien …

Het bijzondere aan deze fotoserie is dat de grutto’s allemaal met de snavel naar rechts wijzen, behalve de onderstaande. Fier op zijn troon staand en lekker dwars naar links wijzend, kan het niet anders dan dat we hier weer zijn aangeland bij de enige echte ‘Kening fan de greide’ onder de grutto’s …

Gruttokuikens kregen we niet te zien, die bleven veilig in het lange gras. Dat ze er wel waren, was wel duidelijk aan de manier waarop de luchtmacht in actie kwam. De foto’s daarvan morgen op dit weblog.