In de wolken (6)

Ook tijdens het laatste deel van de middag bleven de donkere wolken maar komen. Aan de noordkant dreef zelfs een wolkenpartij met een duidelijke mammatusstructuren voorbij. Machtig!

In de onderstaande video, die ik zaterdag 16 september van 16:00 – 17:30 uur heb gemaakt, laten we de blik in drie delen geleidelijk van noord naar zuid over de horizon gaan; eerst vanaf de steiger, later vanaf het dakterras.

En dan nog even dit …
In het eerste filmische deel van de video komt er aan de linkerkant ter hoogte van het struikje om 16:04 uur iets tevoorschijn. Om 16:10 uur verdwijnt het rechtsonder weer uit beeld. Wat kan dat geweest zijn …?

– wordt vervolgd –

In de wolken (5)

Een paar maal werd het even wat nat, maar dat was eigenlijk de moeite niet. Zowel ten zuiden als ten noorden van ons kwamen het in de loop van de middag echter tot flinke wateroverlast. Onder andere in Leeuwarden-Zuid, Dokkum en Kollum liepen straten onder. In het centrum van Dokkum was de overlast zo erg dat sommige winkeliers besloten hun zaak te sluiten …

Bij ons doken de meerkoeten bij de nadering van een bui even lekker onder de steiger …

“In de wolken (5)” bevat opnamen die ik zaterdag 16 september van 14:40 – 15:30 uur heb gemaakt …

– wordt vervolgd –

Bij de Hooidamsbrug

Na een grijze dinsdag volgde gisteren een mooie heldere woensdag. Rond elf uur ben ik in de auto gestapt om weer eens bij de Hooidammen (kaartje Google Maps) te kijken. Ik was er precies op tijd, want vlak nadat ik de auto had geparkeerd, naderde er vanuit Drachten een binnenvaartschip …





Terwijl ik ten noorden van de brug langs de Hooidamsvaart liep om brug en schip samen te kunnen fotograferen, stak er een grote groep meerkoeten van wal …





Om mij te ontvluchten trachtten ze naar de overkant van het kanaal te zwemmen, maar dat durfden de meesten met de nadering van het vrachtschip toch niet aan …





De boeg van het schip was de Hooidamsbrug intussen gepasseerd …





Bijna twee jaar geleden is de Hooidamsbrug gedemonteerd, gerenoveerd en deels vernieuwd …





Je kunt zeggen wat je wilt, maar hij staat er weer als een plaatje bij …





Toen het schip was gepasseerd en zijn weg richting Earnewâld vervolgde, was voor de meerkoeten de kust veilig om de oversteek te maken …





Dat was voor mij het sein om me op datgene te richten, waarvoor ik hier eigenlijk naar toe was gekomen. Een paar foto’s daarvan zal ik zaterdag laten zien.

Winter(?) in De Deelen

Dankzij het overwegend trieste en regenachtige weer heb ik in december 2011 veel minder foto’s gemaakt dan in de wintermaand van 2009 en 2010. Dat betekent dat ik naar alle waarschijnlijkheid ook veel minder gewandeld heb, en dus werd het tijd om het nieuwe jaar te beginnen met een wandeling die net wat langer werd dan ik had gepland …

Het eerste petgat lag er bij gebrek aan wind en vogels vrijwel roerloos bij. Pas helemaal achteraan kwam er wat leven in de brouwerij, doordat een grote groep meerkoeten bij mijn nadering hun beschutte plekjes langs de wal verlieten …

Bij het eerste bankje op mijn route heb ik even wat rust gepakt. Maar ook weer niet te lang, want het is dan wel warm voor de tijd van het jaar, maar de bovenbenen verstijven snel. Eenmaal weer op weg heb ik het onderstaande groepje bomen nog maar eens gekiekt. Dat heb ik op 13 oktober ook gedaan, maar toen was vooral het struikgewas nog een stuk groener. Vandaag vond ik het licht er wel erg mooi …

Ik besloot mijn weg in eerste instantie te vervolgen tot het tweede bankje, bij wat ik altijd maar de hoofdbrug noem. Daar aangekomen begon de gevoelsstoornis in mijn halsstreek weer aardig op te spelen, maar de benen voelden nog goed, en dus besloot ik mijn kuier maar via het oostelijke pad af te maken …

Hoewel er gisteren een kleine 30 mm regen is gevallen, stond de tjasker er in alle rust bij. Maar ja, dat kon ook moeilijk anders, want er was nog steeds maar weinig wind …

Het molentje aan de andere kant van de verbindingsvaart draaide wel regelmatig zijn rondjes, maar veel water leek het daarmee niet te verplaatsen …

Vanaf het derde bankje op mijn  route  heb ik een tijdlang genoeglijk naar het molentje zitten kijken …

Even zitten … morgen maar verder …

Tussen winter en voorjaar

Kort nadat ik dinsdagochtend in de tuin een vleugje voorjaar had gefotografeerd, arriveerde mijn fotomaatje voor een gezamenlijke fotokuier. Onder het genot van koffie en koek praatten we bij over de afgelopen tijd en bespraken we het doel van onze kuier. Omdat er nog steeds een koude noordoosten wind waaide, stelde ik voor om de beschutting van het Weinterper Skar op te zoeken, en daar kon Jetske zich wel in vinden …

Ook bij de dobbe leek het wel voorjaar. Kleine golfjes hielden het water onder een strakblauwe hemel zachtjes in beweging. Vanuit een ander standpunt bood de dobbe echter een meer winters beeld. Een deel van het water was nog bedekt met een dun laagje ijs …

Hoe dun het laagje ijs ook was, het was dik genoeg om vanuit de bodem opwellende luchtbellen gevangen te houden. Altijd weer een mooi gezicht die dubbeltjes onder het ijs, maar in deze tijd van het jaar zie ik toch liever een ander beeld …

Het beeld van de eerste frisgroene blaadjes die tevoorschijn komen uit wat toch al weer lange tijd dood hout leek te zijn bijvoorbeeld …

Of de aanblik van elzenkatjes die openspringen en hun eerste stuifmeel door de wind laten meevoeren, om maar eens wat te noemen …

Ook niet verkeerd: het beeld van een paar meerkoetjes die aan de andere kant van de dobbe driftig heen en weer zwemmen …

Toen mijn onderdanen het na verloop van tijd welletjes vonden, ben ik terug gescharreld naar het bankje dat aanlokkelijk in de luwte en in het zonnetje op me stond te wachten. Daar vandaan kon ik mooi in de gaten houden hoe Jetske op zoek bleef naar onderwerpen. Ze had duidelijk weer iets gevonden, dat de moeite van het aanzien waard leek te zijn …

Een beestje zou het vast nog niet zijn in deze tijd van het jaar, dacht ik. Dat idee werd bevestigd toen ze het omhoog hield. Wat het dan wel was …? Dat laat Jetske op haar eigen weblog zien …

Het was een heerlijke zonnige fotokuier!

Over zon en zonnig gesproken, nog even dit:
Vanmorgen rond 7:30 uur is er een schokfront van een explosie op de zon bij de aarde aangekomen. Voor ons was dit een ongunstig tijdstip, omdat het tegen die tijd al bijna licht begint te worden. De impact was overigens ook te zwak om bij ons poollicht te kunnen veroorzaken. Het poollicht was – zoals zo vaak – weer weggelegd voor Amerika en Canada. Hier een paar fraaie foto’s die in Canada zijn gemaakt.

Er is echter nog steeds reden voor optimisme. Zonnevlek 1166 heeft rond middernacht een X1,5 flare voortgebracht. Volgens Spaceweather lijkt het erop dat er een CME (een golf met geladen zonnedeeltjes) op weg is naar de aarde. Ik blijf het in de gaten houden, als er nieuws is, dan volgt er ongetwijfeld een tweetje.