De Jan Durkspolder van boven

Goed, lang genoeg gerust bij de picknicktafel, tijd om de uitkijktoren ‘Romsicht’ te beklimmen …

Boven gekomen, richt ik de blik eerst naar het zuidwesten. In de verte is nog net de Hooidamsbrug te zien …

Het was 10 oktober, herfstvakantie in het zuiden van ons land. Er gaan dagen voorbij dat het in de zomer minder druk is op de Hooidamsloot dan op deze stralende herfstdag …

Aan de overkant van de Hooidamsloot ligt het grootste deel van Nationaal Park de Alde Feanen, dat eigenlijk alleen over het water toegankelijk is. Rechts aan de horizon op de volgende foto ligt in noordelijke richting het watersportdorp Earnewâld verborgen achter de bosschages …

Een beetje verder naar rechts draaiend en dan flink inzoomend is de Afanja-mobiel tussen de bomen te zien …

Naar het noordoosten kijkend, strekt de Jan Durkspolder zich voor me uit. Voor wie echt heel goede ogen heeft, is op de foto hieronder de grote vogelkijkhut te zien …

Maar ik zal het jullie niet te moeilijk maken, ik heb tenslotte niet voor niks een camera met een flinke zoom …

We draaien verder door naar rechts, zodat we in zuidoostelijke richting uitkijken over de Jan Durkspolder …

Nog wat naar rechts draaiend, komen we weer uit bij de Hooidamsbrug, die alweer open staat. Wat er aankomt …?

Even een glimp  …

– wordt vervolgd in Skywatch Friday –

Op oude fundamenten

Daar staat hij dan, de 13 meter hoge uitkijktoren ‘Romsicht’. Vooral vanaf het tweede platform biedt de toren een mooi ruim uitzicht over de Jan Durkspolder en de Alde Feanen. Het rieten dak is bedekt met riet dat in de polder zelf gewonnen is en het houten onderstel is van Europees FSC gekeurd eikenhout …

En hij staat stevig, want de toren is gebouwd op de oude fundamenten van een boerderij die hier van 1929 tot 1962 heeft gestaan …

Wie meer wil weten over de geschiedenis van dit kleine stukje Fryslân en de oude boerderij die er eerder stond, kan hiervoor terecht op het logje dat ik in december 2011 bij mijn vorige bezoek aan ‘Romsicht’ heb gepubliceerd: “Romsicht” op oude fundamenten

Fragmenten van de fundamenten …

Morgen gaan we naar boven …

– wordt vervolgd –

Terug naar ‘Romsicht’

Op één van mijn eerste pijnvrije dagen bedacht ik me dat het een mooie dag was om weer eens naar ‘Romsicht’ te gaan. ‘Romsicht’ is een uitkijktoren die aan de westelijke rand van de Jan Durkspolder staat …

De eerste en tevens laatste keer dat ik die toren heb beklommen, was in december 2011. Nadien heb ik samen met Jetske nog eens een poging ondernomen om er naar toe te gaan. Toen bleek de uitkijktoren echter te ver weg te staan, waardoor we genoodzaakt waren om halverwege om te keren. Met de loopfiets zou het nu toch wel weer mogelijk moeten zijn om er te geraken, bedacht ik me …

En jawel, sneller dan verwacht was ik ter plekke. Je zou bijna kunnen zeggen dat het nu een fluitje van een cent was, maar dat is overdreven. Ik had echter nog wel voldoende kracht in de benen om – voordat ik bij de picknicktafel ging zitten – nog even wat foto’s te maken vanaf het bruggetje …

Eerst even een blik in noordelijk richting waar in het verlengde van de vaart Earnewâld ligt. Daar in de verte was ik vandaan gekomen. Nu leek het toch weer een heel eind om straks terug te moeten. Nog maar even niet aan denken …

In zuidelijke richting zien we de Hooidamsbrug die net open ging om een zeilboot door te laten. Het zou niet de laatste keer zijn dat de brug die dag bediend werd. Het was voor bijna half oktober druk op het water. Maar het was met ruim 22 ºC op de thermometer dan ook weer ongekend mooi weer voor de tijd van het jaar …

– wordt vervolgd –

 

Onder de boom

Terwijl ik vanaf het parkeerplaatsje bij de Hooidamsbrug mijn blik even over de zuidkant van de Jan Durkspolder liet glijden, kwam er vanuit de sloot aan de andere kant van de weg ineens een reiger tevoorschijn …

Nadat hij even om zich heen had gekeken, stapte hij onder het bruine bladerdek van de boom door in de richting van de open vlakte …

Na enkele parmantige passen hield hij halt. Reikhalzend keek hij even omhoog, waarna hij er met ferme wiekslagen vandoor ging …

Tegelijkertijd streek er vanaf de andere kant een grote vogel in de boom neer …

– wordt vervolgd –

Skywatch Friday 401

Aan het begin van de week was het prachtig winterweer in Fryslân …

At the beginning of the week it was beautiful winter weather in Friesland …

Winter in Fryslân betekent al snel schaatsen op overstroomd land …

Winter in Friesland means quickly ice skating on flooded land …

En dus waagden de eerste schaatsers zich dinsdag op het nog dunne ijs bij de Hooidammen …

And so I could photograph the first skaters at the still thin ice near the Hooidammen on Tuesday …

Het ijs was weliswaar nog dun, maar het was hard, glanzend en glad …

Although the ice was still thin, it was hard, shiny and slippery …

Op deze manier kan de winter me niet lang genoeg duren, maar voorlopig dooit het helaas weer …

In this way, the winter can’t last long enough for me, but unfortunately thaw came the next day again …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

 

Bij de Hooidamsbrug

Na een grijze dinsdag volgde gisteren een mooie heldere woensdag. Rond elf uur ben ik in de auto gestapt om weer eens bij de Hooidammen (kaartje Google Maps) te kijken. Ik was er precies op tijd, want vlak nadat ik de auto had geparkeerd, naderde er vanuit Drachten een binnenvaartschip …





Terwijl ik ten noorden van de brug langs de Hooidamsvaart liep om brug en schip samen te kunnen fotograferen, stak er een grote groep meerkoeten van wal …





Om mij te ontvluchten trachtten ze naar de overkant van het kanaal te zwemmen, maar dat durfden de meesten met de nadering van het vrachtschip toch niet aan …





De boeg van het schip was de Hooidamsbrug intussen gepasseerd …





Bijna twee jaar geleden is de Hooidamsbrug gedemonteerd, gerenoveerd en deels vernieuwd …





Je kunt zeggen wat je wilt, maar hij staat er weer als een plaatje bij …





Toen het schip was gepasseerd en zijn weg richting Earnewâld vervolgde, was voor de meerkoeten de kust veilig om de oversteek te maken …





Dat was voor mij het sein om me op datgene te richten, waarvoor ik hier eigenlijk naar toe was gekomen. Een paar foto’s daarvan zal ik zaterdag laten zien.

Uitzicht over de Jan Durkspolder

De Jan Durkspolder is in 1960 aangekocht door de natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea en daarna jarenlang beheerd als graslandgebied. Om rond het Nationaal Park De Alde Feanen meer moeraslandschap te creëren werd het gebied in 1989 ontpolderd en werd de bemaling stopgezet. Hierdoor kwam de Jan Durkspolder grotendeels permanent onder water te staan.

Deze onnatuurlijk situatie kon in 2006 worden aangepakt met een aanpassing van de waterhuishouding. Bovenop de natuurlijke seizoensschommelingen (’s winters een hoog en ’s zomers een laag waterpeil) werd er een cyclisch peilbeheer ingevoerd. Dat betekent dat het gebied een aantal jaren achtereen als een plas/dras-gebied wordt beheerd, om daarna weer een aantal jaren onder water te worden gezet. Elders in de polder gebeurt gelijktijdig het omgekeerde. De vegetatie en veel vogels profiteren van deze maatregelen. Het gebied is nu een eldorado voor (water)vogels die vanuit de vogelkijkhutten en de uitkijktorens prachtig geobserveerd kunnen worden. Verrekijker en zoomlens zijn hierbij van harte aanbevolen …

Toen ik de uitkijktoren “Romsicht” maandagmiddag had beklommen, voer er net een schip in zuidelijke richting door de Hooidamssloot. Over deze tamelijk druk bevaren waterweg krijgen diverse fabrieken op het Drachtster industrieterrein “De Haven” grondstoffen aangeleverd. Ook dit schip -de Catheli- was onderweg naar Drachten …

In noordelijke richting ligt aan de horizon het watersportdorp Earnewâld tussen de bomen verscholen, diverse skûtsjes hebben hier hun thuishaven …

Draaien we verder naar rechts, dan kijken we over het rietland van de Jan Durkspolder in de richting van Oudega …

Door even in te zoomen, is in die richting de oudste vogelkijkhut in de Jan Durkspolder te zien …

We draaien nogmaals naar rechts en zien dan ca. 8 km in oostelijke richting aan de horizon Drachten liggen …

Door in te zoomen krijgen we de kolos van veevoederfabriek Agrifirm -in de volksmond nog altijd bekend als De CAF- op het industrieterrein De Haven in beeld …

Nog weer wat verder draaiend zien we in zuidelijke richting de Hooidamsbrug, de toegangspoort naar de Drachtster Haven …

Zoomen we uit, dan zien we aan de overkant van de Hooidamssloot het ondergelopen land, dat maandagmiddag het eerste onderwerp van mijn fotoserie was…

Zo, we hebben alle kanten op kunnen kijken vanaf de toren “Romsicht”. Tijd om af te dalen naar de oude fundamenten van de boerderij “Romsicht” en nog even aan de picknicktafel te zitten, en dan terug naar de auto …