Up up and away

Een minuut of tien had ik hem in de plas rond zien stappen. Af en toe bleef hij even staan, met scherpe blik in het water turend. Tweemaal deed hij een vruchteloze poging om een visje te verschalken, daarna ging hij op zoek naar een ander en hopelijk beter stekje …










Reiger loopt juveniel hapje mis

Het lijkt al heel wat, die juveniele meerkoet, maar hij is nog steeds niet veilig. Terwijl hij woensdagavond met pa of ma langs een rietkraag op zoek was naar voedsel en/of nestmateriaal, verscheen er plotseling een blauwe reiger die het tweetal in de smiezen had. De volwassen meerkoet nam een dreigende houding aan en stelde zich op tussen de reiger en de juveniele meerkoet …

Het jong verdween een stukje verderop in de rietkraag op de plek waar vermoedelijk door het ouderpaar aan een nieuw nest voor de tweede wordt gewerkt. Na een korte, maar felle schermutseling tussen de meerkoet en de reiger, hief de laatste de kop op om vervolgens zijn heil elders te zoeken …

Elke pas zorgvuldig overwegend, kwam de reiger langzaam maar zeker, stapje voor stapje onze kant op. Enkele malen deed hij een poging om een visje te verschalken, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat hij uiteindelijk met lege maag weg vloog om zijn geluk elders te proberen …

En de juveniele meerkoet …, die had weer een dag overleefd.

Onder de boom

Terwijl ik vanaf het parkeerplaatsje bij de Hooidamsbrug mijn blik even over de zuidkant van de Jan Durkspolder liet glijden, kwam er vanuit de sloot aan de andere kant van de weg ineens een reiger tevoorschijn …

Nadat hij even om zich heen had gekeken, stapte hij onder het bruine bladerdek van de boom door in de richting van de open vlakte …

Na enkele parmantige passen hield hij halt. Reikhalzend keek hij even omhoog, waarna hij er met ferme wiekslagen vandoor ging …

Tegelijkertijd streek er vanaf de andere kant een grote vogel in de boom neer …

– wordt vervolgd –

Een reiger aan de Alde Ie (2)

De blauwe reiger aan de Alde Ie bleef maar volharden in zijn vreemde gedrag, want opnieuw bleef hij enige tijd diep in het spiegelende water van het Klidzerak zitten …





Het werd zelfs nog wat gekker, toen hij even later uitgebreid met zijn vleugels slaand begon te badderen. Met vissen vangen had dit duidelijk weinig te maken …





Daarna bleef hij weer een tijdlang als Gekkie Henkie voor zich uit zitten staren …





Ik stond net op het punt om mijn weg maar te vervolgen, toen de reiger een minuut of vier later weer de vaste wal opzocht. Langs de waterkant scharrelde hij weer wat dichter naar mij toe …





Plotseling schoot zijn kop met de scherpe snavel als een speer vooruit in een poging om een prooi te vangen …





Ik heb hem nadien niet zien slikken, dus waarschijnlijk was ook dit weer mis …





Met honger in de hals ging hij vervolgens chagrijnig voor zich uit kijkend met zijn kuif in de wind op de wal zitten …





Voor mij was dit het moment om mijn weg te vervolgen. Het was weer zo’n dag, waarop de fotogenieke situaties en momenten zich in ruime mate aandienden. Jullie vinden het vast niet erg om de komende dagen ook nog wat foto’s van zwanen en zwijnen te zien …

Een reiger aan de Alde Ie (1)

Na afloop van een afscheidsdienst vind ik het altijd lekker om via ommelandse wegen rustig huiswaarts te rijden. Zeker met mooi, zonnig weer is dat een prima manier om het hoofd even leeg te maken. Zo ook afgelopen donderdagmiddag …





Tijdens de rit van Heerenveen naar Drachten, die alleen maar over plattelandswegen voerde, heb ik de auto drie keer even in de berm gezet om wat foto’s te maken …





Aan de Alde Ie ten westen van Gorredijk heb ik – verdekt opgesteld achter een hek, gerieflijk tegen de auto leunend – bijna een kwartier lang kunnen genieten van deze blauwe reiger …





Op het moment dat ik hem spotte, stond hij in het Klidzerak. Vrijwel meteen liet hij zich nog dieper in het water zakken, maar een visje verschalken zat er duidelijk niet in …





Enige tijd later besloot de visser het water te verlaten. Op zoek naar een beter visstekje scharrelde hij naar een plekje wat verderop …





Tot mijn verrassing ging de reiger daar opnieuw in het water zitten. Zo warm was het nu toch ook weer niet …





– wordt vervolgd –

Tempo en souplesse



In een tempo en met een souplesse dat sterk aan mijn eigen manier van voortbewegen deed denken, stak deze blauwe reiger vorige week dinsdag uiterst bedaard stapje voor stapje de weg De Bolderen bij Earnewâld over …






Altijd op zoek

Je kunt geen ritje over het Friese platteland maken, of je ziet wel ergens een blauwe reiger, ielreager in het Fries …





En altijd zijn ze op zoek …, op zoek naar één of ander lekker hapje, zo ook dit exemplaar in de Jan Durkspolder …





Om maar eens met een Friesisme af te sluiten: met honger in de hals vloog hij even later naar elders. 🙂