Het staartje van de winter van 2005 (4)

Ook op de derde dag na de zware sneeuwval van 2 maart 2005 heb ik weer een ritje door de provincie gemaakt. Het was weliswaar mooi zonnig weer, maar het was wel de tweede ijsdag op rij, want de temperatuur kwam overdag niet boven het vriespunt. Dat dikke pak sneeuw zorgde samen met een hogedrukgebied voor een winterse situatie waarin het die week enkele nachten streng vroor …

Hieronder nog een deel van de foto’s van die rit door de besneeuwde Friese vlakten. Het was ook de laatste dag waarop ik nog foto’s van de sneeuw heb gemaakt. In het weekend volgde een periode met guur, herfstachtig weer. Daarna viel geleidelijk de dooi in …

Het staartje van de winter van 2005 (3)

Op donderdag 4 maart 2005 – twee dagen na de zware sneeuwval – waren behalve de doorgaande wegen ook de meeste landelijke wegen weer goed begaanbaar. Na twee dagen in de sneeuw rond huis, besloot ik een ritje over het platteland te maken, en dan vooral door het weidegebied ten westen van Drachten. Het werd de eerste van twee prachtige dwaaltochten over schier eindeloze witte vlakten …Het was een bewolkte dag met af en toe wat lichte sneeuwval. Dat maakte het fotograferen er niet makkelijker op, maar vooral met de minimale landschappen aan het eind van deze serie ben ik toch wel erg blij …

– wordt vervolgd met zonovergoten sneeuwlandschappen –

Het staartje van de winter van 2005 (2)

Voor zover dat mogelijk is bij een postzegeltuintje, bood ons tuintje begin maart 2005 vanuit het slaapkamerraam best een feeërieke aanblik met dat pak sneeuw …

Ook vanuit de bijkeuken naar buiten stappend was die laag van ruim 30 cm sneeuw niet minder mooi om te zien. Eigenlijk is zo’n pak sneeuw natuurlijk het mooist wanneer ’t zich helemaal maagdelijk en onbetreden voor je uitstrekt. Maar zoals dat gaat, kwam ook aan deze maagdelijkheid een eind. Het paadje naar de steeg moest sneeuwvrij gemaakt worden. En indachtig het advies van een vriend die het fietsenhokje had gezien vlak nadat ik het had getimmerd, heb ik ook zo goed en zo kwaad als het ging de sneeuw van dat dakje verwijderd …

In de loop van de week kwam ik tot de schokkende ontdekking dat ik met één ding geen rekening had gehouden … De sneeuwlast werd te zwaar voor de pergola. Op dag drie van de sneeuwperiode brak de paal, waarna de pergola compleet met klimop en sneeuwdek ineen zeeg. Omdat de pergola als ‘steunbeer’ voor de eveneens met klimop begroeide schutting diende, heb ik die tijdelijk wat extra ondersteuning gegeven met een sleepkabel aan de buitenmuur …

– wordt vervolgd met een rit over de witte Friese vlakten –

Het staartje van de winter van 2005

Deze week neem ik jullie even mee terug naar de eerste dagen van maart 2005, precies 15 jaar geleden.

De winter van 2004-2005 was met een landelijk gemiddelde temperatuur van 3,6 °C aan de zachte kant geweest. Het had af en toe wel wat gevroren en er was wel eens wat sneeuw gevallen, maar spectaculair was het allemaal niet geweest. Toch zouden we dat tegenwoordig al een vrij koude winter noemen, denk ik. Begin maart volgde er echter  nog een echt geniepig koud en wit staartje …

Volgens de weersverwachting zou er in de nacht van dinsdag 1 op woensdag 2 maart sneeuw van betekenis vallen in het noorden van het land. En zo was het ook. Vlak na middernacht begon het licht te sneeuwen. Dat was voor dit ‘kind van de winter’ het sein om de stevige stappers nog maar even aan te trekken voor een korte nachtelijke sneeuwwandeling …

’s Ochtends was het al vroeg weer dag, want nadat ik in november 2004 de diagnose MS had gekregen, moest ik me op die 2e maart voor het eerst melden bij het UWV in Leeuwarden. Het was echter al snel duidelijk dat daar niets van terecht zou komen. Fryslân, Groningen en Drenthe waren ingesneeuwd. Over een brede strook was ruim 30 tot 50 cm sneeuw gevallen, met als gevolg dat het maatschappelijk verkeer ontregeld was …

Hoewel de nachtelijke sneeuwwandeling zijn sporen had achtergelaten in mijn benen, kon ik het ’s middags toch niet laten om nog eens een fotokuier door de wijk te maken. Moe maar voldaan kwam ik een uurtje later weer thuis, bijna een kwartier eerder dan mijn linkerbeen, want dat had steeds meer moeite om mee te komen …  😉

Die avond kwam Omrop Fryslân TV met een sneeuwjournaal …

– wordt vervolgd –

Ecokathedrale fotokuier 19

De eerste week van februari 2015 verliep koud. En niet alleen dat, er viel ook een laagje sneeuw, waardoor het Friese land een aantal dagen een fraaie winterse aanblik kreeg. Wie mijn fotokuiers in de Ecokathedraal al wat langer volgt, weet dat veel van de gestapelde bouwwerken in het bos bij Mildam met een dun laagje sneeuw eigenlijk op hun mooist zijn. De sneeuwrandjes zorgen voor mooie accenten op de stenen bouwwerken …

Ecokathedrale fotokuier 13

Wat weersomstandigheden betreft komt deze dertiende Ecokathedrale fotokuier door een licht besneeuwde Ecokathedraal niet eens op zo’n gek moment. Gisteren lag er ’s ochtends vroeg in het uiterste zuiden van ons land lokaal een laagje sneeuw. Over het noorden trokken bij een maximumtemperatuur van amper 10 graden, die in buien nog verder terugzakte, regelmatig buien met hagel en een gemeen koude noordenwind.

Op deze Bevrijdingsdag zal het waarschijnlijk ook niet veel warmer worden. Voordat de MS mij in zijn greep kreeg, gingen wij nog wel eens naar het provinciale Bevrijdingsfestival in Leeuwarden. Ik kan me nog een editie herinneren op een prachtige dag met een temperatuur van zo’n 25 graden. Flink rood verkleurd door de zon en licht beneveld door drank en muziek keerden we na afloop huiswaarts. Dat zit er vandaag niet in.

Hoewel Bevrijdingsdag voor mij een dag van veel grotere waarde is dan Koningsdag, blijf ik vandaag lekker thuis. Volgend jaar vieren we 75 jaar vrijheid, hopelijk is het dan warmer. Vandaag is het prima weer om b.v. na afloop van een frisse kuier in een behaaglijke omgeving naar deze Ecokathedrale fotokuier door een licht besneeuwde Ecokathedraal te kijken. Afijn, wat je ook gaat doen, ik wens jullie een mooie Bevrijdingsdag …

Weerbeeld januari 2019: grijs en wit

Het nieuwe jaar begon met grijs en rustig weer. Vooral in de eerste helft van januari was het dag in, dag uit erg somber met temperaturen die ruim boven het langjarig gemiddelde lagen …

Pas vanaf de 17e januari hadden we ruim een week met wat winter. Er volgden welgeteld elf koude nachten, waarbij het drie maal tot matige vorst kwam en ik heb zelfs twee ijsdagen kunnen noteren, omdat de maximumtemperatuur op 23 en 24 januari niet boven het vriespunt kwam. Uiteindelijk kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje uit op 2,9 ºC, en dat is dan toch weer 0,7 ºC hoger dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000. Landelijk was het beeld weinig anders …

Heel even was het winter in Fryslân. Een paar dagen lag er een fotogeniek laagje sneeuw en op enkele plaatsen kon er zelfs heel voorzichtig even worden geschaatst. Lang duurde die winterpret helaas niet, kijk maar eens naar deze beide foto’s van de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder. In vijf dagen van winter (bijna) naar voorjaar …

Hoewel het bijna geen dag echt droog was, viel er in ons tuintje de afgelopen maand minder neerslag dan normaal, 42 mm tegen normaal ca. 67 mm. Van 22 t/m 25 januari viel de neerslag vooral in de vorm van sneeuw. In onze omgeving is naar schatting zo’n 5-6 cm sneeuw gevallen …

En over sneeuw gesproken …
In de reacties op ‘Een koepel met witte randjes’ kwam het al even ter sprake, als het even kan, laat ik geen gelegenheid voorbij gaan zonder dat ik even blootsvoets in de sneeuw heb gestaan. Niet te lang natuurlijk, aan bevroren tenen heb je tenslotte ook niks, maar gewoon even een paar minuten. Nadien gaan je voeten er zo heerlijk van tintelen. En ik denk dat die tintelingen bij mij nog wat worden versterkt door de MS … Let it snow, let it snow … 🙂