De terp van Hegebeintum

Onderweg naar de arctisch aandoende Wadden, kwamen Jetske en ik vorige week woensdag langs Hegebeintum. Omdat ik vermoedde dat Jetske nog nooit voet op die terp had gezet, vroeg ik haar om even een parkeerplekje te zoeken …

Met een hoogte van 8.80 m is de terp van Hegebeintum – of wat daar nog van over is – de hoogste terp van ons land. In de periode 1870 en 1928 is de terp net als veel andere terpen grotendeels afgegraven vanwege de vruchtbare grond …

Het was nog een hele klim om boven te komen, maar bij een gevoelstemperatuur van ca. -17 ºC was stilstaan om onderweg even te genieten van het uitzicht geen optie …

Door daling van de grond is de hoogte van de terp in de loop der tijd afgenomen, in het verleden moet de met blote handen opgeworpen terp nog hoger zijn geweest. De omvang van de terp bedroeg oorspronkelijk ongeveer 9,5 hectare en de doorsnee ongeveer 300 meter …

De kerk boven op de terp is tegenwoordig eigendom van Stichting Alde Fryske Tsjerken en kan bezichtigd worden …

Erg lang hebben we het er niet uitgehouden, want onze vingers dreigde na verloop van tijd vast te vriezen aan de ontspanknop van onze camera’s. Vanuit de auto heb ik nog even een laatste foto gemaakt van deze bezienswaardigheid …

Mos uit een vergeten serie

Op zoek naar meer foto’s van mos op begraafplaatsen, heb ik vorige week een compleet vergeten serie uit oktober 2008 herontdekt …

Jarenlang kwamen we regelmatig langs de oude begraafplaats aan de Spanjaardslaan in Leeuwarden. En jarenlang liep ik ook rond met ’t plan om eens wat foto’s te maken van die al geruime tijd in verval verkerende begraafplaats …

Zoals dat wel vaker gaat, kwam het er maar niet van om die foto’s te maken. Totdat ik in oktober 2008 las dat er eindelijk voldoende geld was voor een grote restauratie van de begraafplaats, en dat de schep zelfs binnenkort al echt de grond in zou gaan …

Eenmaal echt ter plekke op de oude begraafplaats, heb ik mijn ogen uitgekeken. Ik wist niet wat ik eerst of laatst moest fotograferen. Wat een chaos en wat een trieste aanblik, maar hoe fotogeniek! Er was alleen één probleem: ik had die middag erg veel moeite met het harde licht …

Omdat ik me die avond had voorgenomen om op korte termijn nog eens voor een herkansing te gaan – en dan op een bewolkte dag – is deze serie waarschijnlijk tot vorige week in het archief verscholen gebleven …

Nu ik er een begin mee heb gemaakt, moet ik misschien toch maar eens kijken of ik de rest van de serie ook niet eens wat kan oppoetsen. Een remake zit er intussen namelijk niet meer in, want de renovatie van de begraafplaats schijnt goed en grondig te zijn uitgevoerd. Misschien kan ik er nog eens een voor- en na-serie van maken … 🙂

Op een oude begraafplaats

Jullie vinden het toch niet erg dat ik in een wat mossige periode zit, hoop ik …, want dan ga ik er nog rustig even mee door. Zo op thema door mijn archief surfend, ontdek ik ineens weer allerlei kleinoodjes …

Weet je waar je vaak ook heel mooi mos kunt vinden … op oude begraafplaatsen. Deze foto’s heb ik in januari 2008 gemaakt op de oude begraafplaats van het voormalig dorpje Ald Beets

Meestal moet je heel diep door de knieën om mos van nabij te kunnen fotograferen, op oude begraafplaatsen is dat vaak een stuk gemakkelijker, omdat veel oude grafmonumenten een prima voedingsbodem voor mos vormen …