Een verdronken vlinder

’s Middags tussen zo ongeveer twee en vier uur zet de zon onze vijver mooi in het licht. Daar maak ik graag gebruik van om video-opnamen te maken van de salamanders …

Maar daar blijft het vaak niet bij. Ik heb ook nog wel eens wat bijvangst. Zo dreef er vrijdagmiddag een tijdlang een vlinder in de vijver. Hij probeerde nog enige tijd met zijn vleugels wapperend om aan de greep van het water te ontsnappen, maar het eindigde toch wat triest …

“Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Zomaar drijven na ’t vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen zonder zoeken zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten en de bloemen die je kuste
Geuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water wieg je heen en weer
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier …”

                                (Boudewijn de Groot/Lennaert Nijgh)

Op zoek naar insecten

Voordat Jetske en ik elkaar bij de pluizenbollen van de paardenbloemen weer tegen het lijf liepen, tipte zij me over het fluitenkruid langs het pad naar de dobbe. Jetske had daar wat waterjuffers voor de lens gehad …

Die waterjuffers waren kennelijk gevlogen tegen de tijd dat ik daar even rond keek. De mooie witte schermbloemen waren leeg en ze bleven leeg. Helemaal vruchteloos was mijn zoektocht echter niet. Op een bramenstruik zag ik een bloedcicade lopen. De doornen weerhielden me ervan om hem beeldvullend in beeld te krijgen …

Jetske had intussen blijkbaar aan de zuidkant weer wat gevonden. Ze was vast niet voor niks weer in het gras naast het pad neergeknield …

Ik richtte mijn aandacht eerst nog even op een boterbloem met een spuugbeestje. Ik kan er niks aan doen, maar zodra ik het schuim van een spuugbeestje zie, moet ik onwillekeurig denken aan “Het spuugbeestje in de achtertuin van Jan Wolkers”

Omdat ik een spuugbeestje uiteindelijk toch minder interessant vind dan Jan Wolkers, voegde ik me al snel weer bij mijn fotomaatje. Zij bleek druk bezig te zijn om een Sint Jacobsvlinder te portretteren. We zijn gewend om dergelijke vondsten met elkaar te delen, maar zekerheidshalve probeer ik op zo’n moment vaak al een paar foto’s te maken, voordat Jetske plaats voor me maakt. Dat bleek in dit geval maar goed te zijn ook, want amper twee tellen later vloog de bijzondere vlinder op om vrijwel meteen uit beeld te verdwijnen …

Oranjetipje opent ’t vlinderseizoen

Tijdens een fotokuier aan de oostkant van het Weinterper Skar had ik vorige week het geluk om een oranjetipje te kunnen fotograferen. Daarmee is mijn vlinderseizoen 2020 geopend …

Gisteren heb ik een vruchteloze poging gedaan om aan de andere kant van hetzelfde gebied een oranjetipje op zijn waardplant de pinksterbloem te fotograferen. Zelfs in de luwte waaide het echter veel te hard voor de macrofotografie …

De pinksterbloemen zwiepten heftig heen en weer, en de oranjetipjes waaiden meer over het veld dan dat ze zelf hun richting konden bepalen. Deze eersteling, die de tijd nam om behalve zijn oranje vleugeltipjes ook de mooi getekende onderkant van zijn vleugels even te showen, pakken ze me in elk geval niet meer af …

Ecokathedrale fotokuier 10

De symbiose van cultuur en natuur in de Ecokathedraal liet zich tijdens deze kuier in oktober 2011 weer mooi zien. Tussen de diverse gestapelde bouwwerken, die goeddeels schuil gingen onder een dik bladerdak nipte een spin aan wat waterdruppeltjes en dartelden vlinders van hot naar her tussen de vele bloemen van de in het oog springende springbalsemien.

Het gevolg is dat ’t verslag van deze fotokuier wat aan de lange kant is geworden, want ik wil natuurlijk weer zoveel mogelijk van al dat moois laten zien. Afijn, zie maar even, voortijdig stoppen kan altijd … 🙂

Vogels en vlinders

Aan alles komt een eind, zo ook aan het zorgeloos zitten genieten van het uitzicht over de Jan Durkspolder. Maar gelukkig was de terugweg naar de auto ook allerminst saai of vervelend. Er viel nog genoeg te genieten onderweg, zoals van dit koppeltje eenden, dat zich met een aalscholver op de uitkijk uitgebreid zat op te poetsen …

Verderop dartelde een groepje vogels door het struikgewas. Een mooi gezicht, maar ze scheepten mij wel op met de vraag wat voor vogeltjes het zijn. Ik vermoed dat het vinken zijn, maar het kunnen net zo goed kepen zijn, die wat vroeg vanuit Scandinavië deze kant op zijn gekomen. Dat laatste heeft eerlijk gezegd mijn voorkeur. Maar er is vast wel een vogelaar onder de lezers die me hierbij kan helpen …

Intussen heeft Erica van ‘Mijn vogeltuin’ me ervan verzekerd dat het om de keep gaat. Dank daarvoor!

Er fladderden voor een oktoberdag ook erg veel vlinders in het rond. Ik heb onder andere een geaderd witje en een kleine  vuurvlinder gezien, maar de kleine vos was de enige die wel even wilde poseren …

Bijna weer terug bij de auto kreeg ik de bevestiging van mijn theorie dat je uiteindelijk ook vanaf deze kant van de Geau weer terecht komt bij dezelfde boer(in) …   😉

Weerbeeld september 2018

Met een gemiddelde temperatuur van 15,9 °C tegen een langjarig gemiddelde van ca.13,7 °C was ook september in ons tuintje weer een warme maand. Omdat het zeker in het begin van de maand flink zonnig was, lukte het me zowaar om begin september in de tuin om een koolwitje te fotograferen. Eén van de weinige dit jaar …

De onderstaande grafiek laat mooi zien hoe de temperaturen op en neer gingen in september. Toch heb ik 13 warme dagen en 1 zomerse dag kunnen noteren, in de periode 1971-2000 waren dat er resp. 7 en 1. Het meest opvallend is dat het KNMI in De Bilt uitgekomen is op een gemiddelde temperatuur van 14,9 ºC. Dat is weliswaar warmer dan normaal, maar dat de gemiddelde temperatuur in De Bilt een graad lager ligt dan bij ons, dat komt niet zoveel voor. Kijkend naar de dagcijfers, denk ik dat dit verschil vooral is terug te voeren op de lagere minimumtemperaturen in De Bilt e.o. in de laatste week …

Na al die dagen met strakblauw luchten ben ik blij dat september een mooie afwisseling van zon en wolken bracht. En dat is zeker voor landschapsfoto’s, zoals op de onderstaande foto van de Jan Durkspolder, weer een groot pluspunt …

September was in onze regio de zoveelste droge maand dit jaar. In ons tuintje kreeg de regenmeter 36 mm regen te verwerken, tegen gemiddeld ongeveer 77 mm over de periode 1971-2000. In De Bilt viel 42 mm regen en het landelijk gemiddelde kwam uit op 58 mm. Het neerslagtekort is dus ook nu nog lang niet weggewerkt …

Ik sluit af met een mooie donkere wolkenpartij met daaronder een prachtige schittering op het wateroppervlak aan de zuidkant van de Jan Durkspolder …

Een witje op de verbena

Eindelijk heb ik vandaag weer eens een vlinder in de tuin kunnen fotograferen …

180703-1225x

Een geaderd witje kwam even snoepen van de ijzerhard (Verbena bonariensis) …

180703-1226x

Omdat ik bang was dat hij er vandoor zou gaan, heb ik hem alleen van afstand gekiekt m.b.v. de zoomlens …

180703-1227x