’t Skar kleurt weer mooi

Ter gelegenheid van Pinksteren onderbreek ik de serie die ik tijdens onze vakantie aan de rand van het platteland heb gemaakt even voor een paar kleurrijke foto’s die ik dinsdag in het Weinterper Skar heb gemaakt.

Je hebt van die dagen dat alles even op zijn plek valt, dinsdag was weer zo’n dag. Het was de laatste warme dag van de vorige ‘mooi weer periode’. Omdat ik ’s ochtends bij de koffie al voelde, dat zowel mijn benen als mijn buik me niet al te veel plaagden, besloot ik tegen half elf in de auto te stappen en koers te zetten naar het Weinterper Skar. De laatste keer was ik er aan de westkant, ditmaal was de oostkant weer aan de beurt, want daar is het eind mei – begin juni altijd het mooist.

In de vakantie kwamen de meeste foto’s me bijna letterlijk aanwaaien, hier moest ik er weer even voor werken, want dat laag-bij-de-grondse macrowerk kost me steeds meer kracht en concentratie. Met behulp van mijn viskrukje en tussendoor tweemaal een fijne pauze op het daarvoor bestemde bankje, is het een serie geworden waar ik weer dik tevreden over ben.

De eerste bloem die ik hoopte te zien, was de Echte koekoeksbloem (Silene flos-cuculi) – Kraneblom in het Fries. Altijd mooi, maar vaak lastig te fotograferen, omdat hij bij het minste of geringste zuchtje wind al vriendelijk begint te wuiven …

Nummer twee was de Brede orchis (Dactylorhiza majalis). Deze bloem met de prachtige Friese naam Frouljustriennen (vrouwentranen) staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en sterk afgenomen. In het Weinterper Skar kleuren de orchissen gelukkig elk jaar een deel van het blauwgrasland in mei-juni paarsgroen …

Het Veenpluis (Eriophorum angustifolium) – Moark in het Fries – is vaak nog het meest lastig van dichtbij te fotograferen, omdat het graag natte voeten heeft. Het is gelukt en ik ben droog gebleven …

Heidekartelblad (Pedicularis sylvatica) – Heiderinkelbel in het Fries – is de laatste en waarschijnlijk ook de meest zeldzame van het stel. Het is zeker het kleinste plantje in deze serie. Het heidekartelblad is zo klein, dat het minuscule vliegje op de onderstaande foto me tijdens het maken niet is opgevallen …

Om de afmetingen te omschrijven gaat het eerder om millimeters dan om centimeters. Om een idee te geven van het formaat van dit nietige bloemetje heb ik in 2011 mijn aansteker er maar eens naast gelegd …

Zo, tot hier en niet verder eerst. Bij een volgend bezoekje aan het Weinterper Skar hoop ik weer eens wat juffers of libellen te kunnen fotograferen.

Fijne Pinksterdagen verder!

Een beeldige springspin

Terwijl ik enige tijd geleden rustig achter mijn pc met het een of ander bezig was, zag ik vanuit een ooghoek ineens een beweging aan de rechterkant op mijn bureau. Zit daar één van de 5423 soorten springspinnen met grote ogen naar me te kijken …

Zoals meestal, lag de camera ook ditmaal binnen handbereik. Tot mijn grote vreugde liet de spin zich met minimale vingerwijzingen gewillig van alle kanten bekijken …

Mos uit een vergeten serie

Op zoek naar meer foto’s van mos op begraafplaatsen, heb ik vorige week een compleet vergeten serie uit oktober 2008 herontdekt …

Jarenlang kwamen we regelmatig langs de oude begraafplaats aan de Spanjaardslaan in Leeuwarden. En jarenlang liep ik ook rond met ’t plan om eens wat foto’s te maken van die al geruime tijd in verval verkerende begraafplaats …

Zoals dat wel vaker gaat, kwam het er maar niet van om die foto’s te maken. Totdat ik in oktober 2008 las dat er eindelijk voldoende geld was voor een grote restauratie van de begraafplaats, en dat de schep zelfs binnenkort al echt de grond in zou gaan …

Eenmaal echt ter plekke op de oude begraafplaats, heb ik mijn ogen uitgekeken. Ik wist niet wat ik eerst of laatst moest fotograferen. Wat een chaos en wat een trieste aanblik, maar hoe fotogeniek! Er was alleen één probleem: ik had die middag erg veel moeite met het harde licht …

Omdat ik me die avond had voorgenomen om op korte termijn nog eens voor een herkansing te gaan – en dan op een bewolkte dag – is deze serie waarschijnlijk tot vorige week in het archief verscholen gebleven …

Nu ik er een begin mee heb gemaakt, moet ik misschien toch maar eens kijken of ik de rest van de serie ook niet eens wat kan oppoetsen. Een remake zit er intussen namelijk niet meer in, want de renovatie van de begraafplaats schijnt goed en grondig te zijn uitgevoerd. Misschien kan ik er nog eens een voor- en na-serie van maken … 🙂

Op een oude begraafplaats

Jullie vinden het toch niet erg dat ik in een wat mossige periode zit, hoop ik …, want dan ga ik er nog rustig even mee door. Zo op thema door mijn archief surfend, ontdek ik ineens weer allerlei kleinoodjes …

Weet je waar je vaak ook heel mooi mos kunt vinden … op oude begraafplaatsen. Deze foto’s heb ik in januari 2008 gemaakt op de oude begraafplaats van het voormalig dorpje Ald Beets

Meestal moet je heel diep door de knieën om mos van nabij te kunnen fotograferen, op oude begraafplaatsen is dat vaak een stuk gemakkelijker, omdat veel oude grafmonumenten een prima voedingsbodem voor mos vormen …

Bekertjesmos in ’t Skar

De dagen rijgen zich hier eigenlijk al maandenlang aaneen in een saaie en grijze melange van pijn en vermoeidheid. Daar komt nog bij dat het vochtige weer mijn bewegingsdrang buitenshuis niet echt ten goede komt …

Maar wees gerust, die beweging krijg ik nog zeer regelmatig met prachtige virtuele fietstochten dwars door Europa. Maar eerlijk is eerlijk, daar valt verder niet zo gek veel over te vertellen, dat zou een herhaling van zetten zijn …

Daarom heb ik maar even een paar foto’s van wat bekertjesmos uit mijn archief opgediept. Ze zijn 10 jaar geleden gemaakt tijdens een fotokuier naar de dobbe in het Weinterper Skar, ook januari 2008 verliep grijs en grauw …

Glanzende schoonheid

Hoe mooi hij ook is, deze foto van glanzende porseleinzwammen met hier en daar een druipende druppel, geeft de sfeer van de dag aardig weer: triest, grijs en nat …

Gelukkig is mijn stemming een stuk vrolijker, nadat ik vanmorgen in het ziekenhuis de positieve en geruststellende uitslag kreeg van een onderzoek dat ik vorige week heb ondergaan …   🙂

Interview te velde

Vorige week werd ik via het bureau van Project N381 benaderd door Ingrid Spijkers van ‘Wij van PS‘. Zij is in opdracht van de provincie bezig met een boek over de vernieuwing van de N381 en alles wat daarmee annex is. In het kader daarvan wilde ze graag een gesprek met mij hebben, omdat mijn verhaal en foto’s m.b.t. de veranderingen in het Weinterper Skar wellicht bruikbaar zijn voor dit boek …

Een afspraak was snel gemaakt. Omdat Ingrid het gesprek graag op locatie wilde voeren, troffen we elkaar vanmorgen om elf uur in werkelijk prachtige winterse omstandigheden op de parkeerplaats aan de oostkant van het Weinterper Skar …

Meteen al genoeglijk pratend, wandelden we samen naar de nog licht berijpte heide. Onderweg hebben we natuurlijk even halt gehouden bij het nieuwe bankje aan het oostelijke pad, maar de rijp op de liggende delen nodigde helaas niet echt uit om er ook even te gaan zitten. Gelukkig heb ik dat met dit fantastische winterweer ook aanzienlijk minder snel nodig. In de huidige  omstandigheden kan ik zeker twee, op goeie dagen misschien wel drie keer zo ver lopen als in de beklemmende septemberwarmte …

Nadat we later op de parkeerplaats afscheid hadden genomen, heb ik mijn viskrukje nog even uit de auto gehaald om nog even wat macro-opnamen te maken van de vele fonkelende ijskristallen op de berijpte bladeren …

Omdat het vandaag voorlopig weer de laatste winterdag is en het twee nachten achtereen lekker heeft gevroren, besloot ik vervolgens nog even naar de Hooidammen te rijden om te kijken of daar al geschaatst werd. En jawel, daar werden alweer heel wat eerste streken gezet door de liefhebbers van natuurijs. Foto’s daarvan zullen hier ongetwijfeld in de loop van de week verschijnen …