Fleurig het weekend in

Na de paarse krokus is het tijd om zijn gele neefje in het zonnetje te zetten. Achter in de tuin staat een fraai exemplaar dat eind februari beschutting trachtte te zoeken bij een vroege tulp …

De resterende foto’s heb ik allemaal op 2 maart gemaakt. Toen voelde het bij een temperatuur rond de 13 ºC nog bijna aangenaam aan …

Hoe anders is dat nu! De trieste aanblik van dit ‘moaie giele krookje’ na alle regen en wind van de afgelopen week zal ik jullie maar besparen. We zouden tenslotte fleurig het weekend in gaan …

Maak er een mooi weekend van!

Groene schildwants in wintertenue

Begin maart liet ik hier al een paar foto’s zien van het eerste insect, dat ik op 20 januari had gekiekt op het compostvat achter in de tuin. Het was een groene schildwants in zomertenue. Mogelijk was hij als gevolg van de zachte winter van slag geraakt, waardoor hij al erg vroeg in het jaar groen was. ’s Zomers zijn ze normaal gesproken groen en voordat ze in winterslaap gaan, krijgen ze een bruine tint …

Vijf weken later, we schrijven dan 25 februari, zag ik weer een schildwants over dat compostvat kruipen. Ditmaal ging het om een bruin exemplaar. Dan zou het dus een groene schildwants in wintertenue zijn. Zo te zien, begint hij aan de randen van de schildjes met het voorjaar in aantocht intussen weer groen te kleuren …

En dan nog een nieuwtje uit de categorie ‘Grote vogels’: Mevrouw zeearend heeft haar eerste ei gelegd …  🙂

Duik in een paarse krokus

Ik vind het maar koud …, waterkoud! Echt weer om even virtueel terug te gaan naar die lekkere voorjaarsweek van 20-27 februari. Ik was bij de overgang van sneeuwklokjes naar krokussen gebleven. In het betreffende logje was het sneeuwklokje op de laatste foto scherp in beeld, nu is dat de krokus …

Op het moment dat ik met mijn lens bij deze mooie paarse krokus naar binnen wilde duiken, klauterde er een goed van stuifmeel voorziene bij tegen de binnenkant van één van bloembladeren omhoog. Ga maar vriend, bestuif maar dat het een lieve lust is …

Zodra de bij gevlogen was, heb ik me weer op het hart van de de bloem gericht …

Ik ben zo ver mogelijk naar binnen gedoken om me even te verwonderen over de schoonheid die zo’n kleine kwetsbare bloem herbergt. In de header kun je dat nog net een stapje groter bekijken  …

Het eerste insect

Het eerste insect dat zich dit jaar voor de macrolens van mijn camera meldde, was een groene schildwants

Nauwelijks merkbaar vielen er die middag wat kleine regendruppels. De eerste sneeuw die vier dagen eerder was gevallen, was al lang weer verdwenen en vergeten, toen ik deze wants over het compostvat zag trippelen …

Met ruim 9 ºC op de thermometer was het zelfs een stuk warmer dan gisteren en vandaag. Niet zo gek dus, dat hij zijn zomertenue al had aangetrokken. Maar toch wel een vergissing, lijkt me …

Na de sneeuw de sneeuwklokjes

Het eerste sneeuwklokje in de tuin heb ik dit jaar al op 6 februari gefotografeerd, dat raakte een dag later ondergesneeuwd en daarmee was het beste er wel af. Sinds de sneeuw is verdwenen en de temperatuur een sprong omhoog maakte, verschenen er vorige week in rap tempo meer sneeuwklokjes …

Het liefst gluur ik even onder de plooirokjes van de bevallige bloemetjes, want daar zijn ze vaak het mooist. Dat wordt er met het verstrijken van de jaren echter niet makkelijker op. De bloemetjes lijken steeds lager boven de grond te staan, terwijl mijn flexibiliteit er niet groter op wordt. Daar komt nog bij dat de camera ook nog wat ruimte tussen aarde en bloem moet hebben. Op zo’n moment ben ik toch wel weer blij met de oneffenheden in onze tuin …

Behalve de solistische exemplaren, die her en der zijn opgedoken, staan er ook een paar groepjes sneeuwklokjes in de tuin. Het valt niet altijd mee om ze mooi samen om de foto te krijgen, maar de onderstaande foto vind ik in dat opzicht wel geslaagd …

IJskristallen

Voor de liefhebber van winterse verschijnselen als sneeuw en ijs zijn het topdagen. Voor mij geldt dat zeer zeker. Gisteren heb ik eerst een wandeling gemaakt in de met sneeuw bedekte Ecokathedraal. De foto’s daarvan houden jullie nog even tegoed. Vandaag wil ik even terug naar de kern, de kern van de sneeuwvlok …

Terwijl ik gistermiddag achter de pc zat, zag ik dat het heel licht begon te sneeuwen. Met de macro-voorzetlens op mijn camera ben ik naar buiten gelopen, waar ik vervolgens enige tijd bezig geweest ben om wat van die hele kleine sneeuwvlokjes in beeld te vangen. De meeste sneeuwvlokjes bestonden op dat moment gelukkig uit één enkele ijskristal, dat maakte het in feite gemakkelijker om ze in beeld te kunnen brengen. Sommige waren onderweg naar beneden al begonnen samen te klonteren tot een wat grotere sneeuwvlok, dan zijn de structuren veel minder goed zichtbaar …

IJskristallen ontstaan in koude lucht waar veel water in zit. De watermoleculen hechten zich aan stofdeeltjes die in de lucht zweven. Sneeuw bestaat uit aan elkaar geklonterde ijskristallen. Door botsingen onderling van de ijskristallen op hun weg naar beneden groeien deze ijsdeeltjes tot sneeuwkristallen. Ongeveer 4.000 van deze uiterst minieme kristallen zijn nodig voor de vorming van één sneeuwvlok. Wanneer de lucht onder de wolk onder het vriespunt ligt, hebben we op de grond sneeuw. Is de lucht in de onderste honderden meters boven nul dan hebben we regen. Dit is het resultaat van die koude lucht gisteren, en er waren geen twee ijskristallen gelijk aan elkaar …

Bron: ‘Het ontstaan van ijskristallen, sneeuwkristallen en rijp’

Wachtend op de winter

Nog steeds wijst alles erop dat we vandaag de winter in duiken. Maar of het tot de helse winter komt, die ons de afgelopen dagen in de landelijke media is voorgespiegeld, dat moet allemaal nog. De onderstaande druppel geeft niet echt een helder beeld over de toekomstige ontwikkelingen, maar ik weet wel dat de temperatuur hier intussen is gedaald tot 0,3 ºC en de gevoelstemperatuur ligt rond -4 ºC …

Voor de schaatsers lonkt er zeker perspectief voor de komende week. Het ondergelopen land bij De Headammen ligt er helemaal klaar voor. Na twee nachten met matige vorst verschijnen hier vaak al de eerste schaatsers om zich op glad ijs te wagen. En als het vervolgens nog een paar dagen lekker koud blijft, kun je hier vandaan via Earnewâld alle kanten op. En daar ziet het zeker naar uit met overdag lichte en ’s nachts matige tot strenge vorst. De sneeuw lijkt hier geen spelbreker te zijn om de ijsgroei te temperen, nu alleen nog hopen dat de wind na morgen snel gaat liggen. Maar hoe het ook uitpakt, de kenners kiezen niet meteen voor die uitnodigende route richting Earnewâld op de middelste foto, dat is een sloot en die zou wel eens verrassend diep kunnen zijn …   😉

Maar goed, ik schaats niet meer. Ik verheug me meer op fotogenieke sneeuwwandelingen. Samen met het eerste bloeiende sneeuwklokje heb ik daaromtrent vanmorgen echter een paar traantjes weggepinkt. Het eerder deze week aangekondigde pak sneeuw sneeuw lijkt ons namelijk opnieuw niet te worden gegund. Van een centimeter of 30 is het voor onze omgeving intussen teruggebracht tot 5 à 10 centimeter. En van lekker wandelen is in een sneeuwjacht ook al geen sprake …

Maar goed, het is en blijft natuurlijk wel weer, en dat kan zeker in een situatie als vandaag en morgen knap grillig zijn. Ik blijf de ontwikkelingen volgen en ik laat me graag verrassen. Voor wie op de hoogte wil blijven van de actuele temperaturen, dit is het linkje naar mijn weerstation: Meteo Afanja – Drachten (ook terug te vinden in de linker kolom onder het kopje ‘Afanja op internet’.