Deze scène speelde zich gistermiddag rond 15:00 uur af in onze tuin …
‘Ik wil graag naar buiten, maar ik weet nog niet hoe …’
Een uur later was ook deze laatste jonge koolmees uitgevlogen.
Categorie archief: Vogels
Een kiekendief bij de Leijen
Ik prijs me weer eens gelukkig dat we in het noorden wonen. Met een verkoelende noordoostelijke bries kwam de maximumtemperatuur gisteren maar net aan de 23°C toe. Dat is voor mij nog een temperatuur om wat bij te doen. Daarom ben ik na de koffie op de Joiny gestapt voor een ritje naar de Leijen. Onderweg kwam ik langs een begraafplaats waar ik ’t bestaan niet van kende. Na een snelle eerste blik moet ik binnenkort nog eens naar terug …
Terwijl ik niet veel later over het fietspad langs het Opeinder Kanaal reed, zag ik links van me een bruine kiekendief boven het rietland zweven. Dat is een voordelen van de Joiny boven de auto, ik ben meteen klaar om wat foto’s te maken. En dat is met deze serie aardig gelukt, al zeg ik het zelf …
Het paadje naar het uitkijkpunt voorbij het strandje bij de Leijen was keurig onderhouden en gemaaid, zodat ik probleemloos door kon rijden. Het uitzicht van het plateau heeft verder niks spectaculairs opgeleverd. maar ik heb er wel een tijdje heerlijk gezeten in een verfrissend briesje …
In en rond een ven
De virtuele verkoeling bevalt me wel met deze tropische temperaturen. Daar blijven we hier nog maar wat rond hangen bij het ven bij Heidehuizen …
Een wandeling rond het ven heeft voor ieder wel wat te bieden. Zelf kwam ik er al snel aan mijn trekken met de bloeiende gele lissen. Die zijn helaas afgelopen winter uit onze tuin verdwenen. Ook juffers en libellen zie ik dit jaar nauwelijks rond de vijver. Op de oever van het ven ging er eentje mooi voor me zitten. Een koppeltje nijlganzen zwom met de jongen in het ven …
Een stukje verderop zien we weer een boombeeld dat intussen flink is getekend door de tijd en de elementen. Jetske deed nog een waarneming die ons allebei even op scherp zette. Ze zag een ringslang zwemmen. Ik kon net twee foto’s van hem maken. Daarna keerde de rust terug met het zicht op de roze waterlelies in het ven …
Tureluurs in actie
Maandagochtend heb ik weer een ritje gemaakt in de omgeving van Earnewâld. Ook deze keer wachtte me weer een leuke verrassing aan de Hooiweg. De hooilanden aan weerszijden van de doodlopende weg hebben zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een interessant klein vogelgebied …
De afgelopen maanden heb ik er al een paar maal een grutto kunnen portretteren. Maandag wachtte me daar opnieuw een leuke verrassing. Links van de weg stond een tureluur op de paal van een stalen hek. Vrijwel recht daar tegenover stond aan de overkant van de weg een tureluur op een oud, wat scheef hangend hek …
Voorzichtig parkeerde ik de auto in de berm rechts van de weg tussen beide vogels in. De vogel aan de linkerkant van de weg vloog al snel op om een rondje te vliegen. Daarna landde hij bij zijn partner aan de andere kant van de weg op een dikke paal …
Nadat beide vogels een paar maal een korte vlucht hadden gemaakt, zag ik op een bepaald moment wat bewegen in de linker berm. Zag ik dat nu goed …? Ja, daar zocht een tureluurskuiken moeizaam zijn weg tussen weerbarstige grassprieten en klaverbloemetjes. Al snel kwam er een tweede achteraan …
Kort na elkaar vlogen beide tureluurs op van het hek. De luchtmacht leek in actie te komen als om een veilige oversteek van de kuikens naar de overkant van de weg te garanderen …
De familie knobbelzwaan
We waren nog geen vijf minuten onderweg, toen Jetske en ik naast ons in de sloot rond de kinderboerderij een aantal witte gedaanten tussen het groen zagen schemeren …
Ma Knobbelzwaan dobberde er met haar vier jongen in de donkere watergang. Terwijl de jongen dartel op zoek waren naar lekkers, hield ma een oogje in het zeil. Ze siste me een scherpe waarschuwing toe, toen ik me iets dicht bij de waterkant waagde …
Dat was voor mij het sein om een stapje terug te doen om moeder en haar kroost weer de ruimte te geven. Wij vervolgden onze weg in de richting van bos en hei …
Drie bonte spechten in de tuin
Na de 7-delige serie over de Turfrace spring ik de komende tijd wat van de hak op de tak wat onderwerpen betreft. Ik begin met het meest actuele filmpje, dat ik gisteravond heb gemaakt.
We zagen de laatste tijd meerdere keren twee bonte spechten in de tuin. Eén van de spechten pikte pindakaas uit de pot en voerde daarmee de andere specht, terwijl die op de pergola zat. Dat herhaalde zich diverse keren. Gisteravond verschenen er ’s avonds geen twee, maar drie bonte spechten. Mijn camera lag helaas buiten bereik. Dit ‘bewijsfilmpje’ heb ik gemaakt met mijn iPhone. Hopelijk lukt het om een dezer dagen nog eens een betere opname te maken …
Recht in de lens
Het was koud en donker, toen ik 18 mei rond half elf ’s ochtends de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder binnen stapte. De grote plas lag er verlaten bij, er zaten alleen wat grauwe ganzen die beschutting zochten tussen de gele lissen aan de oostkant van de hut. Het had geen zin om er lang te blijven zitten, want ik voelde mijn benen al snel verstijven …
Ik reed een rondje door de omgeving zonder veel bijzonders te zien. Na enige tijd reed ik over de doodlopende Hooiweg om daar ter hoogte van een dam en een hek een stop te maken, zodat ik even een stukje koek kon eten. Daar kwam ik echter nog niet meteen aan toe. Eerst kreeg ik de nog kans om een paar foto’s te maken van een graspieper, die vanaf een dikke paal aan de rechterkant van de weg even recht in de lens keek …
Niet veel verderop stond korte tijd later links van de weg een grutto op me te wachten. Erg waakzaam en alert was hij niet. Waarschijnlijk waren er nog geen rondscharrelende kuikens in het land, anders was hij wel luid krijsend opgevlogen. Ik vond het prima. De beide paalzitters hadden mijn dag mooi opgefleurd …
Afanja's Weblog 