Gedragen door thermiek (4)

Weet je wat ook echt mooi is …?
Op een zonnige middag kijken naar een ooievaar (earrebarre in het Fries), die gedragen door thermiek, voortdurend cirkels draaiend, steeds hoger klimt om uiteindelijk in een lange glijvlucht uit zicht te verdwijnen. Dat geluk had ik in augustus …

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Kieviten, honderden kieviten

In het voorjaar heb ik er amper een stuk of tien gezien, maar vorige week waren ze niet te tellen. Honderden kieviten verzamelden zich in de buurt van de Jan Durkspolder voor een groepsreis naar het verre zuiden …

Gedragen door thermiek (2)

Ruim een uur nadat ik de eerste buizerd een tijdlang boven me had zien cirkelen, verscheen er een tweede exemplaar aan het strakblauwe zwerk …

De foto’s zijn net wat minder strak geworden, omdat deze buizerd gedragen door thermiek een stuk hoger vloog toen ik hem ontdekte …

De meerwaarde in deze serie zit voor mij in de volstrekt andere tekening en kleurstelling van deze buizerd …

Via Twitter heb ik intussen een suggestie gekregen, dat het mogelijk een visarend in.

Gedragen door thermiek (1)

Over het algemeen is een helderblauwe lucht de dood in de pot voor de fotograaf. Voor mij wel in elk geval, geef mij maar wat woelige wolken. Maar er zijn uitzonderingen. Zo was in de eerste week van augustus de afnemende maan ’s ochtends steeds heel mooi te zien. Deze foto dateert van 3 augustus 12:25 uur, de maan is hier voor 68% te zien …

Enige tijd later kon ik een meeuw en een buizerd in één beeld vangen …

De meeuw viel na enig inzoomen al snel buiten het kader, maar de buizerd liet zich al cirkelend nog lang volgen …

Gedragen door thermiek steeg hij tot grote hoogte. Tegen de strakblauwe lucht liet hij zich nog lang mooi fotograferen …

Zomerse tussenbalans

Tot dusver doet het lang aanhoudende warme zomerweer nog geen al te grote aanslag op mijn lichaam. Dat is in eerdere warmere perioden wel eens anders geweest. Dat het nu een draaglijke warmte is, heeft alles te maken met het feit dat we dankzij de ligging van hogedrukgebieden gelukkig steeds te maken hebben met een bijna on-nederlandse droge warmte. Oftewel: het is niet van dat plakkerige weer …

De zomerstop op het weblog bevalt me daarbij uitstekend. Lekker in de relatief koele schaduw van de hazelaar liggend of zittend, krijg ik zo af en toe eens gezelschap aan de rand van de vijver. Zo komt er bijvoorbeeld regelmatig een merel om even te badderen of wormen te zoeken. Ook een buurtkat komt zo af en toe eens langs. Die moet ik in de gaten houden, want volgens mij komt die vooral voor de vissen …

Met de insecten in de tuin schiet het nog altijd niet op. Zo af en toe zie ik eens een vlinder – meestal een witje – fladderen, maar even poseren is er ondanks de weelderig bloeiende ijzerhard en de vlinderstruik niet bij. Dan maar even een foto van een passerende zweefvlieg …

Om niet helemaal te verstoffen en te verstijven heb ik een paar maal een ritje met wat korte tussenstops gemaakt. Voor echte fotokuiers is het me te warm en dat is met vrijwel steeds dat toch 150 gram wegende Tens-apparaat aan een bandje rond mijn hals ook niets waard nu.

Tijdens één van die tussenstops heb ik wel ontdekt waar een groot deel van de insecten tegenwoordig zit … op en rond de boerderij blijkbaar …   😉

Ik sluit af met het relatief koel aandoende beeld van een foeragerende lepelaar in de Jan Durkspolder. Een groot deel van de plaatselijke kolonie liet zich daar vanuit de grote vogelkijkhut goed bekijken …

Zo, en nu duik ik met het oog op de naderende hittegolf mijn hangmat weer in, want mijn zomerstop zal zeker nog een week voortduren. Tot een uur of drie lekker in de schaduw met Radio Tour en als het daarna op het terras te zonnig en te warm wordt, nestel ik me in de nog steeds relatief koele woonkamer lekker voor de Tour op tv. Want wat is het spannend en wat kan het nog mooi worden …

Tot later, blijf koel.

Drukte bij de zwaluwenwand

Eerst nog even terug naar de ‘moeilijke libel’ in het vorige logje. Dankzij reacties van Ed, Anna, René en Sandra is in de loop van gisteren en vandaag duidelijk geworden, dat het een viervlek is. Allen bedankt voor het meedenken …

Nadat we voor ons gevoel genoeg foto’s hadden gemaakt van de grote weerschijnvlinder en die viervlek, zetten we koers naar de vogelkijkhut bij de waterberging bij Wetering-Oost. Genietend van het uitzicht aten we daar een broodje …

Bij de zwaluwenwand die daar in het water staat was het een drukte van belang …

Oeverzwaluwen vlogen voortdurend af en aan om hun hongerige kroost te voeden …

Het tempo moest er in blijven, want om de haverklap keken de jonkies reikhalzend naar buiten …

Je vraagt je af hoe ’t lukt om botsingen te voorkomen zonder luchtverkeersleiding, maar het ging steeds goed …