Bij de koolmezen

Dat we voor de tweede keer dit jaar jonge merels in de tuin hebben, had ik al verteld. Sinds vorige week hebben we echter ook jonge koolmeesjes in de nestkast in de hazelaar. De afgelopen dag ben ik eens een paar keer bij die nestkast gaan zitten om wat plaatjes te scoren …

In navolging van de merels vliegen ook de koolmezen sinds kort de hele dag af en aan om hun piepende jongen te voeden en te laten groeien …

Ze lijken de aanvoer van vers voer goed op elkaar af te stemmen. Wanneer pa met verse hapjes op de nestkast landt, wacht hij tot het vrouwtje is vertrokken voordat hij zelf naar binnen gaat …

Lang zitten de jonkies nooit alleen in de nestkast. Kijk, daar duikt alweer een staartje naar binnen …

Wat er in gaat, moet er ook weer uit. Naar mate de jongen groter groeien, zie je een van de ouders vaker met een pakketje ontlasting naar buiten komen …

Pimpel vermaakt zich wel

Het wordt gezellig druk in onze tuin de laatste tijd. Een dag of wat geleden ontdekte ik, dat er toch koolmezen in de voor hen bedoelde nestlast getrokken zijn. En ze hebben al jonkies in ook …

Daarnaast zijn er regelmatig pimpelmeesjes te zien de laatste dagen. Vorige week streek er eentje neer op een van de lisdodden achter in de tuin. Nadat hij de situatie in ogenschouw had genomen, dook hij in het houten vogelbad tussen witte bloemetjes van de grote muur en een paar boshyacinten …

Veel tijd voor het bad gunde hij zich niet, al snel stond hij op de rand om zich al schuddend en wapperend met zijn vleugels wat te laten drogen …

Terwijl hij zo wat om zich heen zat te kijken, ontdekte hij een nog veel mooier plekje … hoog en droog op de lange snavel van onze grutto …

Zodra hij wat was opgedroogd vloog hij naar de uitbloeide boom van buurvrouw 9. Daar begon hij op zijn gemak, langzaam heen en weer wiegend in de wind, aan de laatste restanten van de bloesem te peuzelen …

Een expressieve ijsvogel

Afgelopen week was het hier ’s ochtends veelal te bewolkt om mooie foto’s van de ijsvogels te kunnen maken. Daarom show ik vandaag één van mijn mooiste ijsvogelfoto’s van april. Vermoedelijk is het ’t vrouwtje, maar dat weet ik niet zeker. Ze heeft zo te zien in ieder geval wel op expressieve wijze wat te zeggen, maar wat …

Ik denk zo, dat ze (nog steeds) haar beklag doet over de voedselvoorziening. Ik heb ze daar al menig uurtje in de gaten gehouden, maar vis heb ik er nog niet gezien. Die moet blijkbaar elders gevangen worden. Afijn, komende week nieuwe kansen …

Opnieuw jonge merels

Met de grutto’s mag het dan slecht gaan, met de merels in onze tuin gaat het uitstekend. Nadat op 5 april de jonge merels in de pergola boven de vijver hun nest verlieten, zijn er een maand later op 4 of 5 mei opnieuw kleine mereltjes in hetzelfde nestje uit hun ei gekropen …

Het was me al enige tijd duidelijk dat de merels daar opnieuw zaten te broeden. Maar sinds enkele dagen vliegen ze weer af en aan om hun kroost, dat met de dag luider piept, te voeden …

Bij terugkomst in de tuin gebruiken ze één van de schuttingen of de hazelaar om even te kijken of de kust veilig is. Daarna gaan ze in scheervlucht naar de pergola, waar ze vanaf deze tak nog eens om zich heen kijken …

Het nestje zit veilig boven de vijver, rechts van het midden in de pergola. Dat nestje is de noeste arbeid van vorig voorjaar dubbel en dwars waard geweest, want dit is in twee jaar al het vierde broedsucces op dat plekje …

Welkom thuis grutto

Op diverse plaatsen in het noorden wordt de grutto dit jaar een luid en duidelijk ‘Welkom thuis’ toegeroepen vanaf spandoeken in het boerenland. Het maakt onderdeel uit van het ‘Aanvalsplan grutto’

85% van alle grutto’s broedt in Nederland en meer dan 60% in het noorden. Zonder extra bescherming verdwijnt onze nationale vogel en blijft er van de bonte weide niks meer over. Het gaat bar slecht met de grutto. Sinds 1970 zijn we 75% van alle Nederlandse grutto’s kwijtgeraakt. De voortplanting is te laag en ze krijgen hun kuikens niet groot …

Door menselijk ingrijpen staat de biodiversiteit onder druk. Het ecosysteem van bodemleven, flora, insecten en vogels is uit balans geraakt. Dit droge voorjaar maakt het er voor de grutto ook al niet beter op. Probeer in die harde grond maar eens een lekker hapje te pakken te kringen. En dan kun je wel goede sier maken met ‘Welkom thuis grutto’, maar als je dan in april al met zware machines het land op gaat om te maaien of wat dan ook, dan is die leuze slechts schone schijn, volgens mij …

Bij het plasdras-land in de Surhuizumermieden heb ik twee weken geleden een paar foto’s van de grutto maken. Maar ook daar leek het aantal grutto’s niet zo gek groot. Als er niet snel heel veel meer boerenland geschikt gemaakt wordt voor de grutto, met meer plasdras, meer kruidenrijk gras en later maaien, dan vrees ik dat de grutto reddeloos verloren is …