Een handig rollend bankje

De zon scheen volop, toen Jetske en ik anderhalve week geleden de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder binnen stapten. Bij het verlaten van de hut was de zon verdwenen in de gestaag verder oprukkende bewolking …

Voordat we in de auto stapten, liep Jetske nog even naar het hek van het weiland waar een drietal pony’s liep. Begin oktober kreeg ik aan de andere kant van de Jan Durkpolder een paar kleine paardenmeisjes voor de lens, nu was dat het geval met een al wat groter paardenmeisje. Of het nu gaat om honden, pony’s of koeien, Jetske gaat er graag even mee in gesprek …

‘Heb je dat mooie bankje wel gezien …?’ vroeg Jetske toen we even later in de auto stapten. Tegenover de ingang van de vogelkijkhut staat een huis met rondom een mooie grote tuin. In die tuin staat inderdaad al enige tijd een heel handig bankje. Ik had het wel al in gebruik. gezien, maar ik had er nog geen foto van. Voor wie wat een grotere tuin heeft, lijkt dit me een ideaal kruiwagenbankje …

Ik heb altijd gedacht dat dit mooie kruiwagenbankje door de bewoners zelf gemaakt is, maar het kan ook gekocht zijn, ontdekte ik vanmorgen: Wheelbench | Kruiwagenbank

Voorjaar in het najaar

Wat een fantastisch weer gisteren. Het was hier vrijwel windstil, zonnig en ruim 15°C. Het voelde bijna alsof het een mooie lentedag in mei was …

Met onderweg een aantal tussenstops om wat zonnige herfstfoto’s te maken, heb ik een ritje van 30 km door de bossen van Olterterp en Beetsterzwaag gemaakt. Ergens halverwege de rit heb ik een tijdje op een van de bankjes bij de Wite Mar gezeten. Het was heerlijk, het warme vest kon daar zelfs even uit. Dit weer verveelt me nog lang niet. Maar wat zou het mooi zijn om hier over een maand of drie weer schaatsers te zien zwieren. De Wite Mar is tenslotte beter bekend als de ijsbaan van Beetsterzwaag …

Boom, bankje en libel

Maandagmiddag heb ik weer volop geprofiteerd van het mooie nazomerweer met een ritje op de Joiny. Ik was niet de enige die op pad was …

Toen ik langs Heidehuizen reed, besloot ik even een tussenstop te maken bij de kleine vijver. De omgevallen boom lag er nog. Uitkijken over de vijver was er dus nog niet bij, maar er was meer actie dan de vorige keer …

Er zweefden verschillende libellen rond. Het mooist was een grote keizerlibel, die op jacht was langs de struiken en bomen. Pogingen om hem op de foto te krijgen liepen helaas op niets uit, hij was te beweeglijk. Een heidelibel was me beter gezind door regelmatig even naast me op de leuning van het bankje te gaan zitten …

Hoe lekker ik er ook in het zonnetje zat, na een tijdje besloot ik verder te gaan. Ik had me voorgenomen om even bij de werkzaamheden aan de brug in de Poostweg te kijken. Vorige week ontdekte ik dat die is afgesloten …

De tuin van OERRR

Nadat we enige tijd hadden staan genieten van de bloemen en de vlinders in de tuin van het eerste huisje aan de linkerkant, liepen we verder naar achteren in het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten …

Bij een volgend huisje trok Jetske me mee naar rechts een tuintje in. ‘Tuin van OERRR’ las ik op een briefje aan de zijkant van de schuur achter het huisje. Een pijl verwees ons naar de achterkant. Daar lag de tuin van OERRR. Op de website van Natuurmonumenten lees ik over OERRR:

‘OERRR is overal: op straat, in de tuin en in het bos. OERRR is op avontuur gaan in de natuur en leren hoe jij de natuur en dieren kunt helpen. OERRR maakt van ieder kind een natuurbeschermer. OERRR is er voor kinderen van 2 t/m 12 jaar …’

Groeten uit De Wieden

Tijdens ons laatste ritje door de Kop van Overijssel hebben fotomaatje Jetske en ik nog even een korte kuier gemaakt bij het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten bij St. Jansklooster …

In één van de tuintjes stond een groot bos asters nog volop te pronken. Verschillende insecten deden zich tegoed aan het lekkers dat er voor ze te halen was. Iets verderop dartelden een paar koolwitjes rond de ijzerhard …

De laatste ronde (2e helft)

Nadat we de Freulevijver achter ons hadden gelaten, verlieten we een kleine kilometer noordelijker ook het Oude Bosch. Opnieuw staken we het Alddjip over, deze keer reden we over een houten bruggetje waar een paar tegenliggers ons netjes voor lieten gaan. Terug op de Mersken wilde een buizerd ter hoogte van de Merskenheide wel even voor ons poseren op een paaltje …

Het leek Jetske een leuk idee om nog even op de Merskenheide te kijken. Omdat ik daar een week eerder nog was geweest, toen de heide nog net mooi in bloei stond, stelde ik voor om langs de weg te wachten. De foto’s hieronder heb ik op 24 augustus gemaakt op de Merskenheide. Het uitbundige paars roze en paars begon toen al wat bruine randjes te krijgen …

In de noordoosthoek van het kleine natuurgebied staat een stukje naaldbos dat de afgelopen zomer zo ongeveer de genadeslag heeft gekregen door de klimaatverandering. Het was al langere tijd geen gezond stukje bos, maar veel van de bomen zijn in de afgelopen maanden al gevallen of gebroken. Het is triest om aan te zien …

Dat laatste geldt trouwens ook voor de aanblik van mijn Joiny korte tijd later. Op een bepaald moment draaide ik me om naar Jetske, nadat ik in één van de spiegels had gezien dat ze mijn kant weer op leek te komen. Wat er daarbij precies gebeurde, weet ik nog steeds niet. Ik weet alleen dat ik kort na elkaar twee felle tikken hoorde en dat de Joiny ineens naar links viel. Jetske omschreef het later als een harde knal. Gelukkig gebeurde het op een moment dat ik stil stond, zodat ik mezelf makkelijk kon opvangen …

Voordat Jetske weer bij me was, was ik alweer overeind gekrabbeld. Zo goed en zo kwaad als het ging duwde ik de Joiny naar het bankje verderop. Terwijl ik daar even ging zitten, was Jetske al in de actiemodus geschoten. Ze stelde eerst Aafje op de hoogte van ons pechgeval en belde daarna de dealer. We hadden geluk, ze hadden de bus bij de zaak en bij wijze van uitzondering wilden ze me wel ophalen …

– wordt vervolgd

De laatste ronde (1e helft)

In de eerste week van september maakten fotomaatje Jetske en ik nog maar eens een ritje op e-bike en Joiny. Daar was het tenslotte nog mooi weer voor. Jetske was meteen al prettig verrast was door de eerste nieuwe paden die ik voor die dag in gedachten had. Dicht bij de Mersken gaf deze jongedame ons de kans om wat foto’s te maken van haar en haar ruim 30 jaar oude pony …

In het volgende nieuwe pad zat een bruggetje waar we het Koningsdiep of Alddjip overstaken. Ook hier hielden we even halt om wat foto’s te maken …

Ten zuiden van het Alddjip kwamen we in het Oude Bosch uit. Ik had gepland om bij het nieuwe bankje voor Bert een hapje te eten. En dat lukte, want het bankje was vrij toen we er langs kwamen. En niet alleen dat, de zon scheen ook nog eens lekker tussen nog groene bladeren door …

Nadat we de inwendige mens hadden verzorgd, vervolgden we ons ritje. Al snel maakten we een volgende tussenstop bij de Freulevijver. Ook hier was het ondanks de warme en droge zomer nog flink groen. Als de nazomer het toelaat hoop ik hier binnenkort nog wat herfstkleuren te kunnen scoren …

– wordt vervolgd