Kunst in Park Vijversburg

Na de fotosessie bij de kleurrijke palen aan de voet van het ooievaarsnest was het tijd om weer wat koelte op te zoeken. Door het bos liepen we in de richting van Villa Vijversburg. Onderweg werd deze uitgebloeide paardenbloem wel erg mooi door de zon uitgelicht tegen de schaduwrijke bosrand …

Bij een van de vele vijverpartijen kregen we een eerste glimp te zien van het statige landhuis …

Voordat we bij de villa waren, kwamen we o.a. langs een aantal hardstenen beeldhouwwerken van Hans Kohnen getiteld ‘Reflecties’. Ook Bacchus liep er te pronken in de zon. Aan de overkant van de snelweg konden we nog net het bovenste deel van ‘De Kelk’ zien, een bouwwerk van cortenstaal van Ruud van de Wint, dat daar in de Overtuin van Vijversburg staat …

– wordt vervolgd –

Ooievaarsnest Vijversburg

Park Vijversburg is een historisch landgoed uit de 19e eeuw bij het Friese dorp Tytsjerk. Het bestaat uit een publiek toegankelijk park – vroeger ook wel bekend als het Bos van Ypey – rondom de villa Vijversburg en een aan de noordzijde van de rijksweg N355 gelegen Overtuin …

Omdat we al snel waren uitgekeken bij de golfbaan ten zuiden van het park, maakten we na enige tijd de oversteek naar het ooievaarsnest aan de noordkant van het park. Dat ooievaarsnest staat op de plek waar op de bovenstaande plattegrond de ooievaar vliegt …

bij het ooievaarsnest

In werkelijkheid zat de ooievaar op dat moment amechtig hijgend op het nest. Zoals ik gisteren al schreef was de maximumtemperatuur in onze tuin in de schaduw die dag ruim 27 graden. Op dat ooievaarsnest in de volle zon zal het ruim 30 graden geweest zijn, schat ik …

Aan de voet van het ooievaarsnest staat langs de N355 een groepje gekleurde palen, waarvan ik (nog) niet heb kunnen achterhalen wat het zijn. Het lijkt me een of andere kunstinstallatie. Maar het kunnen net zo goed vreemd een soort snuffelpalen zijn of een communicatiecentrum voor het buitenaardse. Ik heb geen idee, maar ik vond het wel een mooi rijtje om fotografisch even wat mee te spelen …

Wat verder in westelijke richting lokte een opvallende rode beplanting. Eigenlijk had ik er wel even naar toe gewild, maar dat leek me gezien de warmte niet verstandig. Op de website van Vijversburg las ik later:

“In het parkdeel “Ooievaarsnest” heeft de Duitse kunstenaar Tobias Rehberger een kunstzinnig landschap aangelegd met als titel “get lost on the way home, finding ways in the nothingness”. Als inspiratiebron gebruikte hij de tuin die zijn oma had: spannend, veel fruit, geen paden en heel anders dan bij zijn klasgenootjes. Achter elke hoek een nieuw avontuur, een nieuwe verrassing, een tuin die je zelf moet ontdekken. Een tuin die als een zelfstandig eiland in de vorm van een ruit ligt.

De buitenrand bestaat uit rode bomen en struiken, er is geen enkele hint wat er binnen te vinden is. Wie zich er aan waagt, betreedt een sprookje en kan zomaar een diepe kuil ontdekken of een tunnel, een meertje met een steiger en waterlelies, hangmatten met een boekenmachine in de buurt of geweven fruitbomen …”

Dat lijkt me voldoende reden om nog eens in de herhaling te gaan, maar op dat moment leek het me beter om eerst maar weer de schaduw op te zoeken …

– wordt vervolgd –

Goede voornemens

Ik heb het niet zo op goede voornemens rond de jaarwisseling, want meestal zijn die van tamelijk korte duur en komt er verder weinig van terecht. Dit jaar heb ik mijn beste beentje toch maar eens voor gezet. Dat heeft er alvast in geresulteerd dat mijn eerste goede voornemen ten volle is geslaagd. Ik had me voorgenomen om nu eens niet mee te doen aan wat voor nieuwjaarsduik dan ook, en dat is gelukt! Duiken moet je in deze tijd van het jaar gewoon overlaten aan de vissen of aan een hongerige meeuw of zo …

Verder heb ik me voorgenomen om dit jaar de weercijfers uit ons tuintje weer eens wat vaker op inzichtelijke wijze te publiceren, want daar is sinds de warmte vorig jaar augustus flink de klad in gekomen. Om alvast een beginnetje te maken, heb ik zojuist even een grafiekje gemaakt van de gemiddelde dagtemperaturen. De gemiddelde temperatuur kwam over 2016 uit op 10,3 ºC met als absolute topper 25 augustus met een gemiddelde temperatuur van 25,7 ºC. Geen wonder dat ik het toen te warm vond … Op het verdere verloop van het weer in 2016 kom ik binnenkort zeker nog terug …

Tot zo ver de zaken waar ik wel geloof in heb. Ja, en verder …
Verder heb ik al eind vorig jaar mijn (voorlopig) laatste peuk uitgedrukt. Ook dit jaar heb ik het intussen alweer twee volle dagen vol kunnen houden zonder te roken, maar gemakkelijk is het nog bepaald niet. Zekerheidshalve heb ik dit maar geen goed voornemen genoemd, maar slechts een goed bedoelde herkansing …

IJszee op ’t Wad bij Paesens-Moddergat

Nadat ik gisterochtend onze auto bij de garage had geparkeerd, kon ik bij Johan instappen, waarna we voor de tweede maal in ruim twee weken gezamenlijk koers zetten naar het Wad bij Paesen-Moddergat (kaartje Google Maps) …

Toen we daar op 24 januari tevergeefs in de duisternis op het poollicht stonden te wachten was het er al knap koud. Gisteren maakte de noordoostelijke wind, die over de bevroren ijsvlakte blies, het er nog veel kouder …

Zo ver het oog reikte was er op het Wad niets anders te zien dan een uitgestrekte ijsvlakte …

Als een donkere streep zagen we het eiland Schiermonnikoog in de verte oprijzen uit de ijsmassa …

De oude palenrij eindigde een stuk verderop in het grote witte niets van de koude ijszee …

Op de ijsvlakte hebben we ons niet echt gewaagd, maar we zijn nog wel zo goed en zo kwaad als het ging een stuk langs de palenrij gelopen …

Nat netwerk (2)

Lopend over het meest oostelijke pad in het laagveengebied De Deelen kun je op een paar plaatsen dergelijke palen met netten in de petgaten zien staan …

De afgelopen jaren ben ik er al vele malen langs gelopen zonder te weten wat het is, en waar het voor dient …

En aangezien die vragen ook hier nog niet zijn beantwoordt, zal het wel een raadsel blijven tot ik ter plaatse nog eens iemand van Staatsbosbeheer tegen het lijf loop …

Nat netwerk (1)

Het gebeurt niet vaak dat ik een ommetje maak zonder dat ik op zijn minst met een paar acceptabele foto’s thuis kom …

Vandaag was het zo ver, en ik moet zeggen, dat is me slecht bevallen …

Daarom zullen jullie èn ik het vandaag moeten stellen met een drietal foto’s die ik vorige week dinsdag heb gemaakt in De Deelen …

Morgen meer …

Rommel aan de waterkant

Nadat we ons de koffie goed hadden laten smaken, gingen Johan en ik gisterochtend rond 11:30 uur op pad. Ik kon het er ditmaal van nemen en het landschap rustig aan me voorbij laten trekken, want Johan beloofde ons naar een paar plekjes te rijden, waar ik zonder veel te hoeven lopen toch veel te fotograferen zou hebben …

De eerste stop was bij een parkeerplekje langs de N361 aan de uiterste noordwestelijke punt van het Lauwersmeer, nog net op Friese bodem …

Er lag een al wat oudere werkschuit voor de wal …

Aan die schuit viel niet zo gek veel te zien, het was toch vooral op de wal te doen …

Daar lag me toch een zootje troep …

Touwen, kabels, kettingen, houten palen, plastic tanks en veel, heel veel roest ….

Dat vroeg natuurlijk ook om detailfoto’s, maar die houdt u nog even tegoed. Nou vooruit, eentje dan  …

Later meer …