Op reis naar de maan

Het zal je vast niet zijn ontgaan, vandaag is het op de kop af 50 jaar geleden dat Apollo 11 werd gelanceerd. Vier dagen later zette de Amerikaanse astronaut Neil Armstrong als eerste mens voet op de maan met de beroemde woorden: “That’s one small step for a man, one giant leap for mankind.”

Als kinderen groeiden we in de jaren zestig op in een spannende tijd te midden van zaken als de Koude Oorlog en de race naar de maan. De ruimtevaart was volop in ontwikkeling en kleurde onze jeugd met zaken als de tv-serie ‘Thunderbirds’, ruimtevaartbehang en ruimtevaartspeelgoed. De reis van de Apollo 11 met de landing op de maan was wat mij betreft wel hoogtepunt uit die tijd. Ik heb lang in de veronderstelling geleefd, dat ik die landing en de eerste stap van Neil Armstrong op het maanoppervlak indertijd allebei live gezien heb. Daar ben ik later toch wel wat over gaan twijfelen. Nu is er echter een herkansing …

Ter gelegenheid van dit 50-jarig jubileum, heeft NASA momenteel o.a. een website online, waarop je de hele reis van Apollo 11 van begin tot eind integraal kunt beleven. Vanaf T-minus 1 (de laatste minuut voor de lancering), via de landing op de maan tot en met de terugkeer op aarde kun je de hele reis met alle gesprekken tussen de vluchtleiding en de astronauten volgen. Daarbij kun je gelijktijdig kijken naar foto’s en videobeelden van de reis, die voortdurend worden geactualiseerd binnen de tijdlijn. Door op het onderstaande linkje te klikken, ga je naar de betreffende site van NASA. Ik denk, dat ik die weergave straks maar eens in gang zet. In de Tour is het tenslotte toch een rustdag …

“De reis van Apollo 11 in Real Time …”

En over de maan gesproken …
Komende nacht is vanuit Nederland en België bij heldere hemel een gedeeltelijke maansverduistering te zien. Het begin van de verduistering vindt plaats als de maan bij ons nog niet op is. Om 23:31 uur is de verduistering maximaal. De maan staat dan laag boven de horizon (ongeveer 10 graden). Hou hier rekening mee bij het kijken. Tussen de bebouwing zul je dan nog weinig zicht op de maan hebben. Het is dus belangrijk om een plek met vrij zicht op de zuidoostelijke horizon te kiezen …

Ik sluit af met een greep uit de foto’s, die ik de afgelopen 10 jaar van de maan heb gemaakt. Nadat ik jullie allen voor de komende tijd mooi weer en lange dagen heb gewenst, zal ik eens kijken of ik me een tijdje rustig op het ritme van tijd en ruimte voort kan laten deinen …

Een mooie zomer en alle goeds gewenst. Tot ooit!

 

Even de luiken dicht

Vanmorgen heeft een vaardige verpleegkundige van de Pijnpoli in ziekenhuis Nij Smellinghe in Drachten me weer eens even ‘lekker ingepeperd’. Nou ja, echt lekker is zo’n behandeling natuurlijk niet. De qutenzapleister heeft mijn buik weer geteisterd alsof ik twee dagen in de zuid-Franse zon heb gelegen, maar niets is minder waar …

Gelukkig vind ik het geen straf om vanmiddag met ontblote buik lekker gestrekt voor de buis te hangen om de pijn weg te laten trekken. In alle rust zullen er ook vandaag vast weer fraaie landschappelijke beelden van Frankrijk aan me voorbij trekken. Het commentaar Michel Wuyts en José de Cauwer van de BRT zal me na verloop van tijd ongetwijfeld weer lekker weg doen sukkelen. In een naar verwachting niet al te spannende rit zullen de oogluikjes dan wel even dicht vallen. Maar bij het Finish Alert van Radio Tour ben ik er natuurlijk weer …

Ook op mijn weblog gooi ik de luiken binnenkort overigens even dicht. Dat had ik oorspronkelijk niet gepland, maar de MS-vermoeidheid plaagt me de laatste tijd net wat meer dan me lief is. En dan is het beter om even gas terug te nemen, heeft de ervaring me geleerd. Morgen voor de zomerstop nog één logje, dat al enige tijd in concept (bijna) klaar staat voor publicatie. Daarin neem ik jullie mee op een virtuele reis. Oant moarn …

Ecokathedrale fotokuier 23

Een korte fotokuier op een mooie zomerdag in augustus. Behalve dat ik de koepel nogmaals van dichtbij heb bekeken, ben ik ook even neergeknield bij de kleine piramide die daarnaast was opgetrokken. Omdat mijn onderdanen die dag weer eens minder draagkrachtig waren, ben ik ergens halverwege de Ecokathedraal ter hoogte van de springbalsemien noodgedwongen ten halve gekeerd …

Een lhb-tje, een matroos en ’n kapitein

Sinds zondagavond had ik halverwege de maandagmiddag onverwachts een afspraak. Omdat ik na een actieve week en een pittig weekend nog in de ‘bijtankmodus’ stond, heb ik me na het plaatsen van mijn logje ‘Nattigheid’ in afwachting van het moment van vertrek naar die afspraak eerst maar weer lekker in mijn stoel genesteld …

Terwijl ik even later wat lag te sluimeren, bekroop me het gevoel alsof ik bekeken werd. Een blik door de ramen leerde dat daar niets te zien was. Het gegluur moest dus van binnen komen. En toen zag ik ineens vanuit een ooghoek iets bewegen … Op het tafeltje naast mijn stoel bleek een lieveheersbeestje bezig te zijn met rek- en strekoefeningen op mijn iPad …

De camera lag ook ditmaal weer niet ver weg, zodat ik nog even wat van zijn activiteiten vast kon leggen. Niet lang daarna klom het beestje via het oplaadkabeltje omhoog. Boven aangekomen, ontdekte hij dat dit een doodlopende weg was. Nadat hij vervolgens een paar maal van boven naar beneden was gelopen en weer terug, vloog hij weg …

Omdat het nooit een straf is om wat eerder op de plek van de afspraak aan te komen en daar eerst wat rond te kijken, vertrok ik een kleine drie kwartier later. Daardoor kwam ik wat vroeger dan oorspronkelijk gepland, maar toch precies op het juiste moment op de plek van bestemming aan. Tegelijk met de vakantiegangers uit het zuiden des lands stapte ik op het kleine parkeerplaatsje bij de Ecokathedraal uit de auto …

Na een hartelijke kennismaking met medeblogger Matroos Beek en haar kapitein, die deze week tijdelijk voor anker zijn gegaan in het zuidoosten van Drenthe, begonnen we gedrieën aan een tocht door de in ’t groen gehulde Ecokathedraal. Terwijl de kapitein – zoals dat hoort – zijn eigen koers uitzette, loodste ik de matroos zo goed en zo kwaad als het ging door dit bijzondere stukje Fryslân …

Alsof we elkaar al jaren kenden, kletsten we intussen honderduit over allerlei zaken des levens. Om de beleving van de Ecokathedraal niet ongemerkt voorbij te laten gaan, hielden we af en toe bewust even stil. De matroos maakte hier en daar een foto, ik ben daar nauwelijks aan toe gekomen ditmaal. De gesprekken waren te mooi en te intensief om me ook nog met fotograferen bezig te houden. Ja, natuurlijk heb ik de foto nog, die ik van dat bijzondere stel maakte, terwijl we na afloop van de rondgang op de bankjes vooraan zaten na te praten …
Uit privacyoverwegingen koester ik die foto voorlopig echter in mijn privé-archief … 🙂

Matroos Beek & Kapitein, het was me een genoegen om kennis te maken. Dank voor de gezellige gesprekken. Ik vond het mooi om bepaalde beelden en ideeën bevestigd te zien worden. Snel zal het zich niet voordoen, maar bij gelegenheid zal ik een volgend samenzijn niet uit de weg gaan. Een hele fijne vakantie verder!