Een reuzenrad op bezoek

Het reuzenrad in aanbouw bij Mondial, dat gisteren op de eerste foto te zien was, liet zich vanwege de omliggende bosschages niet lekker fotograferen. Daarom heb ik enkele dagen later in Drachten wat foto’s gemaakt van het reuzenrad, dat hier eind juli enkele weken op de Markt stond …

Of het Reuzenrad Sky Vision ook gebouwd is door de firma Mondial uit Terband, weet ik niet. Maar het is met zijn hoogte van 50 meter wel het grootste mobiele reuzenrad van ons land. Helaas was de kassa gesloten, toen ik er was. Toch jammer, want nu heb ik geen foto’s kunnen maken van het ongetwijfeld adembenemende uitzicht over Drachten. Maar het meest vervelend is natuurlijk dat ik weer niet heb kunnen werken aan het bedwingen mijn hoogtevrees … 😉

Pinken en vlinders

Voordat ik aan een nieuwe meerdelige serie begin, ga ik nog even door met het opruimen van van mijn archief. Daarbij stuitte ik o.a. op het laatste deel van de wandel- en vaartocht die Jetske en ik eind juli hebben gemaakt naar de laatste baggelmachine in De Deelen. Op de terugweg zijn we bij Terband even gestopt om wat foto’s te maken van de pinken in een weiland met op de achtergrond een reuzenrad in aanbouw van de de firma Mondial

Onze aandacht werd echter al snel van de achtergrond naar de voorgrond getrokken. Aan de slootkant stonden weelderig bloeiende kattenstaarten ons zachtjes toe te wuiven …

Rond de kattenstaarten wemelde het van de vlinders, er fladderden vooral veel kleine vossen en bruine zandoogjes en enkele dikkopjes rond …

Behalve kattenstaarten stond er ook veel jacobskruiskruid aan de slootkant. Het lijkt me dat daar een koevinkje op zat. Toen ik even later in de auto wilde stappen, zat daar nog een vrouwelijk bruin zandoogje op de drempel …

En de pinken …? Die stonden ons intussen vanaf de andere kant van de sloot heerlijk nieuwsgierig op de vingers te kijken …

Een heidelibel op de pergola

Kijkend naar die prachtig blauwe lucht zouden deze foto’s vandaag gemaakt kunnen zijn …

Toch lag deze heidelibel al een maand geduldig in mijn nog steeds goed gevulde archief te wachten op het moment waarop ik hier ruimte had om ze te publiceren. Soms denk ik wel eens dat ik teveel foto’s maak en publiceer. Maar ach, een mens moet toch wat … 😉

Stare down met een kolos

Het was rustig in de Jan Durkspolder. Behalve wat grote grazers was er weinig leven te zien …

Terwijl ik naar het hek liep, had ik meteen de aandacht. Al snel kwam de grote kolos mijn kant op …

Bij het hek aangekomen leek hij me in eerste instantie sluiks vanuit een ooghoek op te nemen …

Dan liet hij alle schroom vallen en legde zijn kop op het hek. Wat volgde was een lange staredown

Zodra hij de blik afwendde, heb ik me tactisch teruggetrokken. Ik had de staredown dan wel gewonnen, maar je weet nooit wat zo’n beest zich nog in zijn kop haalt. En ik had wel mijn rode vest aan … 😉

Een slak op de afvalbak

Begin augustus zag ik tijdens een loopje door de tuin een kleine huisjesslak op de gft-container achter in de tuin …

Een groot fan ben ik niet van slakken, maar ik vind ze wel fotogeniek, zeker als ze nog zo klein en transparant zijn …

En klein was dit exemplaar zeker, gelukkig wijst een pijl het kleine ding behulpzaam aan …

Sierlijk en traag kroop hij over het handvat. Precies het tempo dat mij en mijn camera eigenlijk nog het best ligt …

Een eitje bij thuiskomst

Nog maar net terug van het uitstapje met de jongens, troonde Aafje me vorige week zaterdag aan het eind van de middag mee naar buiten. Bij het schoonmaken van het nestkastje in de hazelaar had ze iets gevonden wat ze me even wilde laten zien …

In het kleurrijke nestje lag nog een koolmeeseitje. Het verraste me eigenlijk niet eens heel erg. Ik had in het voorjaar wel af en toe een koolmeesje het kastje in en uit zien gaan, maar veel minder dan vorig jaar. Daarom kreeg ik al aan het eind van het voorjaar de indruk dat het niet tot een succesvol broedsel zou komen …

Het is goed te zien dat er behalve natuurlijk materiaal ook het nodige zwerfafval is gebruikt. Wel lekker kleurrijk, maar ook jammer naar mijn idee. Ik zie toch liever het mos en ander natuurlijk materiaal …

Na de schoonmaakbeurt heeft Aafje het kastje meteen weer opgehangen in de hazelaar. Zo is het in ieder geval weer beschikbaar voor tuinvogels die een beschut plekje zoeken in de komende winter …

Onze eerste mannenmiddag

Het uitstapje dat ik vorige week zaterdag met de jongens naar mijn geboortegrond maakte, was in feite onze eerste mannenmiddag. Maar daar waren we intussen ook wel aan toe. Pepijn zit tenslotte ook al in groep 8. Kleine jongens worden nu eenmaal snel groot …

Het was een middag die me een flinke dosis energie heeft gekost, maar dat was het dubbel en dwars waard. We hebben het alle vier een erg gezellig tripje gevonden. Ik heb wat aardige dingen uit mijn jeugd kunnen vertellen waar zeker Tijmen en Pepijn zich niet altijd evenveel konden voorstellen. Maar door het verhaal op locatie te doen, is er toch wel wat blijven hangen, schat ik zo in. Het is me alleen niet echt gelukt om uit te leggen wat turf was en hoe het ontstond. Maar dat pakken we op zodra ze hier weer eens op bezoek zijn, want we hebben nog een paar turfjes in het hok liggen …