Meer Wadvogels

Ik was maar wat blij dat Aafje mijn krukje nog even had opgehaald. Dat maakte het fotograferen een stuk makkelijker. Het krukje was overigens niet het enige wat ik was vergeten. Als beginnend leerling amateur vogelaar in de dop had ik het ook gepresteerd om uitgerekend hier naar toe te gaan zonder statief. Nu stond er nog een tijdelijk ongebruikt exemplaar bij de overbuurman, maar omdat het me tot nu toe ook zonder statief prima lukte, besloot ik maar niet vragen of ik dat even mocht lenen …

Ik had trouwens ook helemaal geen tijd om daar verder over te piekeren, het was nog steeds één en al actie boven het Wad. Fascinerend om die groepen vogels te zien en te horen. Een deel van de vogels – voornamelijk bonte strandlopers – landde aan de kant, waardoor ik ze beter in beeld kreeg. Morgen komt er een Wadvogel zelfs lekker close het beeld in wandelen …

Wad ’n vogels

Daar stonden we dan aan de oever van het Wad. Voor ons lagen een paar vogelaars languit op de grond, links en rechts zaten en stonden – verscholen in de omringende begroeiing – ook enige vogelaars met enorme lenzen op hun camera’s geschroefd. Het leek me het best om die mannen maar niet te storen. We zochten een plekje tegen de begroeiing aan de linkerkant om daar ergens te gaan zitten. Toen en daar ontdekte ik dat ik wat vergeten was. …

Om langere tijd redelijk evenwichtig op de grond te kunnen zitten, is vanwege de combinatie van MS en Acnes niet meer voor mij weggelegd. En enigszins in balans zitten is toch wel belangrijk om acceptabele foto’s te kunnen maken, zeker wanneer je daarvoor flink moet inzoomen. Daarom heb ik, wanneer ik met Jetske op pad ben, ook altijd mijn viskrukje bij me. Stom dat ik daar uitgerekend nu niet aan had gedacht! Aafje zag me worstelen en bood lief aan om mijn krukje nog maar even uit de auto te halen. Als ik mijn levensmaatje Aafje of mijn fotomaatje Jetske ook niet aan mijn zijde had …

Korte tijd later zat ik precies op tijd klaar om de vliegbewegingen van grote groepen vogels boven het Wad vast te leggen. Prachtig om te zien èn om al die vleugeltjes te horen. Maar ja, wat voor vogels zijn het … De grootste op het water dobberende vogels op de bovenstaande foto zijn bergeenden. De grote groep wit met zwarte vogels die iets verderop op het Wad drijven, zijn waarschijnlijk kluten. En de vogels die in een grote groep boven het water heen en weer vliegen? Dat zouden wel eens bonte strandlopers kunnen zijn, maar wie er meer van weet, mag het zeggen …

Morgen meer en tot die tijd dan nog even dit …

Het tv-programma ‘Vroege vogels’ ging gisteravond (20:00-20:45 uur, NPO2) over de Waddenkust bij Harlingen. Er komen o.a. beelden voorbij van Koehool, er wordt ingegaan op de verandering van de zeestromingen na aanleg van de Afsluitdijk en men gaat op onderzoek op de kwelder bij Westhoek. Van harte aanbevolen om zo mogelijk nog even terug te kijken: https://www.bnnvara.nl/vroegevogels/videos/569734

De kwelder bij Westhoek

Nadat we het monument ter herinnering aan de ‘Poerdersramp’ hadden bekeken en even van het weidse uitzicht rondom hadden genoten, daalde we de dijk af naar de kwelder …

Over een smal paadje, dat deels over een strekdammetje tussen de begroeiing door loopt, bereikten we de waterkant …

Links en rechts stonden, lagen en zaten diverse vogelaars, deels verscholen in de begroeiing …

In de verte dobberde een grote groep witte vogels op het water en af en toe vloog er een groepje vogels voorbij, zoals de bergeenden op de foto’s hieronder …

En toen kwam ik tot de ontdekking dat ik wat was vergeten …

Oogsttijd langs de Dijk

We naderden het einde van deze rondrit door het noorden van Fryslân. Nadat we de laatste dijkcoupure aan de Alddyk hadden bekeken, reden we terug richting Paesens. Onderweg hebben we nog even een korte tussenstop gemaakt om nog wat foto’s te maken van de aardappeloogst in de polder achter de Waddendijk …

In mijn eigen omgeving wordt weinig meer geoogst dan maïs. In 2010 heb ik een keer wat foto’s gemaakt bij een akker tussen Langezwaag en Luxwoude waar ook aardappelen geoogst werden. Hier op die indrukwekkende lege vlakte aan de Waddenzee levert het toch weer een heel ander beeld op …

Iets verderop leek nog een combine met de graanoogst bezig te zijn. Maar het ging het me op de onderstaande foto niet om die combine, maar om de vogels die de aardappelrooiers vergezellen. Waar op het land wordt gewerkt, daar zijn ook vrijwel altijd vogels te vinden …

Vooral meeuwen vallen daarbij altijd op, maar het zijn niet altijd de enige vogels die ervan profiteren. Een handjevol kraaien en vooral ook een groot aantal kieviten hielden de meeuwen gezelschap. De aardappelrooiers en de meeuwen leken een nauwe samenwerking met elkaar te zijn aangegaan, waarbij ze zich in een mooie ritmiek over de akker bewegen …

Wanneer de boer na verloop van tijd klaar is met zijn werkzaamheden, keert de rust langzaam weer op het akkerland achter de dijk. De vogels zoeken hun heil elders …

Wat overblijft is een kale akker achter de Waddenzeedijk …

Een virtuele vakantie

Het klinkt idioot, en dat is het in feite ook, maar ik kom maar niet over de vermoeidheid heen die me intussen al bijna een maand plaagt. Het lijk me het best om er eens een dag of wat op uit te gaan. Gewoon even in een andere omgeving zijn en wat zeelucht opsnuiven of zo …

Nou ja, op virtuele wijze dan natuurlijk, want echt op reis gaan is ook weer zo vermoeiend. Het goede nieuws is dat jullie er op veilige afstand van mee mogen genieten de komende tijd …

De rust keert terug

Nadat alle vogels verschrikt waren opgevlogen was het een kakofonie van geluid in de lucht, niet alleen veroorzaakt door het gekrijs van de vogels, maar ook en vooral van het naderende geluid van geheel andere aard …

In eerste instantie ging ik ervan uit dat er weer één of meerdere legerhelikopters naderden. Die hadden de voorgaande dagen al heel wat mensen en dieren hier in het noordoosten de stuipen op het lijf gejaagd door in het kader van de legeroefening Falcon Autumn regelmatig akelig laag over de landerijen te vliegen. In dit geval was het geen legerhelikopter, maar het was wel een vergelijkbare herriebak die naar mijn idee ook veel te laag vloog …

Zodra de helikopter was verdwenen, namen de aalscholvers hun plek op de landtong weer in, die lieten zich niet gek maken. De andere vogels bleven zekerheidshalve nog enige tijd rondcirkelen …

Pas toen de kust na enige tijd echt weer veilig leek, keerden ook de ganzen terug naar hun plekje op het water …

Daarna zag ik de lepelaars verschijnen, waarvan ik dacht dat ze al naar (nog) warmere oorden waren vertrokken …

Het zijn niet de allermooiste foto’s, maar omdat het de eerste keer was dat ik zo’n grote groep lepelaars zag vliegen, neem ik ze toch maar even mee in dit logje …

De lepelaars streken tussen de ganzen neer, waar de meesten eerst hun veren schikten voordat ze begonnen te foerageren …

Uiteindelijk keerde rust weer teug in de Jan Durkspolder …

Kieviten, honderden kieviten

In het voorjaar heb ik er amper een stuk of tien gezien, maar vorige week waren ze niet te tellen. Honderden kieviten verzamelden zich in de buurt van de Jan Durkspolder voor een groepsreis naar het verre zuiden …