De slakkenopruimingsdienst

Twee merels scharrelden onlangs tussen de buien door bij de vijver rond …

Ze waren duidelijk op zoek naar iets eetbaars. Een lekkere vette huisjesslak leek uitkomst te brengen …

Mevrouw merel nam hem in haar snavel en gooide hem omhoog …

Na een zachte landing in het mos, was de schaal na de eerste worp echter nog niet gebarsten …

Opnieuw nam ma merel de slak in haar snavel. Hongerig en gespannen keek haar jong toe …

Met een sierlijk boogje wierp ze het slakkenhuisje voor de tweede keer omhoog …

Waarna het met een subtiel plonsje in de vijver belandde …, de jonge merel keek beteuterd toe…

“Kom jongen, we gaan weer eens gezellig samen wormen zoeken …,” meende ik ma merel nog te horen fluiten, terwijl ze over het paadje naar achteren liep …

Op naar de baggelmachine

Het begon allemaal afgelopen maandag. Terwijl ik nog bezig was met de bloemen en de beestjes in De Deelen, kreeg ik een mailtje van een stille volger, die mij zo af en toe verrast met een foto, waar ik dan onder vermelding van ‘andere Jan’ gebruik van mag maken. “Hier nog een foto vanuit De Deelen, past mooi bij de blog,” luidde de tekst bij de onderstaande foto. Ik herkende er meteen de oude baggelmachine in, die ergens in De Deelen verborgen ligt …

Natuurlijk was ik blij met die foto. Hij zou goed passen als vervolgd op de blogs over de laatste veengraver in De Deelen, die voor de volgende dagen op de rol stonden. Maar als ‘andere Jan’ die foto had gemaakt, dan wist hij natuurlijk ook waar dat ding ligt, bedacht ik me. En dus vroeg ik of hij de locatie ook met me zou willen delen …

De volgende dag kreeg ik opnieuw een mailtje met een foto: “Vanaf de parkeerplaats is het ca 1,5 lopen/fietsen richting Haskerdijken. Daar is het rechts van het fietspad met gelegenheid even te rusten op de bankjes …”

Anderhalve kilometer lopen of fietsen … Dat zou zelfs met mijn loopfietsje een heel eind worden, vreesde ik. En vanaf de kant van Haskerdijken zou het niet korter zijn, want dat had ik ook al eens geprobeerd. Toen ik Google Maps erbij pakte, ontdekte ik dat het maar een paar honderd meter verder was dan het fietspontje over de Heafeart ter hoogte van Luinjeberd. Ik ontdekte er zelfs de omtrek van de baggelmachine op. Dat wierp een heel ander licht op de zaak …

Een tweede meevaller was, dat mijn fotomaatje ook wel nieuwsgierig was naar die baggelmachine. En dus trokken we gistermiddag samen de Heafeart over. Daarbij moesten we nog even haast maken, want er lag tijdelijk een skûtsje op rampkoers van ons kettingpontje …

We haalden desalniettemin veilig de overzijde. Daar begonnen we aan onze kuier over het fietspad. En die was vanaf het pontje gelukkig goed te doen. Al snel zagen we het bovenste deel van de roestige baggelmachine boven het riet uitsteken. Vlak voordat we ter hoogte van het paadje naar de machine waren, zagen we een viertal toeristen het rietland in gaan om deze onbekende attractie te bekijken …

Dat gaf ons (lees: mij) gelegenheid om gebruik te maken van ‘andere Jan’ zijn advies om even te rusten op de bankjes. Nadat er weer ruimte was, hebben Jetske en ik onze kans gegrepen om allebei een uitgebreide fotoserie te scoren van deze onbekende attractie. Een deel daarvan zal hier de komende dagen de revue wel passeren samen met het verhaal achter de ruïne van deze ongeveer 100 jaar oude machine.

Met een foto van Jetske naast dat enorme apparaat en een woord van dank aan ‘andere Jan’ laat ik het hier voor vandaag bij …

  • wordt vervolgd

Villa Sterk, een moderne stolpboerderij

Terwijl ik op een stapel dikke houten rijplaten achter de transportband stond om een paar overzichtsfoto’s te maken, viel mijn oog ineens op het bijzondere huis aan de oostkant van De Deelen. Twintig jaar gelden stond daar nog een oude stolpboerderij …

Steven Sterk (‘koopman in boeken’, uitgever en kunstliefhebber) kocht het boerderijtje en liet er omstreeks 2007 ‘Villa Sterk’ bouwen, een moderne woning met veel licht en ruimte met dezelfde vorm en verhoudingen als de oude stolpboerderij …

Toen het huis er pas stond, heb ik er een tijdlang aan moeten wennen, vooral omdat het stalen dak de wolken en het water eerst wel erg hard weerspiegelden. Intussen ben ik wel gewend aan het aanzicht, ik vind het erg mooi om te zien hoe het dak tegenwoordig in lucht en water opgaat …

In december 2015 leidde Steven Sterk het tv-programma ‘BinnensteBuiten’ rond in zijn moderne stolpboerderij, waar natuurlijk licht en kunst sfeerbepalende elementen zijn. Voor liefhebbers van kunst en architectuur stond er gisteren nog een 8 minuten durend filmpje van die rondleiding online, maar het filmpje blijkt plotseling helaas niet meer te werken. We zullen het moeten doen met deze foto’s van de buitenkant …

Op het moment dat dit blogje online gaat, onderneem ik vrijdagmiddag een poging om nu eindelijk die oude baggelmachine te vinden en te bekijken. Kortom …

  • wordt nog één keer vervolgd

De laatste veengraver in De Deelen

In De Deelen werd in de twintiger jaren van de vorige eeuw een begin gemaakt met de turfwinning. Met de opkomst van steenkool en gas kwam in de jaren vijftig een eind aan de turfhandel, maar dat betekende nog niet het eind van de vervening …

Tot juni van dit jaar was Theun de Leeuw uit Tijnje er als laatste commerciële veengraver van ons land actief aan de oostkant van de Deelen. Het ging daarbij niet meer om turf als eindproduct, maar om veengrond die als basis voor potgrond naar het Westland ging. De laatste vracht ging eind mei dan ook naar een boomkwekerij in Boskoop …

Talloze malen ben ik in de loop der jaren onder deze transportbanden doorgereden. Nu de vergunning is afgelopen, ligt de werkplek van de veengraver er stil en verlaten bij …

Binnenkort wordt de overslagplaats ontmanteld en het materieel weggehaald. Jetske en ik besloten er even een kijkje te nemen, we waren tenslotte in de buurt …

  • wordt vervolgd

Polders, tuin en Tour

Het begon er de laatste tijd misschien op te lijken, dat ik alleen nog een tuinblogger ben, maar zo ver is het gelukkig nog niet. De afgelopen dagen heb ik weer wat foto’s verzameld in het omringende polderland. Wetend, dat er voor zaterdag een fotokuier met Jetske op het programma stond, heb ik me vrijdag voorzichtig wat warmgelopen in de Jan Durkspolder. Vanuit de vogelkijkhut had ik een mooi zicht op fraai weerspiegelde wolkenpartijen …

Gistermiddag hebben mijn fotomaatje en ik voor het eerst sinds lang weer eens een fotokuiertje gemaakt in de Deelen. We hoopten er vooral juffertjes en libellen voor de lens te krijgen, en dat viel in tegenstelling tot 14 dagen geleden gelukkig niet tegen. Voordat we huiswaarts koersten, hebben we nog even een tussenstop gemaakt bij ‘het huis dat in lucht lijkt op te gaan’ …

Dus eh … na gedane inspanning is het goed rusten. Daarom zal ik vanmiddag vooral in de tuin te vinden zijn, of bij de Tour natuurlijk. Waarschijnlijk zelfs in de tuin met de Tour op de iPad naast me …

Maak er een mooie middag van!

Donders en bliksem

Dit zijn geen actuele beelden. Tot dusver is er hier momenteel van slecht weer geen sprake. Ik heb even een paar bliksemfoto’s uit het archief gehaald, omdat ik gisteravond tijdens de zoveelste corona-persconferentie echt donders kwaad ben geworden. Opnieuw neemt het kabinet geen verantwoordelijkheid voor gemaakte keuzes …

Iedereen kon bij de versnelde versoepelingen van twee weken geleden op zijn vingers uitrekenen dat dat geen verstandige keuze leek te zijn. In alle ons omringende landen zijn bij voortduring kleine stapjes gezet bij de invoering van versoepelingen. Maar dat vonden Rutte en De Jonge blijkbaar niet nodig, hier stonden immers alle seinen op groen. De gevolgen zijn intussen duidelijk: we – en dan bedoel ik vooral de jongeren en de horeca – zijn weer bijna terug bij af …

Het ergste vind ik echter dat de schuld in de schoenen wordt geschoven van diezelfde jongeren, de horeca en de organisatoren van grote evenementen. Geen greintje zelfreflectie van de heren. Geen woord van excuus. Dit kabinet heeft gemeend voor ca. 1 miljard Euro Test & Toegang te moeten organiseren. Maar het werkt voor geen meter en het systeem is aan alle kanten lek. Kortom: de door het kabinet voorgespiegelde mooie zomer werd dankzij het Dansen met Jansen niet meer dan een Slutty Summer van slechts twee weken …

Het wordt tijd dat we een nieuw kabinet krijgen, want deze heren hebben wat mij betreft momenteel alle vertrouwen en perspectief op beter volstrekt verloren. Ik kijk nu al uit naar de parlementaire enquête! Vuilnisman, mogen deze zakken ook nog mee!?