Frisse voorjaarsdruppels

Er trok gisteren opnieuw een scala aan buien over onze tuin, ook hagel ontbrak weer niet. Maar toen het in de loop van de middag tijdelijk wat opklaarde, bood de regen weer nieuw perspectieven …

Voor het eerst dit jaar lachten de mooie bolle druppeltjes op de bladeren van de blauwe iris me toe. De kleine ronde druppeltjes, die op een hellend vlak blijven liggen waar ze liggen, zijn de meest interessante. En de spannendste …

Omdat ze niet groter zijn dan enkele millimeters, laten ze zich alleen met een kleine scherptediepte mooi scherp in beeld vangen. Een zuchtje wind of een minimale beweging bij het afdrukken is al teveel. Maar een korte windstilte tussen twee buien zorgde net voor voldoende rust om een selfie en wat doorkijkjes te kunnen maken …

Maak er een mooi weekend van!

Samen aan de wandel

Het is me nog steeds te koud om dagelijks een fotokuiertje in de natuur te maken. Zojuist kregen we hier nog weer een zware hagelbui over ons heen. Maar maandag begon het toch wat te kriebelen, zodat ik rond het middaguur een ritje naar de Jan Durkspolder heb gemaakt …

Even heb ik overwogen om naar de vogelkijkhut te lopen, maar hoewel het redelijk zonnig was, was het in de wind allerminst warm. En dan is het in zo’n hut meestal ook niet lekker. Bovendien was zo wel te zien, dat er weinig of geen vogels zaten …

De passage van een paar wandelaars en hun hond vormde eigenlijk nog de belangrijkste gebeurtenis, terwijl ik daar tussen het wuivende koolzaad neerknielde …

Een mus in de bloesem

“Alles is raar dit jaar. Zelfs onze 76e Nationale Bevrijdingsdag zullen we dit jaar zoveel mogelijk in eigen huis en tuin moeten vieren. Het wordt een viering in beperkte vrijheid. Geen festivals, geen optochten met oude legervoertuigen en geen vuurwerk,” schreef ik vorig jaar op 5 mei.

Ik had toen niet verwacht dat we 12 maanden later nog in vrijwel dezelfde situatie zouden zitten. En ik kan ook niet zeggen, dat ik er erg blij mee ben. Maar hé, kom op … Dan vieren we Bevrijdingsdag toch gewoon volgend jaar weer op grootse wijze met zijn allen …!?

Vorig jaar heb ik Bevrijdingsdag hier op bescheiden wijze gevierd met wat vrolijke oranje bloemen. Die had ik in dit koude voorjaar niet voor handen, maar er valt nu toch ook wel het één en ander te genieten, als je het maar wilt zien. Wat te denken van de bloesem van de buurvrouw waar wij elk jaar ook van mogen genieten … Precies een week geleden viel mijn oog bijvoorbeeld ineens op een mus die met zijn kopje in die bloemen dook. Toen ik inzoomde, kon ik zien dat hij van de zaadjes in de bloem zat te snoepen …

Maar ja, ieder voordeel heb zijn nadeel … Met de stormachtige wind van de afgelopen dagen waaien de bloemen in grote trossen naar beneden. De meeste zijn daarbij vrij hinderlijk, maar af en toe valt ook daar wel van te genieten. Dit trosje in het vogelbadje vond ik bijvoorbeeld toch wel erg decoratief …

102.000 stenen

In het kader van de Nationale Dodenherdenking neem ik jullie vandaag net als vorig jaar op 4 mei weer even mee terug naar Kamp Westerbork bij het Drentse Hooghalen. Op de appèlplaats van het voormalige Kamp Westerbork is een monument ter herinnering aan de 102.000 Joden en Roma die tijdens de Tweede Wereldoorlog vanuit Nederland werden gedeporteerd en niet meer levend teruggekeerd zijn …

De rechthoekige stenen zijn allemaal voorzien van een symbool. De stenen met een roestvrijstalen davidsster gedenken de Joden die naar Midden- en Oost-Europa werden gedeporteerd en daar vermoord werden. 213 stenen dragen een vlam en verwijzen naar de omgebrachte Roma. Enkele tientallen stenen hebben geen symbool en verwijzen naar omgekomen verzetsstrijders …

Het hoogteverschil tussen de stenen moet benadrukken dat er voor ieder slachtoffer een eigen steen is neergezet. Daarnaast maakt het hoogteverschil tussen de stenen de omvang van het getal 102.000 zichtbaar. De stenen zijn geplaatst in de vorm van de kaart van Nederland, om te onderstrepen dat de Joodse gevangenen van kamp Westerbork uit alle delen van Nederland afkomstig waren …

Vanavond om 20:00 uur is het twee minuten stil en herdenken wij allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in oorlogssituaties en bij vredesoperaties …

RTV Drenthe zendt vanavond om 19.20 uur in het kader van de Dodenherdenking een speciaal herdenkingsprogramma uit, dat is opgenomen in kamp Westerbork.

Bronnen: www.kampwesterbork.nl en wikipedia.

De jongen vliegen uit

Maandagmiddag was het geschetter van de merels in de tuin van de buurvrouw een tijdlang niet van de lucht. Daar moest wat aan de hand zijn …

Niet veel later hoorde ik geritsel in het bladerdek rond de bamboe in onze tuin. Ik hoefde maar een paar stappen te doen, toen ik een jonge merel in de haagbeuk zag fladderen …

Op de grond leek tussen de bamboe nog een jong te zitten, maar die heb ik niet kunnen lokaliseren. Pa merel hield vanaf de schutting de zaak nauwlettend in het oog. En dat is maar goed ook met al die katten op de buurt. Nadat ik het jong in de haagbeuk op de foto had gezet, besloot ik me terug te trekken. Vanaf het terras en vanuit huis heb ik pa en ma merel de rest van de dag geholpen om rondzwervende katten uit de tuin te houden…

Op Koningsdag hadden twee jonge merels het veiligheidshalve gelukkig wat hogerop gezocht. Ze zaten hoog en droog in de prunus, waar ze ook regelmatig van hun natje en droogje werden voorzien …

Het voeren zelf heb ik niet gefotografeerd. Zodra één van de ouders ergens in de buurt op een tak of de schutting neerstreek, ben ik onder de boom vandaan gegaan om ze niet te storen. Maar omdat de voedseltransporten door bleven gaan, heb ik er vanaf het terras nog wel een stukje video van kunnen maken …

Rond het middaguur kwam pa merel nog even bij me op het terras. Daar ging hij parmantig voor me staan. Of hij dat deed om me te bedanken voor alle goede zorgen of omdat hij gewoon ijdel is, ik weet ’t niet …, maar ik heb er wel dankbaar gebruik van gemaakt …

Daarmee sluit ik dit vierluik over de merels af. Ik sluit echter niet uit dat er op enig moment nog een vervolg komt. Er wordt intussen namelijk hard gewerkt aan bouw en inrichting van een tweede nest. Ditmaal in de pergola boven de vijver. Kijk, daar gaat ma net met wat mos in de snavel naar het nest …

Scharrelaars in de tuin

Kijkend naar de foto’s van gisteren, lijkt het misschien alsof al dat lekkers in de vorm van bessen, wormen en rupsen de merels kwam aanwaaien, maar niets is minder waar …

Er moest hard voor gezocht en gewerkt worden om die hongerige keeltjes het zwijgen op te leggen. Toen meneer merel op zeker moment met een radeloze blik in de ogen voor me op het terras stond, heb ik hem geadviseerd om nog maar eens in de buurt van de vijver rond te kijken. Achter de tobbe, bij de dotter …

Daar was mevrouw merel hem net een slag voor. Met trots legde ze even een vette worm, die ze net daarvoor bij de vijver te pakken had gekregen, voor me op het terras. Nadat ik er een foto van had gemaakt, nam ze hem via de veilige route achter in de tuin mee naar het nest bij de buurvrouw. Meneer merel zag ik enige tijd later met een snavel vol bessen die kant op gaan via de prunus …

Al snel waren ze weer terug. Eerst alleen meneer merel, daarna scharrelden ze samen aan de andere kant van de vijver bij de boomstam rond …

Ik sluit vandaag af met een foto van mevrouw merel, die met een paar bessen in haar snavel mooi werd uitgelicht door de zon. Morgen o.a. een paar foto’s van de jonge merels …

  • wordt vervolgd

Lekkernijen in overvloed

Vanaf het moment dat we wisten dat er jonge merels waren, zagen we de ouden maar zelden meer zonder dat ze iets in hun snavel hadden …

Nu eens kwam pa merel met een snavel vol kronkelende wormen aan, dan weer had hij ergens wat verse bessen gevonden. Onderweg naar huis diende de hazelaar achter in de tuin vaak als rust- en uitkijkpunt, voordat het voedsel naar het nest werd gebracht …

Omdat de dotterbloem in de vijver intussen te groot was geworden om nog plaats te bieden aan badderende merels, hebben we op het heuveltje achter de vijver een nieuwe badplaats ingericht. Het laatste deel van de hazelaar dat nog geen nieuwe plek had gekregen, hebben we gebruikt als voetstuk voor een tijdelijk vogelbadje …

Geheel verkwikt kan pa merel na zo’n bad weer op pad en lang duurt het nooit voordat hij er weer is. Wat hij nu weer gevonden had …? Een paar bessen en twee malse rupsen …

Ook ma leverde al snel haar aandeel aan de voedseltransporten …

  • wordt vervolgd