Een oranje lichtpuntje

Dankzij Aafjes’ noeste onderhoudswerk ligt ons tuintje er zo aan het begin van het jaar netjes, maar tamelijk kleurloos bij …

Groen en grijs zijn in januari meestal de hoofdkleuren, maar vrijwel altijd is er dat ene oranje lichtpuntje …

Zachtjes wiegde ’t lampionnetje vanmiddag in het eerste zonlicht van 2018 heen en weer, tijd voor de eerste foto’s van het jaar …

Overwinteren

“Ga lekker mee naar Fryslân om te overwinteren dit jaar …,” zeiden ze …

“Altijd grazige groene weilanden …,” zeiden ze …

Ja, ja … grijs en grieperig zullen ze bedoelen … zucht …

Wegdromen aan de waterkant

Nu de temperaturen weer wat hoger worden, is het ook aan de waterkant weer goed toeven. Nadat ik voor het eerst sinds geruime tijd weer eens een wat langere fotokuier in De Deelen had gemaakt, heb ik een tijdje lekker bij de picknicktafel aan de oever van het eerste petgat gezeten …









De boerenzwaluwen die in het botenhuis nestelen, waren me veel te snel, daarom heb ik me – af en toe even lekker wegdromend – maar bezig gehouden met rustiger zaken zoals wat riet en oude wingerd …









Maar de herfst en winter al geruime tijd voorbij, had ik natuurlijk ook oog voor de jonge, frisgroene voorjaarsverschijnselen zoals deze katjes, waarvan ik niet weet tot wat voor soort ze behoren …









Even dacht ik good old Loch Petgat vlak voor me te zien opduiken, blijkbaar gingen droom en fantasie met me aan de haal … Tijd om de thuisreis te aanvaarden …









Tot slot: over riet en waterkant gesproken: Jetske heeft weer een mooi vervolg gepresenteerd van onze intussen gezamenlijke series over het werk in het natte rietland in De Weerribben: “Een vervolg in het natte rietland



Algen in de dobbe

Omdat Aafje gisteren een vrije dag had, stelde ik voor om weer eens samen een kuiertje naar de dobbe in het Weinterper Skar te maken. Toen we daar aankwamen, zag ik net wat te laat dat er een klein hagedisje op het bankje zat. Het beestje schoot meteen weg, maar wetend dat zo’n hagedisje toch vaak weer terugkeert naar zo’n fijn warm plekje, stelde ik voor om maar rustig te gaan zitten en wat ruimte voor het beestje over te laten.

Het duurde maar even, toen kwam hij inderdaad voorzichtig terug. Nadat ik twee foto’s van hem had kunnen maken, verdween het diertje weer spoorslags omdat ik net wat een te onverhoedse beweging met de camera maakte …





Nadat mijn benen weer wat tot rust waren gekomen, besloot ik eens een wat rond te struinen langs de waterkant …





Insecten waren er nauwelijks of niet te zien, daarom richtte ik mijn camera op iets wat ik hier nog niet al te vaak had gezien: op een deel van de dobbe dreef een dunne deken van algen …





De algen veroorzaakten vreemde patronen en gebroken weerspiegelingen op het wateroppervlak …





Terwijl ik aan de zuidwestelijke kant van de dobbe liep, besloot Aafje de aan de zuidoostelijke kant de zaak ook eens nader in ogenschouw te nemen …





Kijkend naar haar bedenkelijke blik, leek hetgeen ze zag haar niet te bevallen …





Een samenspel van wind, water en algen creëerde een bijzonder lijnenspel op de dobbe …





Door in te zoomen ontstond het beeld van een – nogal onsmakelijk – bord snert …





Omdat mijn onderdanen intussen weer aan rust toe waren, besloten we eerst maar weer even op het bankje te gaan zitten om te genieten van de weldadige rust rond de dobbe. Al snel verscheen het hagedisje daar ook weer, en korte tijd later deed Aafje ook nog een bijzondere ontdekking. Kortom: wordt vervolgd!

Skywatch Friday 301

Vandaag neem ik jullie weer mee naar één van mijn favoriete natuurgebieden …

Today I will show you one of my favourite nature reserves again …





Er lijkt weer een roze deken over een deel van het Weinterper Skar te zijn gedrapeerd …

It looks like there is a pink blanket spread out over a part of the landscape …





De echte koekoeksbloemen (Silene flos-cuculi) staan weer volop in bloei …

The ragged robins (Silene flos-cuculi) are blooming fully again …





Ik vind het elk jaar weer een feestje om die kleurenpracht te zien …

I think it’s a party every year again to see those beautiful colors





Het is altijd de moeite waard om even te gaan liggen om de roze bloemen zachtjes boven je in de wind heen en weer te zien wiegen …

It’s always worthwhile to just lie down and see the pink flowers gently move back and forth in the summer breeze above you…





Ik sluit deze serie af met een close-up van een paar koekoeksbloemen …

I finish this serie with a close-up of a few ragged robbins …




Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!


Een koppeltje groene zandloopkevers

Behalve het mooie kleine vlindertje ’t groentje, waarvan ik hier gisteren een paar foto’s liet zien, behoort ook de groene zandloopkever (Cicindela campestris) tot de vaste bewoners van de Merskenheide …

Op het zuidelijke pad had ik al een paar maal een vruchteloze poging gedaan om een macrofoto van één van die beestjes te maken. Hierbij was niet de wind, maar de snelheid waarmee de groene zandloopkevers van hot naar her rennen en vliegen …

Op het oostelijke pad had ik uiteindelijk geluk, daar was een paartje actief. Ze namen er alle tijd en rust voor om aan hun nageslacht te werken, zodat ik er maar op de knieën bij ben gaan zitten om ze rustig en zo laag mogelijk met de camera te kunnen benaderen …

Ik ben altijd wat dubbel over deze groene rovers. Hun metaillic groene dekschilden zijn prachtig in het zonlicht, maar man man … wat hebben ze een lelijke kop. Dat laatste was goed te zien in een logje over de groene zandloopkever van 14 april 2011