Witte(re) wolken

Nadat ik de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder had verlaten, ben ik nog even een stukje in de richting van de windmotor gelopen. Daarbij vielen opnieuw de grote witte wolkenmassa’s op, die ik eerder vanuit de hut weerspiegeld in het water had gefotografeerd …

Die wolken leken me aan de bovenkant zó wit, dat ze me deden denken aan stukken die ik wel heb gelezen over geo-engineering. Dat is het opzettelijk grootschalig ingrijpen in de natuurlijke systemen van de aarde, met als doel klimaatverandering, en meer specifiek de opwarming van de aarde tegen te gaan. Men denkt hierbij b.v. aan het witter maken van wolken, zodat ze het zonlicht tegenhouden kan worden door het weerkaatsen …

Het gaat hier om technieken die huiveringwekkende gevolgen kunnen hebben, want je weet niet wat je mogelijk losmaakt aan natuurkrachten. Op dit moment is het nog science fiction, maar er wordt al wel mee geëxperimenteerd. Voor meer informatie verwijs ik graag naar een 8 minuten durend gesprek bij ‘EenVandaag’ uit mei 2018 en een artikel in ‘De Tijd uit augustus 2019 …

Zonlicht en ritmiek

De zon schijnt volop vandaag, eindelijk een kans om de narcissen op het heuveltje lekker te laten contrasteren met het schaduwrijke achterste deel van de tuin …

De onderstaande foto’s heb ik op minder zonnige dagen gemaakt, daarbij ben ik op zoek gegaan naar een zekere ritmiek. En nu ga ik op zoek naar een plekje in de tuin waar ik zelf eens lekker in het zonnetje kan gaan zitten …

Uitgelicht verval

Door een noodlottige samenloop van omstandigheden zit ik sinds enkele dagen met het rechter pootje omhoog om een gekneusde enkel en een steriele ontsteking op mijn scheenbeen tot rust te brengen.
Hoe dat precies is gekomen …? Uit vrees dat haar schuldgevoelens dan nog groter worden, heeft Aafje liever dat ik daar niets over vertel …

Deze week ben ik dus nog wat meer aan huis en tuin gekluisterd dan ik sinds het begin van het coronatijdperk toch al was. Maar gelukkig kan ik in noodgevallen altijd terugvallen op mijn rijk gevulde archief. Op die manier lukt het in dit geval ook prima om mijn korte serie over licht en schaduw voort te zetten. Vandaag doe ik dat onder de titel ‘Uitgelicht verval’, want dat gaat in feite zowel op voor mijn voet als voor deze oude boerderij …

In de novemberzon

De lavendel heeft zijn beste tijd gehad, maar zo in het novemberlicht valt er fotografisch nog wel wat van te maken. En dat geldt eigenlijk toch ook wel voor het netwerk onder het tafeltje waar de lavendel op staat …

Licht en schaduw

Klamp je vast aan tak of twijg en koester de laatste warmende zonnestralen …

Dat lijkt het devies te zijn van de laatste blaadjes aan de haagbeuk achter in de tuin …