Geveld door een klimmer

We zijn nog altijd blij met onze ca. 40 jaar oude hazelaar. Wat nog maar een struikje was toen ik hier kwam wonen, is in de loop der jaren uitgegroeid tot een grote boom waar we al een paar maal een stam tussenuit hebben laten halen. De laatste jaren stonden er nog twee stammen …

Schaduw is in een op het zuiden liggende tuin zeker ten tijde van hittegolven onmisbaar. De grootste van de twee stammen van de hazelaar werd de laatste jaren echter zo groot, dat zon langzamerhand een schaars goed begon te worden in onze tuin. Daarom hebben we een tuinbedrijf in de arm genomen om hem te vellen. Drie man sterk – onder wie een klimmer, die zich steeds keurig volgens de regels der kunst zekerde – hebben ze hem gistermorgen veilig en deskundig opgeruimd …

Het resultaat is dat we meteen een stuk meer licht in huis en tuin hebben. En zodra het blad weer aan de resterende bomen zit, hebben we achter in de tuin weer schaduw …

Ver weg vanuit de tuin

Ook al ben ik sinds de coronatijd meer dan anders in de tuin, mijn foto-onderwerpen zoek ik niet altijd binnen die beperkte ruimte. Door regelmatig even een blik omhoog te werpen, zijn er ook buiten de tuin vaak mooie en interessante dingen te zien of te fotograferen.

Zo zag ik zondagmiddag hoe het witte condensspoor van een de zon tegemoet vliegend vliegtuig, verdween in zijn eigen schaduw. Van dat soort momenten kan ik echt genieten …

Aan het begin van de zondagavond heb ik – ook weer vanuit de tuin – een close-up gemaakt van de maan. Het kraterlandschap toonde zich weer op zijn mooist …

Toen de avondklok later op de avond al was ingegaan, heb ik nog even een avondkuiertje gemaakt in de tuin. Net als op zaterdagavond stond er weer een mooie grote kring of halo rond de maan …

Uitgelicht verval

Door een noodlottige samenloop van omstandigheden zit ik sinds enkele dagen met het rechter pootje omhoog om een gekneusde enkel en een steriele ontsteking op mijn scheenbeen tot rust te brengen.
Hoe dat precies is gekomen …? Uit vrees dat haar schuldgevoelens dan nog groter worden, heeft Aafje liever dat ik daar niets over vertel …

Deze week ben ik dus nog wat meer aan huis en tuin gekluisterd dan ik sinds het begin van het coronatijdperk toch al was. Maar gelukkig kan ik in noodgevallen altijd terugvallen op mijn rijk gevulde archief. Op die manier lukt het in dit geval ook prima om mijn korte serie over licht en schaduw voort te zetten. Vandaag doe ik dat onder de titel ‘Uitgelicht verval’, want dat gaat in feite zowel op voor mijn voet als voor deze oude boerderij …