Een kleurig spoor

Het beeld van ons vijvervrouwtje wordt weer zo mooi begroeid, dat ik het wel weer een foto waard vond. Op zich niets bijzonders, maar er viel me iets anders op …

Door er wat verder op in te zoomen, werd er in de schaduw van een blaadje op een kleine kei een mooi kleurig spoor van een slak zichtbaar …

Langs het Himrikerpaad

Als ik thuis op de Joiny stap, ben ik in westelijke richting al na enkele minuten in het water en weidegebied, in zuidelijke richting ben ik na een paar minuten in bos- en heidegebieden. Dat laatste heb ik onlangs ook weer eens gedaan …

Na de tussenstop bij het Witte Meer volgde ik het Himrikerpaad (kaartje). Ik had gehoopt dat ik even in de schaduw op één van de bankjes bij het bruggetje over het Alddjip zou kunnen zitten. Dat zat er helaas niet in, de bankjes waren allebei bezet …

Er zat niets anders op dan mijn weg gewoon in zuidelijke richting te vervolgen. Dat was trouwens geen straf, de Himrikkerskarren is een mooi gedeelte van het beekdal van het Alddjip of Koningsdiep …

Niet veel later kwam ik aan bij de Skarrekiker, de multifunctionele toren die uitkijkt over het beekdal. Uit ervaring weet ik hoe mooi het uitzicht is, maar het was me die dag echt te warm voor een klimpartij …

In plaats daarvan ben ik lekker in de schaduw gaan zitten op een stuk van een oude boomstam dat prima als bankje dienst kon doen. Even zitten en wat drinken om daarna weer verder te karren in de Himrikkerskarren …

Een dorstige Franse veldwesp

Je kunt zeggen wat je wilt, maar het is dorstig weer momenteel …

Dat vond een Franse veldwesp ook. Bij een temperatuur die opliep naar 35°C bleef hij de hele middag om de paar minuten terugkeren naar de waterschaal met het fonteintje. Halsbrekende toeren uithalend wist hij verschillende keren zijn tong nat te maken zonder in het water te vallen …

Toen het fonteintje aan het eind van de middag was gestopt met water spuiten, omdat de zonnepaneeltjes in de schaduw lagen, ontdekte de wesp dat hij daar nu makkelijker kon drinken zonder nat te worden …

Schaduw genoeg, maar niet overal

Nadat ik wat foto’s had gemaakt vanaf het bruggetje over het Verbindingskanaal en van het werk van de boer, vervolgden we ons tochtje in zuidelijke richting …

In het lommerrijke gebied ten zuiden van Drachten zijn rond veel weilanden schaduwrijke plekjes te vinden. Deze koeien tussen Drachten en Olterterp hadden de pech om in deze warme periode in een weiland te staan waar aan weerszijden geen bomen staan …

Voor hen was er geen andere optie dan maar zo weinig mogelijk te doen door in de buurt van de op zonne-energie aangedreven waterpomp te gaan liggen. Het moest niet mogen …

Water en schaduw

De afgelopen weken was het vaak te koud om lekker in de tuin te kunnen zitten. Alleen op het terras was het vaak best lekker, in de zon en uit de wind …

Sinds vrijdag is het weer andersom. Op het terras is het vanaf een uur of elf te warm in de zon. Onder de bomen achter in de tuin is het dan net wat beter uit te houden. Als het fonteintje in de vijver dan ook nog eens zachtjes ruist, is het er nog beter uit te houden …

Tussendijkse lijnen

Bij de eerste dijkcoupure kon ik het niet laten om even de kruin van de oude dijk te beklimmen om te genieten van een hoger uitzichtpunt over het land tussen de oude en de nieuwe dijk …

Het leverde een aantal foto’s op van mooie ‘weglopende’ lijnen in de akker met aan het eind de harde lijn van de Waddendijk …