Oudejaarsmijmeringen

Wat gaat zo’n jaar dan weer snel voorbij, hè … Ik ben er nog niet eens aan toe gekomen om even rustig per maand of per kwartaal terug te blikken. Sinds er in oktober een remedie is gevonden om mijn zenuwpijn met ca. 4 of 5 behandelingen per jaar tot hanteerbaar niveau te onderdrukken, heb ik weer meer energie en kan ik er weer meer op uit. Als gevolg daarvan had ik de afgelopen drie maanden eindelijk weer eens genoeg fotomateriaal om mijn weblog dagelijks te vullen.

Om toch nog op enigerlei wijze terug te kunnen blikken, heb ik 12 zeer diverse foto’s uitgezocht. Overzichtelijker dan met deze 12 maandelijkse foto’s kan ik 2018 niet weergeven, en daar laat ik het dan ook maar bij …

Afanja’s 2018 in 12 maandelijkse beelden

Ik sluit het jaar af met een woord van dank aan iedereen die het afgelopen jaar met grappige, warme, informatieve, aanvullende, meelevende, opbouwend kritische, of wat voor reacties dan ook, actief heeft bijgedragen aan mijn weblog. Zonder jullie reactie en ‘likes’ zou het bloggen een stuk minder leuk zijn.

Doen jullie voorzichtig vanavond!?
Een rustige en veilige jaarwisseling gewenst!

Vluchten kan niet meer

In de eerste 15 jaar van onze relatie zochten Aafje en ik in de vakanties vaak de warmte op in Frankrijk. Meestal genoten we daar ook volop van, maar soms werd het ook toen wel eens wat teveel van het goede. Zo hebben we in augustus 1990 onze vakantie aan de Franse zuidwestkust vroegtijdig beëindigd, omdat ik min of meer werd lamgelegd als gevolg van een hittegolf die daar over ons heen rolde. Een paar jaar later hebben we midden in de vakantie de oversteek van de Auvergne naar de westkust gemaakt om de hitte te ontvluchten. Uiteindelijk vonden we in 1994 een heerlijk ruime plek met zon en schaduw op de camping ‘Laborde’ in het departement Lot-et-Garonne. Aan de vele vakanties die we daar sindsdien hebben doorgebracht, bewaren we nog steeds warme herinneringen in de goede zin van het woord …
20000805-1500x
Aan die reeks fijne Franse vakanties kwam een eind, toen bij mij in oktober 2004 MS werd vastgesteld. Eén van de eerste adviezen van de behandelend neuroloog luidde: “Het lijkt me verstandig om de warmte maar niet teveel weer op te zoeken, want dat is bij MS vaak vragen om problemen.” Sindsdien zijn we het vaak zinderende Zuid-Frankrijk voorgoed gaan mijden …
160825-2228x
Het voordeel van de Franse hitte was, dat je er aan kon ontkomen door wat vroeger te vertrekken of door verder te reizen naar koelere oorden. Hier in Fryslân is vluchten geen optie. In de lange, warme nazomer van 2016 restte nog slechts een zacht wiegend verblijf in mijn hangmat en stil verlangen naar verkoeling, overdag veelal in de nog lang relatief koele woonkamer bij de sport op tv, ’s avonds na een uur of negen in de tuin aan de rand van de vijver bij de muizen en de kikkers …
160826-0002x
Dat was dan ook de reden dat het hier zo lang stil bleef. Mijn toenmalige behandelend neuroloog had gelijk. Eén of twee dagen warmte kan ik nog wel aan, maar wanneer de warmte zo lang aanhoudt, dan zuigt dat me zowel mentaal als fysiek helemaal leeg. Zelfs nu, eind oktober, ben ik er nog niet volledig van hersteld. Voorlopig zit er niets anders op dan keuzes te maken en prioriteiten te stellen, daarom zal ik het vooreerst ook in weblogland nog rustig aan blijven doen. Maar ik ben er in elk geval weer, en ik zet mijn tocht geleidelijk en vol goede moed voort.

Controle in de schaduw

Toch wel even verrassend, dat velen de foto van gisteren als een raadplaatje kenmerkten. Dat was geenszins mijn bedoeling, ik dacht dat het wel duidelijk was wat er te zien was. Hoewel het was bedoeld als een alleenstaande foto, rest me nu weinig anders dan het m.b.v. een aantal vervolgfoto’s maar uit de doeken te doen …









Er was iemand bezig met een controleronde langs een aantal kunstwerken in de vernieuwde N-381. Op de foto van gisteren maakte hij met zijn gsm een aantal foto’s in de Peelrugtunnel. Op de foto hierboven kijkt hij nog eens goed naar de plek waarvan hij zojuist een foto heeft gemaakt, en op de foto hieronder maakt hij – staand op de grens van zon en schaduw – een foto van de andere kant van de tunnel …









Nadat hij voldoende had gezien en gefotografeerd, verliet hij de tunnel om terug in zon en warmte op pad te gaan naar een volgende locatie …








Worstelen met temperatuurschommelingen

Aan de gemiddelde maximumtemperatuur heeft het in de afgelopen zomer niet gelegen, want die was met 21,2 ºC perfect voor iemand die zich het best voelt bij een temperatuur van ca. 20-22 graden. Nee, het is mis gegaan door de manier waarop die gemiddelde maximumtemperatuur tot stand is gekomen. Voor iemand die als gevolg van MS een ‘defecte inwendige thermostaat’ heeft, is het wekenlang op en neer dansen van de temperaturen tussen 15 en 30+ graden funest, omdat het lichaam steeds weer hard moet werken om zich aan te passen aan de temperatuurschommelingen …





Voeg daar nog de natte perioden bij die ook allerminst een positieve uitwerking hebben op mijn gestel, dan zal duidelijk zijn, dat het voor mij niet echt een prettige zomer was …





In feite laat de zomer van 2015 zich prima vangen in twee foto’s: van droog en warm naar kil en nat …





Nu maar hopen dat we een niet al te natte herfst krijgen, gevolgd door een mooie koude winter, want wat bij hitte niet lukt, lukt bij kou wel: daar kun je je ook als MS-patiënt prima op kleden …





Hoe dan ook, vanaf nu probeer ik het bloggen weer rustig op te pakken, en dan zien we wel wanneer het schip weer strandt.

Zomerprogrammering

Langzaam, héél langzaam komt mijn door de hitte van de afgelopen dagen geteisterde lichaam weer wat in zijn gewone doen. Voor een gezond mens zijn temperaturen boven de 30 ºC al moeilijk te verteren, voor mensen met MS zijn die tropische temperaturen ronduit slopend. De koele en regenachtige dag van gisteren heeft me goed gedaan, maar aangezien we de warmte ook de komende dagen nog niet kwijt zijn, zal het nog wel even duren voordat mijn energiebalans weer enigszins is hersteld …





Om het mezelf niet moeilijker te maken dan nodig is, schakel ik voorlopig maar even over op een zomerprogrammering op mijn weblog. Dat wil zeggen dat ik mezelf even geen druk opleg, niet om te schrijven en evenmin om te lezen. Laten we het er maar op houden, dat ik een paar snipperdagen neem. Kalm aan, dan breekt het lijntje niet. Op die manier kan ik de zon toch in het water zien schijnen, want mijn humeur heeft er gelukkig nog steeds niet echt onder te lijden. …




Waterkoeling vs luchtkoeling

Zo, ik ben de warmste dag van het jaar -het werd 32,9 ºC in ons tuintje- weer goed doorgekomen. Wetend dat zo’n tropische dag bij MS een zogenaamde schub tot gevolg kan hebben, dat is een aanval waarbij bijvoorbeeld (tijdelijk) functieverlies in één of meerdere ledematen kan ontstaan, is zo’n warme periode altijd weer spannend …





Om de hitte het hoofd te bieden ben ik gisteren aan het eind van de ochtend onder het motto “auto in, airco aan” in de auto gestapt om een tamelijk lange en vooral rustige rit over het Friese platteland te maken …





Om een vlotte doorgang van het verkeer over de weg èn over het water te garanderen, werd het brugdek van de brug over de Lits bij Eastermar (kaart Google Maps) zoals altijd bij warm weer ook nu weer gekoeld met water …





Voor de brug zal die koeling wel weer voldoende zijn geweest om goed te blijven functioneren, ik kamp vandaag echter nog met de naweeën van de warmte. Nog maar even rustig aan om weer op krachten te komen, zodat ik in de loop van volgende week weer eens een fotokuiertje kan maken …