Tropenrooster voor de koeien

Toen we begin augustus na een lange reis hemelsbreed zo’n 540 km ten oordoosten van Parijs bij onze datsja aankwamen, troffen we daar in zekere zin een dooie boel aan. De eens zo groene, grazige weilanden die normaal gesproken rond deze tijd van het jaar altijd worden bevolkt door een koppel koeien, lagen er dor en verlaten bij …

Na een extreem warme en droge juli viel er weinig meer te grazen. De verzengende zon stuwde de temperaturen ook begin augustus overdag met gemak op tot boven de dertig graden. De koeien stonden daarom overdag in hun relatief koele stal. ’s Avonds na zonsondergang mochten ze naar buiten om de benen te strekken. Een typisch tropenrooster voor de koeien …

In de tweede decade van augustus kwam er eind aan de lange hittegolf en het extreem droge weer. Als bij toverslag begonnen de weilanden weer te verkleuren. Op de laatste dag van onze vakantie lagen ze er weer fris en groen bij en werden ze overdag weer begraasd door de koeien …

Digitalis na de regen

Veel meer dan een millimeter regen is er niet gevallen, maar het vingerhoedskruid is er heerlijk van opgefrist …

Tekstueel heb ik hier verder weinig aan toe te voegen, of ’t moet al zijn dat dit in het Fries ‘dopkeblommen’ zijn …

Het beeld van de fraaie tekening van de bloemen en die fijne druppeltjes als bonus spreekt voor zich, lijkt me …

En voor wie nog geen regen heeft gehad: jammer dat internet nog geen geuren doorgeeft … ’t ruikt hier heerlijk nu …

Droog, maar nog vochtig

Behalve warm is de herfst tot nu toe ook opmerkelijk droog hier in het noorden. Over de periode 1971-2000 viel er in onze contreien normaal gemiddeld zo’n 230 mm neerslag in de maanden september, oktober en november …





Tot op dit moment heb ik vanaf 1 september slechts 72 mm neerslag opgevangen in ons tuintje, terwijl dat normaal gesproken de hoeveelheid is die er alleen in de maand oktober al valt …





Dat neerslagtekort laat zich op verschillende plaatsen in de natuur goed zien, zoals bij het vennetje bij de Merskenheide. Onder normale omstandigheden staat daar in deze tijd van het jaar toch altijd een redelijke plas water. Nu ligt er nog slechts een plak vochtige aarde …




Eenzame grutto’s

“Weidevogels? Zijn die er wel dit jaar, het is zo akelig stil …,” luidde Hendrika’s reactie gisteren op mijn logje “Een bek vol drek“.
Dat is ook precies wat ik me gistermiddag zat af te vragen, terwijl ik een ruim twee uur (inclusief tussenstops) durende rit door normaal gesproken vogelrijke weidegebieden maakte …

Hier en daar zag ik een enkele kievit in het land zitten of duikelde er één door de lucht. Verder passeerde ik een weiland waar pakweg 10 tot 15 scholeksters zaten, maar ik moest wachten tot ik bij Aldeboarn was, voordat ik een koppeltje grutto’s zag. Het was een pak van mijn hart om te zien dat in ieder geval enkele exemplaren van de Kening fan’e greide (de Koning van de weide) zijn teruggekeerd op Friese bodem …

Hopelijk zitten er in het noorden en westen van de provincie en elders in het land meer weidevogels dan in ‘mijn rayon’, want anders ziet het er toch wel somber uit. Het is nog vroeg in het jaar natuurlijk, en het is erg droog, dus hopelijk komt er nog wat beweging in de populatie nu er een weersomslag is ingetreden. Veel regen lijken we de eerste dagen echter nog niet te krijgen. We zullen moeten afwachten hoe e.e.a. zich zal ontwikkelen. Ik zal volgende week nog eens een rondje maken …

Ik ben er niet gerust op. Net zo min als op de ontwikkelingen in het Catshuis trouwens …  ;-(

Een bek vol drek

Het is droog, kurkdroog, en dat begint vooral de weidevogels parten te spelen, omdat het steeds moeilijker wordt om voedsel uit de harde en droge grond te peuren of een nestje te maken. De merels die regelmatig onze tuin bezoeken, hebben daar geen last van. Speciaal voor hen houden we de modder in de oude tobbe extra nat, en dat vinden ze volgens mij geweldig. Gisteren betrapte ik mevrouw merel weer met een bek vol drek …  🙂

Weerbeeld mei en voorjaar 2011

Na een frisse start met in de eerste week drie nachten met lichte vorst en overdag gematigde temperaturen, stegen de maximumtemperaturen in het eerste weekend van mei tot zomerse waarden. Daarna werd tot halverwege de maand een geleidelijke daling van de temperatuur ingezet. In de tweede helft van de maand bewogen de maximumtemperaturen zich ruwweg tussen de 15 en 20 graden met op 30 mei nog een uitschieter van 25 ºC. In ons tuintje kwam de gemiddelde temperatuur in mei uit op 13,3 ºC, tegen normaal over de periode 1971-2000 11,8 ºC.

Het was mijn weer niet echt, daarvoor gingen de temperaturen wat teveel op en neer, en daar kan mijn lijf vanwege een defect aan mijn inwendige thermostaat niet meer echt goed mee overweg …

Landelijk gezien werd de droogte, die in maart en april al was begonnen, in mei voortgezet. Bij het KNMI in De Bilt viel in mei 31 mm neerslag, de helft van het langjarig gemiddelde van 62 mm. Landelijk viel er gemiddeld slechts 25 mm. Ook in ons tuintje was het lang droog, maar een langdurige regenbui maakte daar op de ochtend van 27 mei een eind aan. Op die dag viel er in ons tuintje 22 mm regen. In totaal ben ik uitgekomen op 61 mm, 6 mm meer dan het langjarig gemiddelde …

Voor onze dotterbloemen maakte het allemaal niets uit, die stonden met hun pootjes in het water en bloeiden al halverwege april …

We kunnen terugkijken op een warm voorjaar. In De Bilt kwam de gemiddelde temperatuur dit voorjaar uit op 11,0 ºC, tegen 8,9 ºC als langjarig gemiddelde over 1971-2000. Daarmee was het voorjaar landelijk op één na het warmste in ruim drie eeuwen. Sinds het begin van de reguliere weermetingen in ons land in 1706 was alleen het voorjaar van 2007 met gemiddeld 11,7 graden nog een stuk warmer.

In ons tuintje ben ik dit voorjaar uitgekomen op een gemiddelde temperatuur van 10,2 ºC, tegen normaal ca. 8,1 ºC. De lente van 2003 was in ons tuintje nog net eentiende graad warmer, en ook hier was het voorjaar van 2007 met een gemiddelde van 11,5 ºC nog een stuk warmer. Maar het voorjaar van 2011 was hier wel 2,5 graden warmer dan dat van vorig jaar …

Records werden er wel gebroken op het vlak van de neerslag. Het KNMI schrijft hierover: “Door het zonnige weer verdampte veel vocht. In combinatie met de weinige neerslag die er viel leidde dat tot de droogte waarmee we te kampen hebben. Het KNMI hanteert als maatstaf voor de droogte het neerslagtekort. Dat wordt berekend uit de hoeveelheid water die verdampt verminderd met de hoeveelheid neerslag. Het landelijk neerslagtekort was aan het einde van de lente al opgelopen tot 135 mm. Dat is een stuk hoger dan het tekort van 110 mm in recordjaar 1976. De voorjaarsdroogte van 2011 is daarmee erger dan ooit. Om het tekort weg te werken moet het zeker twee weken achtereen flink regenen waarbij grootschalig zo’n anderhalve maandsom valt.” Geen wonder dus, dat de boeren bij het bewerken van het land regelmatig verdwenen in grote stofwolken …

Ook in ons tuintje was het ondanks de overvloedige regen op 27 mei dit voorjaar enorm droog. Valt er normaal in het voorjaar ca. 156 mm regen, ditmaal bleef dat beperkt tot 74 mm. En dan mogen we nog niets eens klagen, want gemiddeld over het land viel er slechts 49 mm neerslag tegen 172 mm normaal …

Als gevolg van de droogte was het allerminst een goed voorjaar voor de weidevogels. Veel akkers en weilanden waren te droog om er hun kostje bijeen te scharrelen. Het is dan ook maar de vraag hoeveel jonge weidevogels dit jaar groot en sterk genoeg zijn om de lange reis naar het zuiden te kunnen maken …

Het was wel een goed voorjaar voor de waterjuffers en libellen. De eerste pas uitgeslopen libel kon ik al op 18 april op de foto zetten, en sindsdien is het op veel plaatsen bij voortduring een komen en gaan van van juffers en libellen …

Tot zo ver het voorjaar, we gaan vol goede moed de zomer in, die intussen ook al met mooi en warm weer van start is gegaan. Maar een inzinking ligt op de loer, en dat past mij op dit moment eerlijk gezegd niet echt …