Weerbeeld juli en augustus 2018

De warmte van juli en begin augustus ligt alweer enige tijd achter ons, maar om ook volgend jaar nog te kunnen bekijken hoe warm het in ons tuintje was, lijkt het me wijs om nu toch de grafiekjes en enkele opvallende cijfers maar even vast te leggen.

Eerst maar even de maand juli. Met 17 zomerse dagen (max. temperatuur 25 ºC of hoger) en 5 tropische dagen (max. temperatuur 30 ºC of hoger) was dit met stip de warmste maand die ik tot nu toe heb kunnen vastleggen. De gemiddelde temperatuur kwam in juli uit op 20,6 ºC tegen ca. 16,5  ºC over de periode 1971-2000. Kortom: juli was hier ruim 4 graden te warm … …

Behalve warm was het ook erg droog in juli, meer dan 5 mm regen is er niet gevallen. En het was al maandenlang zo droog …

De foto van de heidelibel heb ik in ons tuintje gemaakt op 27 juli, de warmste dag van het jaar hier. De foto is ’s ochtends om 9:51 uur genomen. Op dat moment was het al 27,8 ºC en later op de dag zou het kwik stijgen tot 35,4 ºC …

De overgang van juli naar augustus werd gekenmerkt door een lange hittegolf, die in ons tuintje formeel gezien begon op 23 juli en eindigde op 8 augustus. De rest van de maand augustus kende een vrij normaal temperatuurverloop, waardoor de gemiddelde temperatuur uitkwam op 18,8 ºC, nog altijd ruim 2 graden warmer dan in de periode 1971-2000 …

Met een uitschieter van ruim 33 mm op 9 augustus was de maand augustus met in totaal 89 mm wat natter dan normaal. Maar dat maakte nog lang geen eind aan de enorme droogte die de natuur en land- en tuinbouw al bijna het hele jaar plaagde …

Volgende week kom ik nog met wat grafiekjes en bijzonderheden over de extreem lange, warme zomer van 2018.

Een moeilijke libel

Terwijl ik laatst met Jetske en een aantal andere fotografen in De Weerribben bij een boom stond waar een paar grote weerschijnvlinders in zaten, zag ik op zeker moment een libel voorbij vliegen. Een stukje verderop streek hij neer op de stengel van een lisdodde, daar begon hij zijn onderweg gevangen maaltijd te verorberen … …

Blijf ik zitten met de vraag wat voor libel dit is … moeilijk, moeilijk! Zou het misschien het vrouwtje van de een of andere gevlekte witsnuitlibel kunnen zijn? Wie het weet mag ’t zeggen …

Een heidelibel als model

Het was een graad of 16 warmer, maar niet minder zonnig dan vandaag, toen deze heidelibel begin augustus de pergola boven ons terras gebruikte als uitvalsbasis voor zijn foeragevluchten …

Als een volleerd model liet hij zich rustig benaderen en fotograferen …

Deze libel was overigens niet het enige model op ons terras die dag, maar daarover meer in het volgende logje …

De vleugels van een libel

De pergola boven ons terras vormde ook de afgelopen zomer op zonnige dagen weer regelmatig de uitvalsbasis voor een heidelibel. Op één van die dagen heb ik er maar eens werk van gemaakt om die vanuit allerlei hoeken en standpunten te fotograferen. We beginnen met de vleugels …

Wie wel eens de moeite heeft genomen om een tijdje te kijken naar een jagende libel, zal gezien hebben dat hij een voorbij vliegende prooi vrijwel nooit mist. Met zijn grote facetogen ziet hij een prooi al op afstand vliegen. Hij schat snelheid en koers van de prooi in en schiet dan als een speer omhoog. Dankzij zijn vier sterke, onafhankelijk van elkaar bewegende vleugels kan hij in de lucht razendsnel van koers veranderen en alle kanten op schieten om zijn prooi te vangen …

Pas uitgeslopen smaragdlibel

Vorige week woensdag stond er weer een dagje fotograferen met mijn fotomaatje Jetske op het programma. Jetske wilde graag weer eens een wandeling in het Weinterper Skar maken. Het belangrijkste doel van de dag: uitsluipende waterjuffers en libellen fotograferen. Het belangrijkste jachtterrein van de dag: één van de vennen aan de zuidkant it Skar …









Terwijl we samen langs de waterkant scharrelden, had ik al snel een pas uitgeslopen smaragdlibel gevonden. Bleek en kleurloos hing hij goed bereikbaar voor de camera met nog straks gesloten vleugels te drogen …









Toen ik een kwartiertje later een close-up nam, begon de libel al wat kleur te krijgen. Hij klampte zich nog altijd vast aan zijn oude jas. Heel verstandig, nooit je oude jas weggooien, voordat je weet dat de nieuwe goed zit …









Nog eens tien minuten later bleek de nieuwe jas perfect te passen. Terwijl ik tussen de foto’s door even lekker in de zon op het bankje zat, hoorde ik Jetske ineens roepen: “Hij vliegt weg, Jan … Kijk, daar gaat ‘ie …
De smaragdlibel vloog scheef voor mij langs van het water naar een iets verderop staande boom. Daar streek hij neer. Terwijl ik mijn blik strak gericht hield op de plek waar de libel was geland, pakte ik op de tast mijn camera, die naast me op het bankje lag. Even later kon ik hem nogmaals fotograferen, zachtjes deinend in de wind had hij een fijn plekje gevonden om verder op te drogen en uit te harden …








De eerste libel van 2016

Mede vanwege de warmte was het weer een hele kuier, maar ik ben gistermiddag toch weer tot bij het bankje bij de zuidelijke vennetjes in het Weinterper Skar gekomen. Onderweg had ik al een paar kikkers gefotografeerd, daarna werd ik op het bankje getrakteerd op een heus kikkerconcert. En er was meer moois …









Dankzij het warme weer zijn ze er ineens weer volop: juffers en libellen. Ze waren gisteren nog niet allemaal bereid om even mee te werken aan een aardig portretje, maar met deze eerste libel ben ik al weer heel tevreden …








Drieluik van een libel

Vorige week verschenen er voor het eerst sinds lange tijd weer eens wat libellen in ons tuintje …





Terwijl ik woensdagmiddag met de camera binnen handbereik op het terras zat, ging er eentje op een dood takje van de druif zitten …





Dat leidde tot dit drieluikje met luxaflex en/of kozijn op de achtergrond…