Een zweefvlieg in actie

Hoe de plant heet, dat weet ik weer eens niet. Maar daar gaat het me nu ook niet om. Hij is spontaan aan komen waaien en heeft zich enkele jaren geleden op het terras aan de rand van de vijver tussen de tegels heeft genesteld. Sommige mensen zouden het wellicht onkruid noemen, maar bij ons is hij welkom. Hij is ook op een prima plekje gaan staan, want de lamp die op mooie zomeravonden de vijver verlicht, wordt er mooi door aan het zicht onttrokken …

Op hun lange stengels deinden de bloemen bij ieder zuchtje wind zachtjes heen en weer. Intussen zijn ze uitgebloeid en heb ik de kale stengels verwijderd. Maar toen ze begin juni op hun mooist stonden te pronken, trokken ze allerlei kleine insecten aan …

Terwijl ik lekker in mijn schaduwrijke hoekje zat, heb ik mijn zoomlens eens een tijdje losgelaten op een zweefvlieg die er op een zonnige dag rond het middaguur rondzweefde …

Maar ook minder opvallend was het er vaak een drukte van belang. Op de onderstaande foto van boven naar beneden bladluizen, een mier en de larve van een lieveheersbeestje. Dat treffen zal niet voor alle deelnemers even goed zijn afgelopen, vermoed ik …

Van larve tot lieveheersbeestje

Niet eerder hebben we in het voorjaar zoveel larven van lieveheersbeestjes in de tuin gehad, ik heb er tientallen geteld. Op 7 juni liet ik hier al wat foto’s en een videootje zien van de larve van een lieveheersbeestje dat driftig op zoek was naar bladluizen …

Zodra ze zich hebben volgevreten, beginnen die larven aan een volgend stadium in hun leven. Ze zoeken een plekje om zich vast te hechten aan het oppervlak van een blad, een schutting of zelfs op het deksel van een gft-container, zoals het onderstaande exemplaar. Een paar weken zitten ze zo ineengeschrompeld vast. En dan bedoel ik ook echt vast, want de larve op de foto hieronder heeft zelfs het legen van de container overleefd …

Het uiteindelijke resultaat van deze gedaantewisseling is een kersvers lieveheersbeestje. Hert beestje hieronder komt dus voort uit de vreemde gedrochten op de eerste twee foto’s. Is het niet wonderlijk …?

Het leven van zo’n lieveheersbeestje begint meteen met hindernissen. Zodra hij zijn vleugels heeft uitgeslagen. heeft hij een probleem, die vleugels moeten namelijk vervolgens weer veilig worden onder de beschermende dekschilden. En dat valt nog lang niet mee …

Maandagmiddag heb ik de worsteling waarmee het opvouwen en opbergen van die vleugels gepaard gaat kunnen vastleggen op video. Vooral aan de rimpels en kreukels in de dekschilden is goed te zien dat het echt om een kersvers beestje gaat, want die schilden zijn nog niet uitgehard. En als het beestje ons aan de achterzijde een inkijkje geeft onder de schilden en de vleugels, dan herkennen we ineens de langwerpige gedaante van de larve …

Larve lieveheersbeestje op jacht

Het was vanochtend zo waar droog hier, en dus heb ik weer eens een tijdje met de camera in de tuin rond gestruind. Het meeste interessante onderwerp dat ik op mijn pad aantrof, was de larve van een lieveheersbeestje …

Zowel de larve als het volwassen lieveheersbeestje eten heel veel bladluizen, het volwassen diertje eet wel 100 bladluizen per dag. Iedere bladluis die het lieveheersbeestje tegenkomt staat op het menu. Zo eten ze verschillende soorten en hebben ze een gevarieerd kostje …

Omdat deze kleine veelvraat geruime tijd op een geschikt plekje bleef rond scharrelen, heb ik ook nog maar even een ruim twee minuten durend filmpje van het beestje gemaakt. Zoals gebruikelijk is het weer een HD-filmpje, zodat het op volledig scherm bekeken kan worden …

De roodharige wespbij

Gisteren liet ik al wat portretten zien van de grijze zandbijen op de Merskenheide. Vandaag een ander beestje dat ik daar maandagmiddag ook heb vastgelegd …

Zie je grijze zandbijen, dan zitten er ongetwijfeld ook roodharige wespbijen in de buurt. In zijn geelzwarte jasje lijkt de roodharige wespbij veel op de wesp …

Als hij – gezien door het oog van de camera – op je afkomt, lijkt het een enorm agressief monster … En echt heel sympathiek is hij ook niet …

De roodharige wespbij is in zekere zin een soort koekoek in de insectenwereld. De vrouwelijke roodharige wespbij legt haar eieren in de door de grijze zandbij gegraven nesten …

De larve van de wespbij doodt bij uitkomst de larve of het ei van de grijze zandbij en doet zich vervolgens tegoed aan de voedselvoorraad …

Wespbijen eten geen vlees, zoals wespen, maar gewoon stuifmeel en nectar, het zijn immers bijen.

Ik weet niet wat jullie ervan vinden, maar ik vind de ogen van de roodharige wespbij fascinerend …

En ik krijg met de dag meer lol in de macrofotografie. 🙂