Frisse voorjaarsdruppels

Er trok gisteren opnieuw een scala aan buien over onze tuin, ook hagel ontbrak weer niet. Maar toen het in de loop van de middag tijdelijk wat opklaarde, bood de regen weer nieuw perspectieven …

Voor het eerst dit jaar lachten de mooie bolle druppeltjes op de bladeren van de blauwe iris me toe. De kleine ronde druppeltjes, die op een hellend vlak blijven liggen waar ze liggen, zijn de meest interessante. En de spannendste …

Omdat ze niet groter zijn dan enkele millimeters, laten ze zich alleen met een kleine scherptediepte mooi scherp in beeld vangen. Een zuchtje wind of een minimale beweging bij het afdrukken is al teveel. Maar een korte windstilte tussen twee buien zorgde net voor voldoende rust om een selfie en wat doorkijkjes te kunnen maken …

Maak er een mooi weekend van!

Fleurig het weekend in

Na de paarse krokus is het tijd om zijn gele neefje in het zonnetje te zetten. Achter in de tuin staat een fraai exemplaar dat eind februari beschutting trachtte te zoeken bij een vroege tulp …

De resterende foto’s heb ik allemaal op 2 maart gemaakt. Toen voelde het bij een temperatuur rond de 13 ºC nog bijna aangenaam aan …

Hoe anders is dat nu! De trieste aanblik van dit ‘moaie giele krookje’ na alle regen en wind van de afgelopen week zal ik jullie maar besparen. We zouden tenslotte fleurig het weekend in gaan …

Maak er een mooi weekend van!

Duik in een paarse krokus

Ik vind het maar koud …, waterkoud! Echt weer om even virtueel terug te gaan naar die lekkere voorjaarsweek van 20-27 februari. Ik was bij de overgang van sneeuwklokjes naar krokussen gebleven. In het betreffende logje was het sneeuwklokje op de laatste foto scherp in beeld, nu is dat de krokus …

Op het moment dat ik met mijn lens bij deze mooie paarse krokus naar binnen wilde duiken, klauterde er een goed van stuifmeel voorziene bij tegen de binnenkant van één van bloembladeren omhoog. Ga maar vriend, bestuif maar dat het een lieve lust is …

Zodra de bij gevlogen was, heb ik me weer op het hart van de de bloem gericht …

Ik ben zo ver mogelijk naar binnen gedoken om me even te verwonderen over de schoonheid die zo’n kleine kwetsbare bloem herbergt. In de header kun je dat nog net een stapje groter bekijken  …

IJskristallen

Voor de liefhebber van winterse verschijnselen als sneeuw en ijs zijn het topdagen. Voor mij geldt dat zeer zeker. Gisteren heb ik eerst een wandeling gemaakt in de met sneeuw bedekte Ecokathedraal. De foto’s daarvan houden jullie nog even tegoed. Vandaag wil ik even terug naar de kern, de kern van de sneeuwvlok …

Terwijl ik gistermiddag achter de pc zat, zag ik dat het heel licht begon te sneeuwen. Met de macro-voorzetlens op mijn camera ben ik naar buiten gelopen, waar ik vervolgens enige tijd bezig geweest ben om wat van die hele kleine sneeuwvlokjes in beeld te vangen. De meeste sneeuwvlokjes bestonden op dat moment gelukkig uit één enkele ijskristal, dat maakte het in feite gemakkelijker om ze in beeld te kunnen brengen. Sommige waren onderweg naar beneden al begonnen samen te klonteren tot een wat grotere sneeuwvlok, dan zijn de structuren veel minder goed zichtbaar …

IJskristallen ontstaan in koude lucht waar veel water in zit. De watermoleculen hechten zich aan stofdeeltjes die in de lucht zweven. Sneeuw bestaat uit aan elkaar geklonterde ijskristallen. Door botsingen onderling van de ijskristallen op hun weg naar beneden groeien deze ijsdeeltjes tot sneeuwkristallen. Ongeveer 4.000 van deze uiterst minieme kristallen zijn nodig voor de vorming van één sneeuwvlok. Wanneer de lucht onder de wolk onder het vriespunt ligt, hebben we op de grond sneeuw. Is de lucht in de onderste honderden meters boven nul dan hebben we regen. Dit is het resultaat van die koude lucht gisteren, en er waren geen twee ijskristallen gelijk aan elkaar …

Bron: ‘Het ontstaan van ijskristallen, sneeuwkristallen en rijp’

Lampionnetjes boven ’t ijs

Toen we hier in het noorden in december 2009 een pak sneeuw hadden, hingen er boven de dik besneeuwde vijver nog een aantal fris en vrolijk uitziende lampionnetjes …

Op een echt pak sneeuw wachten we deze winter nog steeds. Maar ik kreeg zondag wel de kans om een paar van de lampionnetjes opnieuw in winterse omstandigheden te fotograferen. Ditmaal hingen ze boven het dunne laagje ijs op de vijver …

De lampionnetjes hangen er nog, maar het ijs is sinds vanmorgen weer uit de vijver verdwenen. Gelukkig heb ik de foto’s nog, zodat ik tot de volgende koude periode nog wel vooruit kan met wat ijzige en vooral ook kleurige foto’s …

Eindelijk wat sneeuw

Als ik me niet vergis, hadden we gisteren voor het eerst sinds 1 februari 2019 landelijk weer een laagje sneeuw …

En als ik dan ook goed heb geteld, is dat pakweg zo ongeveer 714 dagen … ’t Is toch om te janken …

Als ‘kind van de winter’ heb ik natuurlijk wel weer geprobeerd om alles eruit te halen. Maar dat viel niet mee …

Met amper twee cm sneeuw in je tuintje doe je niet zoveel, de beltsjeblommen (fuchsia’s) stalen er de show …

Daarmee had ik het in de tuin eerst wel bekeken. Tijd voor een klein ommetje, maar dat is voor morgen …

Fonkelende druppels

Op zoek naar frisse lucht, wat beweging en af en toe een foto-onderwerp maak ik tegenwoordig dagelijks zeker een keer of 6-7 een kuiertje in de tuin. Op de voorlaatste dag van het jaar viel de uitgebloeide agapanthus achter in de tuin weer eens op …

Net als bij de serie die ik hier in december al liet zien, viel het zonlicht er vlak na het middaguur weer heel mooi op. Het waren vooral de fonkelende druppels die ditmaal mijn aandacht trokken …

Wetend dat dit soort situaties soms maar kort duurt, liep ik snel naar binnen om mijn camera te halen. Nadat ik onderweg de Raynox macro-voorzetlens op de camera had geklikt, leverden de schitterende druppels in combinatie met de donkere achtergrond korte tijd later deze serie op …