Facetogen in beeld

Vorige week was er op een zonnig moment dan toch eindelijk weer een insect bereid om even voor me te poseren. Nu heb ik eerlijk gezegd liever een ander insect voor de lens dan zo’n ordinaire huis-, tuin- en keukenvlieg, maar ook in de fotografie moet je nu eenmaal de tering naar de nering zetten …

De vlieg – hij lijkt nog het meest op een dambordvlieg – zat op de grijze afvalcontainer waar ik mijn camera mooi op kon laten rusten. Omdat hij bovendien heel gewillig bleef zitten kon ik hem mooi scherp in beeld brengen …

Wat zijn ’t van dichtbij een vreemde monstertjes, hè. Die grote oogbollen, die bestaan uit duizenden facetjes. In feite zijn het allemaal individuele zeshoekige oogjes die ieder een lensje hebben. En dan dat slordige hechtwerk waarmee de linker- en rechterhelft van het kopje bijeen lijken te worden gehouden … wonderlijk …

Irritante krengen!

De vlinders laten het nog steeds wat afweten, maar muggen en vliegen zijn er meer dan genoeg. Gisteravond was er ondanks de hordeur weer zo’n irritante vlieg de kamer binnengedrongen, die mijn kaasplankje regelmatig uitzocht als landingsplaats. Na enige tijd lukte het om met een welgemikte klap van de vliegenmepper een eind te maken aan dat irritante gedrag. Daarmee was het leed echter nog niet helemaal geleden, want toen ik later in bed lag, vloog daar zo’n akelige steekmug rond …  









Maar hoe irritant ook, van dichtbij bekeken zijn het toch wel wonderlijke dieren. Bekijk de kop van deze vlieg maar eens, die ik onlangs op onze gft-container heb gefotografeerd. Alleen al die prachtige facetogen zijn het bekijken waard. maar het meest wonderlijke vind ik toch altijd nog de manier waarop die ogen bovenop de kop bijeen lijken te worden gehouden door een zwarte rijgdraad …  









Boeiend om te bekijken, maar ik hoef vliegen toch echt niet op mijn kaasplankje, en aan muggen op de slaapkamer heb ik helemaal de pest!  



De fijne facetogen van een libel

Gisteren ben ik onder begeleiding van mijn fotomaatje voor het eerst dit jaar weer eens bij de dobbe in het Weinterper Skar geweest. Ik was weliswaar vanaf april al vele malen in het Weinterper Skar geweest, maar dan had ik voordien meestal al een tijdje rond gestapt bij de tunnelbouw aan de Peelrug, waardoor mijn benen over het algemeen te moe waren om nog een echte kuier in het Skar te kunnen maken …





Ook in gezelschap van Jetske vond ik het gisteren nog een hele kuier om op mijn favoriete plekje te komen, maar samen loopt het toch net wat makkelijker dan alleen. Bij de dobbe aangekomen zijn we eerst neergestreken op het bankje om wat te eten en te drinken …





Zodra mijn benen weer wat aan kracht hadden herwonnen, hebben we een tijdje met de camera in de aanslag door het lange gras rondgestruind. Er dartelden meer vlinders rond dan ik dit jaar tot nu toe op één dag bijeen had gezien, maar ze maakten het ons niet gemakkelijk om ze tussen het lange gras te fotograferen …





Met de weinige libellen die er rond vlogen was het al niet veel beter, maar deze ene heidelibel wilde wel even meewerken aan een fotosessie. De laatste foto met die prachtige facetogen is voor mij de foto van de dag geworden …




Millimeterwerk

Nu de dagen gestaag korter worden en herfsttinten geleidelijk weer hun intrede doen, is het zaak om erbij te zijn als een fotogeniek en gewillig insect zich vertoont in de buurt van de camera …





Zo ook bij deze libel, die even voor me neerstreek op een kleurig herfstblad in het zonnetje …





Hoewel ik op zich best tevreden ben over deze foto’s, is op de laatste foto goed te zien dat het wat betreft de scherpstelling in dit soort gevallen gaat om millimeterwerk. Kijkend naar die bolle facetogen is mooi te zien dat de scherpte eigenlijk net wat te ver naar achteren ligt. Ik had graag de facetjes scherp in beeld willen zien op het linkeroog, maar dat is dus net niet gelukt. Desondanks is nog steeds goed te zien dat libellen wel heel mooie ogen hebben …




Slecht zicht

Na bijna negen jaar bloggen en fotograferen ben ik het stadium waarin ik zweefvliegen aanzie voor wespen wel voorbij. Maar dat wil nog lang ziet zeggen dat ik alle zweefvliegen uit elkaar kan houden …





Dit exemplaar zou bijvoorbeeld best een blinde bij kunnen zijn, maar dat is allerminst zeker. Door alle stuifmeel dat op zijn ogen blijft plakken, is het in elk geval wel een zweefvlieg met slecht zicht …





Geen wonder dat hij zijn ogen af en toe even moet uitwrijven met zijn voorpootjes, zodat hij daarna weer kan zien wat hij doet en zijn dagelijkse werkzaamheden kan vervolgen …




2013 in beeld: augustus

Met vier dagen met een maximumtemperatuur boven de 25 graden en een tropische dag, waarop de temperatuur in ons tuintje opliep tot 32,9 ºC, begon augustus met een warme week. Daar had deze zwanenfamilie geen last van, zij dobberden lekker in relatief koel water rond …





Deze koeien hadden het geluk dat ze van een kaal en vooral zonnig weiland mochten verhuizen naar een plekje aan de andere kant van de weg, waar meer schaduw voor de dieren voor handen was …





Op 8 augustus ben ik voor het eerst sinds vele jaren weer eens een middagje naar het skûtsjesilen geweest. Zittend op de oever van het Tjeukemeer bij het Veenpoldergemaal bij Echten, heb ik genoten van de strijd tussen de oude zeilschepen …





Een kleine week later heb ik een tochtje langs een deel van de Friese IJsselmeerkust gemaakt, en ook dat werd mede dankzij de veelal fotogenieke buien die over het water trokken weer een prachtige dag …





Ik sluit de warme augustusmaand af met een fraaie close-up van een heidelibel, die ik op 21 augustus heb gemaakt in het Weinterper Skar. Let vooral even op de fijne facetogen, die op deze foto mooi te zien zijn …




Oog in oog met ’n libel

Sinds vorige week zie ik regelmatig één of meerdere libellen in ons tuintje vliegen …





De meesten zijn nogal onrustig en vliegen op zodra je met de camera in de buurt komt …





Een enkeling had gelukkig wel even zin in een kortdurende fotosessie …





Met deze libel heb ik een tijdlang oog in oog gestaan, en dat leverde weer een aantal fraaie platen op, al zeg ik het zelf…