Tussen de juffertjes

Kijkend naar de reacties die ik de laatste dagen heb gekregen, heeft niemand er enig bezwaar tegen om zo eind november, terwijl regen of hagel af en toe luidruchtig tegen de ruiten tikken, nog te kijken naar foto’s van voorjaar of zomer. Dat treft dan, want voorlopig ga ik daar ook nog rustig mee door, want van actuele fotokuiers komt het met de TENS nog steeds niet …

De afgelopen tien, elf jaar ben ik niet eerder zo laat in het jaar op pad gegaan voor een fotokuier met Jetske in de Kop van Overijssel. Het was half juni, toen ik me daar op een mooie dag aan de rand van de vijver de koffie kon laten smaken. De foto-onderwerpen dienden zich al snel aan, want het krioelde er niet alleen in het water, maar ook erboven van het leven. Om te beginnen zag ik deze pas uitgeslopen, nog bleke waterjuffer naast zijn oude jasje zitten om op te drogen en uit te harden …

Een stukje verderop zat op de rand van het rechtop staande blad van een waterlelie een lantaarntje mooi te zijn …

Op een ander lelieblad zaten twee mooie blauwe waterjuffers – waarschijnlijk azuurjuffers – lekker in het zonnetje …

Hieronder lijkt het ene juffertje het andere te willen verleiden …

Ja, en dan komt van het een het ander en moeten er eitjes worden afgezet …

En tot slot het ene juffertje dat door zijn rode kleur wat uit de toon viel, de vuurjuffer …

Weer met Tijmen in De Deelen

Dit weekend hebben we beide kleinzoons een paar dagen over de vloer. Terwijl Pepijn gistermiddag een wandeling met beppe maakte naar het winkelcentrum, gingen Tijmen en ik op zoek naar libellen en waterjuffers. Nadat we in oktober 2012 al eens samen een fotokuier in De Deelen hadden gemaakt, zijn we gistermiddag samen op herhaling gegaan. De close-up foto’s in dit logje zijn gistermiddag door Tijmen gemaakt  …





Het zonnetje en de temperatuur werkten lekker mee, alleen de vlagerige wind was af en toe spelbreker bij het maken van macrofoto’s. In de luwte van het struikgewas langs het eerste petgat was de wind gelukkig minder storend, zodat Tijmen al snel een knappe foto had gemaakt van een paar soldaatjes, die op een lange, hangende grashalm druk met elkaar in weer waren …





Niet alleen de soldaatjes hadden het druk met elkaar, ook vele juffertjes – lantaarntjes in dit geval – werkten hard aan hun voortplanting. Ook daar wist Tijmen een knappe foto van te maken …





Tijmen ging met uiterste concentratie helemaal op in de fotografie. Toen we driekwart van het eerste pad hadden afgelegd, begon ik mijn benen al aardig te voelen, daarom hebben we even tactisch overleg gevoerd over het vervolg van onze tocht. Terwijl Tijmen rustig al fotograferend zijn weg vervolgde, ben ik vooruit gelopen naar het eerste bankje …





Nadat we enige tijd later gezellig samen wat hadden zitten eten en praten op het bankje, vervolgden we onze weg. Tot dat moment waren de libellen ons steeds te snel af geweest, maar even later ontdekte Tijmen een grote libel, die voorbeeldig op een boomstam bleef zitten …





Die kans liet Tijmen natuurlijk niet lopen, vanuit verschillende posities maakte hij foto’s van deze mooie grote libel. Zit ik alleen nog even met de vraag wat voor soort het is, voorlopig houd ik het even op een bruine glazenmaker, maar ik laat me graag verbeteren door een kenner …





Nadat we onderweg nog van een tweede pauze op een bankje hadden genoten, zijn we al fotograferend rustig teruggelopen naar de parkeerplaats. Daar hebben we nog even lekker wat zitten eten en drinken, voordat we weer huiswaarts reden. We waren het er allebei over eens dat het weer een mooie en gezellige middag was geweest …





En na zo’n mooie, maar intensieve wandeling is het vandaag weer goed rusten. 🙂

De laatste juffers en libellen

Vanmiddag heb ik een tijdje lekker in het zonnetje gezeten bij het vennetje in het bos bij Heidehuizen (kaartje Google Maps). Ik was daar eigenlijk naar toe gegaan om wat paddenstoelen te fotograferen, en dat heb ik ook wel gedaan, maar vanwege de bijna zomerse omstandigheden vlogen er nog veel juffers en libellen rond. En en dus heb ik me vooral daar mee beziggehouden, want met een weeromslag voor de deur, zou het best eens de laatste kans kunnen zijn om dit jaar nog wat juffers en libellen te kunnen kieken …





Vooral heidelibellen waren er erg actief. Regelmatig streek er eentje neer op een grashalm, een stengel of een takje. De meesten vlogen echter alweer op, zodra ik ook maar een poging deed om ze te benaderen. Het onderstaande exemplaar wilde wel even blijven zitten voor de foto …





Vooral juffertjes werkten nog hard aan het nageslacht. Dit koppeltje deed dat hangend aan een grashalm, die zachtjes heen en weer deinde in de wind …





Tot slot nog even een pantserjuffertje dat een halve vleugel miste. Hij leek er geen hinder van te ondervinden, want toen ik hem nog even vanuit een andere positie wilde fotograferen, vloog hij probleemloos weg …




Juffertjes in het Weinterper Skar

Vorige week zaterdag was het voor de verandering eens lekker zonnig weer met alleen wat vriendelijke wollige wolken die rustig voortdreven. Het leken me prima omstandigheden om weer eens een wat langere fotokuier te maken aan de zuidkant van het Weinterper Skar …

Al snel passeerde ik het eerste vennetje, waar een paar dode bomen met hun voeten in het water staan. Een meter of vijftig verderop staat een bankje, daar heb ik een pauze ingelast om mijn benen even wat rust te gunnen …

Vlak bij het bankje trof ik twee vuurjuffers koraaljuffers aan die samen een paringsrad vormden (met dank aan Geert voor de determinatie). Die moesten natuurlijk nog even samen op de foto voordat ik eens een tijdje lekker ging zitten genieten van de rust en het uitzicht …

Toen ik een kwartiertje later weer voldoende kracht in mijn benen had verzameld, heb ik mijn kuier voortgezet. Omdat ik het bankje vrij makkelijk had weten te bereiken, besloot ik nog maar even door te lopen naar het meest zuidelijke ven. Daar kreeg ik al snel weer een paar parende  juffertjes in beeld …

Terwijl ik wat langs de waterkant slenterde, zag ik op een bepaald moment een juffertje voorbij drijven dat zich leek te willen bekwamen in de rugslag. Omdat het de kleine drenkeling allerminst goed afging heb ik hem maar uit het water gevist en op een zonnig plekje op een plant gezet, zodat hij wat kon opdrogen …

Er vlogen maar enkele libellen rond, en als die al eens even ergens gingen zitten, dan waren ze alweer vertrokken voordat ik ze fatsoenlijk in beeld had kunnen nemen. Ook de meeste juffers lieten zich maar moeilijk in beeld vangen, gelukkig trof ik echter ook nog een gewillig exemplaar ….

Het lijkt me om een watersnuffel te gaan, maar daar ben ik zoals meestal wanneer het om determinatie van juffertjes gaat allerminst zeker van. Mooi was het beestje in elk geval wel, en hij zat op een goed plekje met een lekker vage achtergrond …

Uiteindelijk heb ik de blik maar weer noordwaarts gericht, want die kant moest ik op om weer bij het bankje te komen. Maar voordat het zo ver is, zal ik hier morgen in het kader van Skywatch Friday nog wat foto’s laten zien van dit vennetje en de wolken die er mooi in werden weerspiegeld …

Op zoek naar juffertjes

Nadat ik eind mei al een paar vuurjuffers had kunnen fotograferen, werd het afgelopen week tijd om eens op zoek te gaan naar wat andere juffersoorten. Met het oog daarop heb ik dinsdagmiddag weer eens een fotokuiertje gemaakt aan de zuidkant van het Weinterper Skar …

Nog maar nauwelijks op weg zag ik de eerste juffertjes al langs de begroeiïng aan de linkerkant van het pad zweven. Hoewel het als gevolg van de vlagerige wind niet meeviel, lukte het uiteindelijk toch om een paar portretjes te schieten van wat naar mijn idee een azuurwaterjuffer is …

Pas bij de vennetjes verderop in het gebied kreeg ik opnieuw de kans om wat juffertjes te kieken, maar eerst heb ik daar een tijdje lekker op het bankje had gezeten om mijn benen wat rust te gunnen …

Ook hier bleef de wind me parten spelen, maar deze twee foto’s van wat me een watersnuffel lijkt te zijn die nog niet op kleur is, kunnen volgens mij gezien de moeilijke omstandigheden de toets der kritiek wel doorstaan …

Ik zal binnenkort nog wel eens op herhaling moeten, want de foto’s van wat andere juffers en libellen zijn allemaal wat al te vaag gebleven.

Elegant waterballet

Nee, het was geen handige keuze om maandagmiddag naar het Weinterper Skar te rijden. Met een temperatuur die al tegen de 25 graden liep, was het in feite zelfs een onverstandige keuze. Maar ja, ik was er al enige tijd niet meer geweest, en ik weet hoe mooi het er in deze tijd van het jaar is. En dat blijft toch trekken …

Op de bovenstaande foto kun je nog net zien dat het bankje bij de dobbe net in de zon was komen te staan. Om mijn benen wat rust te geven, ben ik er toch maar even op gaan zitten. Erg lang hield ik het er niet vol, want het was er om te puffen. Daarom ben ik even naar de zuidwestelijke kant van de dobbe gescharreld, daar vond ik nog net genoeg schaduw om even gehurkt aan de waterkant te kunnen zitten …

Dat gehurkt zitten is een crime voor mijn benen, maar dat kon even niet anders, want ondanks het droge voorjaar is het daar toch echt te nat om gewoon in het gras te kunnen zitten. Dat laatste doe ik trouwens met het oog op besmette teken ook maar liever niet. Voor dit soort gelegenheden heb ik een mooi licht klapstoeltje in de auto, maar ja … daar heb je zo weinig aan als je het in de auto laat liggen …

Uiteindelijk heb ik net lang genoeg kunnen zitten om een deel van een prachtige balletvoorstelling, die op het wateroppervlak ten uitvoer werd gebracht, op de gevoelige plaat vast te kunnen leggen. 🙂

Hete juffers zoeken verkoeling

Onderweg naar het prieeltje op de oever van de Leijen bij Doktersheide, heb ik maandagmiddag eerst een tijdje bij de vaart gezeten om wat roodoogjuffers te fotograferen …

Nadat ik een paar portretjes had geschoten, zag ik een koppeltje roodoogjuffers neerstrijken op de knop van een gele plomp …

Het vrouwtje klampte zich amechtig aan de knop vast, terwijl ze steeds verder door haar partner naar beneden werd geduwd …

Vastberaden duwde hij het vrouwtje volledig onder water, hij wilde blijkbaar zelf ook wel even op die knop zitten …

Dat viel echter nog lang niet mee, want hij werd nu op zijn beurt door het vrouwtje steeds verder naar beneden getrokken, zo leek het …

Of zou het zo zijn, dat hij ook graag even wilde zwemmen om wat verkoeling te vinden, het was tenslotte ruim 25 ºC …

Hoe dan ook, ze verdwenen samen onder water …

Op dat moment werd ik even afgeleid door een vogeltje, dat vlak langs me heen scheerde.
Toen ik mijn blik weer op het blad en de knop van de gele plomp richtte, waren de juffertjes verdwenen …