Einde van een tijdperk

Geplaatst op 15 mei 2026 - 10:26 door Jan K. alias Afanja

Fietsen was al langere tijd geen optie meer en mijn fotokuiertjes werden steeds korter. Daarom zette ik eind mei 2023 een nieuwe stap om mobiel te blijven. Na lang zoeken had ik voor mijn gevoel gevonden wat ik zocht: de Doohan iLark een opvouwbare e-step met een topsnelheid van 25 km/u en een actieradius van 30 km …

Drie zomers lang heb ik er volop van kunnen genieten. Ik heb in die jaren heel wat mooie tochtjes gemaakt naar diverse locaties in de natuur rondom Drachten. Vorig jaar liet de iLark me tegen het eind van de zomer voor het eert enigszins in de steek. Vanwege de afnemende kracht van de batterij liep de actieradius terug tot iets meer dan 25 km …

Een paar weken geleden bracht ik mijn trouwe iLarkje naar de dealer om een nieuwe accu te kopen en het wiellager rechtsvoor te laten vervangen. Daar wachtte me een koude douche. Het wiellager vervangen zou nog wel gaan, maar een nieuwe accu was niet meer leverbaar. Toen ik daarover mijn verwondering uitsprak, kreeg ik te horen dat de fabrikant helaas failliet is gegaan …

Ik ben dus op zoek naar wat anders. Dat valt nog niet mee, want net als drie jaar geleden ben ik nog steeds niet toe aan de scootmobiel. En interessante nieuwe e-steps heb ik nog niet gevonden. Intussen hebben we wel iets op het oog, maar die is me eigenlijk net wat te duur. Zo lang het nog geen lekker weer is, heb ik gelukkig nog alle tijd om op zoek te gaan naar alternatieven. En intussen kan ik nog wat blijven sparen ook …

Ik doe dus maar wat

Geplaatst op 16 februari 2026 - 11:15 door Jan K. alias Afanja

Het loopt dit jaar allemaal nog niet op rolletjes. De eerste anderhalve week ging het nog wel, maar daarna ben ik de grip een beetje kwijtgeraakt. Wat ik ook doe, ik ben en blijf maar moe. En voor het eerst van mijn leven kan ik slecht tegen winterkou, vooral mijn bovenbenen laten het daarbij afweten. Sinds ik ruim 20 jaar geleden de diagnose MS heb gekregen, kan ik slecht tegen zomerwarmte. Maar in de winter leefde ik juist vaak op. Afijn, zoals Bredero al zei: het kan verkeren …

Gelukkig weet ik me nog steeds goed te vermaken, dat is het probleem niet. Meestal begin ik de dag met koffie, knäckebröd en een blogrondje. Bij droog weer maak ik daarna vaak even een rondje door de tuin. Na nog een rondje langs wat weblogs stap ik vervolgens vaak even op de hometrainer om ergens in Europa virtueel een halfuurtje te fietsen …

En zo kabbelt het ook ’s middags wat door. Het weblog moet in ieder geval in concept klaar voor de volgende dag. En verder ben ik vaak in gestaag tempo wat bezig met video of foto’s, actuele of oudere, dat maakt niet uit. Belangrijke constatering is, dat ik snel teveel prikkels krijg tegenwoordig. Ik kan de laatste tijd dan ook echt maar één ding tegelijk goed doen. En dat valt niet mee met ook nog eens twee wekenlang prachtige sport op de Olympische Winterspelen …

Voorlopig sukkel ik zo maar wat door. Er is een tijd geweest dat ik door weer en wind naar buiten ging, maar ik wacht nu toch maar op beter weer. Tot het tegendeel is bewezen, ga ik ervan uit dat er wel weer een positieve twist komt tegen de tijd dat het voorjaar in de lucht zit. Ik raak alleen wel wat door mijn actuele foto’s heen langzamerhand. Kijkt u dus niet raar op als er binnenkort een zonnige serie uit het archief verschijnt of zoiets …

Want ik doe dus maar wat …

Een zittend bestaan

Geplaatst op 5 februari 2026 - 12:49 door Jan K. alias Afanja

Bertie schreef gisteren een mooi blog over de plek die een mooie oude rookstoel vroeger had in Huize Bertjens. Dat deed mij eraan denken, dat we er vroeger ook eentje hadden. Die rookstoel is, nadat mijn ouders nieuwe meubels hadden gekocht, zelfs op mijn verzoek gemigreerd naar mijn kamer. Op de foto linksonder kun je net een reepje van mij en mijn stoel zien …

Naar mate mijn onderdanen me als gevolg van de MS langzaam maar zeker meer in de steek begonnen te laten, ging ik stilaan meer een zittend bestaan leiden. Om naast mijn fotokuiers in de natuur ook binnenshuis de gelegenheid te hebben om te bewegen, heb ik tien jaar geleden een hometrainer aangeschaft. Als ik niet achter mijn bureau zit, maak ik daar zeker bij slecht weer nog steeds regelmatig gebruik van. Zo heb ik vanmorgen de Vaalserberg nog beklommen …

Maar ja, na een half uur fietsen blijven er nog de nodige uren over, die ik goeddeels achter mijn bureau doorbreng. Dat deed mijn benen de laatste tijd ook geen goed. Daarom heb ik deze week een ‘Ellipse Fit’ in gebruik genomen. Dat is een fietsapparaat voor onder mijn bureau. het is beslist geen vervanger voot de hometrainer, maar het voelt wel goed om nu ook achter mijn bureau wat in beweging te kunnen blijven. Omdat hij met een stevige handgreep ook makkelijk te verplaatsen is, zal hij volgende week tijdens de Olympische Winterspelen ook aan de andere kant van de kamer goed van pas komen …

Blootsvoets de sneeuw in

Geplaatst op 31 januari 2026 - 10:07 door Jan K. alias Afanja

Donderdag heeft het hier met tussenpozen een groot deel van de dag licht gesneeuwd. Dat ik er overdag nog steeds niet toe kon komen om naar buiten te gaan om te fotograferen, is tekenend voor mijn vermoeidheid van de laatste tijd. Dat is me als kind van de winter me nog niet eerder overkomen. Maar er is altijd hoop …

neerdwarrelende sneeuwvlokken rond het weerstation

Het bloed blijft kruipen waar het niet kan gaan. Nadat Aafje naar bed was gegaan, lokte de gestaag, in het licht bij de vijver neerdwarrelende sneeuw, me ’s avonds laat toch naar buiten. En ik besloot het dan ook maar meteen goed te doen, blootsvoets. Niet ver hoor, even tot achter in de tuin …

lichte sneeuw tekent lijnen en vlakken op ons terras

In vroeger jaren liep ik bij voorkeur op blote voeten in en rond huis. Sinds ik MS heb, heb ik echter veel eerder en vaker last van koude voeten. Maar als ik even blootsvoets in de sneeuw heb gelopen, dan heb ik de rest van de avond meestal heerlijk warme, tintelende voeten. En zo was het ook ditmaal …*

een dun laagje sneeuw in de tuin met sporen op het paadje

* ’t is een wondere wereld

Hang- en sluitwerk

Geplaatst op 27 januari 2026 - 16:19 door Jan K. alias Afanja

Het troosteloze koude en grijze weer en de voortslepende vermoeidheid van lijf en leden weerhouden me er nog steeds van om de natuur weer eens in te gaan. Daarom heb ik ook voor vandaag maar weer een paar toepasselijke foto’s uit het archief tevoorschijn gehaald …

een kapot houten hek en een verroest hek van metaal zijn provisorisch samengebonden met pakjestouw om het weiland af te kunnen sluiten

Dit kapotte houten hek en een verroest hek van metaal hebben het ook niet makkelijk. Ze zijn provisorisch samengebonden met pakjestouw om het weiland af te kunnen sluiten.

Samen staan ze wel ongeveer voor de staat van mijn lichaam en geest, aangetast en traag. Maar ik heb één voordeel, ik word nog niet met touwtjes bij elkaar gehouden …