‘Wa’t nachts fisket, moat oerdeis syn netten droegje,’ was een veel gebezigde uitspraak van mijn moeder als ik na een nachtje werken of doorhalen in de kroeg de volgende ochtend lang bleef liggen.

Dat gezegd hebbend, waren ze op Urk in de voorgaande nacht blijkbaar ook wezen vissen, want er hingen aan de zijde van het IJsselmeer weer een paar netten te drogen op de Staversdekade …

De al vrij laag staande zon nodigde ertoe uit om er een serie tegenlichtopnamen van te maken. Daar heb ik dus een tijdje leuk wat mee staan spelen …