Tulpen en natuurijs

Het is met tulpen als met zwaluwen …

Een bos tulpen op de vaas vrolijkt de boel wel lekker op …

Maar dat maakt meteen nog geen voorjaar …

Ik bedoel maar … de eerste helden op natuurijs waren er vanmorgen weer (video) … of in het Fries: it koe krekt (video)

Weer en warmte in 2017

Gisteren heb ik hier de blik gericht op de neerslag in 2017, vandaag kijken we naar het temperatuurverloop. Wat in de onderstaande grafiek meteen opvalt, is dat de gemiddelde temperatuur alle maanden aanzienlijk hoger is uitgevallen dan het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000. Alle maanden …? Nee, alleen januari bleef als wintermaand nog dapper weerstand bieden …

Landelijk kwam de gemiddelde temperatuur in januari 2017 uit op 1,6ºC, maar in ons tuintje bleef het kwik steken op 1,1ºC. Het was de koudste januarimaand sinds 2010. Op 7 januari zorgde langdurige ijzel voor grootschalige gladheid. In de tweede helft van de maand ging het landschap schuil onder een dikke laag ruige rijp. Schaatsers tussen de berijpte rietkragen leverden prachtig plaatjes op …

Na enkele dagen was het alweer gedaan met het winterweer. In ons tuintje ben ik uiteindelijk niet verder gekomen dan 6 ijsdagen (max. temp. lager dan 0,0 °C), normaal zijn dat er gemiddeld 11. In totaal heb ik 40 vorstdagen (min. temp. lager dan 0,0 °C) kunnen noteren, tegen normaal ca. 63 …

In de rest van het jaar bleven de temperaturen ruim boven de gemiddelde waarden (zie ook de eerste grafiek). Vooral mei, juni en oktober verliepen erg warm. De hogere gemiddelde temperaturen kwamen naar mijn idee voor een belangrijk deel tot stand door hogere minimumtemperaturen. Wat verder opvalt, is dat 2017 vooral een groter aantal warme dagen kende (max. temp. 20,0 °C of hoger), terwijl in onze omgeving het aantal zomerse en tropische dagen (gelukkig) juist wat lager lag. Stranddagen met een temperatuur rond de 23 graden bevielen me begin juni uitstekend op Terschelling …

Uiteindelijk is de gemiddelde temperatuur in ons tuintje in 2017 uitgekomen op 10,7°C tegen een langjarig gemiddelde van 9,1 °C over de periode 1971-2000. Het KNMI in De Bilt kwam uit op 10,9 °C, tegen normaal ca.9,8 °C. Ja … het begint toch echt knap warm te worden langzamerhand …

Henk Jonkvorst vroeg donderdag: “Het schijnt ook een bovengemiddeld zonnig jaar te zijn geweest, maar ik weet eigenlijk niet of een weerstation ook zon-uren bijhoudt.”
Het gemiddelde weerstation meet geen zonneschijnduur, daarvoor is een pyranometer nodig, en die heb ik niet. Voor informatie daarover ben ik aangewezen op het KNMI, en dat weet te melden dat 2017 met landelijk gemiddeld 1764 uur zon zeer zonnig was. Normaal is 1644 uur. Veel maanden waren zonniger dan normaal, vooral januari en maart sprongen eruit. December was de enige echt sombere maand. Voor mijn gevoel heb ik de zon intussen al zeker twee maanden niet meer echt gezien of gevoeld …

Om de een of andere reden heb ik zelf niet het idee dat 2017 extreem zonnig was. Enerzijds zal dat te maken hebben met het feit dat ik vorig jaar veel minder dan anders op pad ben geweest. Anderzijds heb ik het gevoel dat echt heel zonnige en warme dagen relatief weinig voorkwamen in 2017, en dat we vooral te maken hadden met wisselende bewolking. Dit alles voor wat het waard is.

Schimmen op het ijs

Even de mail checken, een slokje drinken of genietend van het winterzonnetje een paar woorden wisselen met collega-schaatsers en andere toevallige passanten …

Maar daarna toch vooral weer op weg om nog even een uurtje te kunnen genieten van het zwierende gevoel van vrijheid op de glanzende ijsvlakten in de Jan Durkspolder …

Dit zijn de laatste foto’s die ik dit jaar heb gemaakt van de voortsnellende schimmen op het ijs …

Nu de dooi is ingetreden, keert de rust terug en kunnen de vogels hun domein in de Jan Durkspolder de komende dagen weer opeisen …

As it kwik sakket

Het kwik bleef vandaag opnieuw tot het middaguur onder het vriespunt steken …

En dus heb ik in de loop van de ochtend nog maar eens een kijkje in de Jan Durkspolder genomen, want …

Erg druk was het er niet, maar ook nu de winter echt op zijn laatste benen lijkt te lopen, waren er nog vermetele ridders van het ijs actief …

In het weekend volgen nog wat sfeerplaatjes.

Op redens oer *

Winter yn Fryslân …

Skrassend gliidzje de redens oer it hurde glânzjende iis …

De wrâld leit oan jins fuotten …

——————————

* Op schaatsen over

Schaatsen hoort van oudsher bij het waterrijke Fryslân. Toen er van wegvervoer nog hoegenaamd geen sprake was, werden in Fryslân de afstanden tussen steden en dorpen kleiner zodra er ijs lag. Als je een meer schaatsend kon oversteken, dan ging dat veel sneller dan wanneer je er omheen moest lopen.

Krassend glijden de schaatsen over het harde glanzende ijs, de wereld ligt aan je voeten …

Mooie mist

Dat vind ik nou een mooie mist … Niet te dik en daarmee niet al te hinderlijk voor het verkeer, maar in combinatie met een paar graden vorst was het gisteren ruim voldoende om te zorgen voor een wonderlijke wereld waarin wit en grijs de boventoon voerden. En dat kwam mij goed uit, want nadat ik vanwege gezondheidsperikelen weer een dag of wat gedwongen thuis had gezeten, werd ik gisterochtend fris en geheel vrij van pijn wakker …

Eerst ben ik maar eens naar de Hooidammen gereden, het had tenslotte al twee nachten een paar graden gevroren en dan wil het wel eens lukken om daar de eerste schaatsers aan te treffen. Daarvoor was ik echter net een dag te vroeg. Maar het was bepaald geen straf om de dag te beginnen met dit soort verstilde landschapjes die langzaam leken op te lossen in het allesomvattende niets …

Er zouden in de loop van de dag nog vele volgen. En vandaag was het al weinig anders … Het is maar dat u weet wat u hier de komende dagen te wachten staat …