Eerste sneeuwwandeling 2019

Het duurde lang voordat de voorspelde sneeuw ons dinsdag bereikte. Tot een uur of vier ’s middags had ik me vermaakt met de vogels in de tuin. Zo kon ik vanuit mijn warme hoekje in de kamer mijn nieuwe camera voor het eerst zoomend zijn werk laten doen. In de logjes ‘Lytse reade Robin’ en ‘Een kille rotstreek’ waren de eerste resultaten te zien, en die vielen mij helemaal niet tegen …

Toen de wereld rond vieren langzaam wit begon te kleuren, kon ik het niet langer aanzien van achter de dubbele ramen. Jas en schoenen aan, muts op en voorzichtig op pad. Een kuier van een half uurtje door de wijk leverde de volgende plaatjes op van de eerste sneeuw in 2019 …

De eerste snede

Begin mei barstte het ineens van het leven in de ons omringende weilanden. Behalve koeien en vogels verschenen er nu ook her en der tractoren in het land …

Het was mooi zomers en droog weer, en het gras stond er goed voor. Hoog tijd om de eerste snede gras eraf te halen. Eén van de buurtboeren begon daar op 5 mei mee. Voor boeren en loonbedrijven zijn dit tropendagen, die van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat in het teken staan van werkzaamheden als maaien, wiersen, hakselen en inkuilen …

Vanaf het dakterras was goed te zien hoeveel meeuwen er meteen verschijnen bij dergelijke werkzaamheden op het land. Van bovenaf is ook mooi te zien hoe kleuren, lijnen en vlakken in het landschap meteen veranderen als de boer aan het maaien is …

Dat wordt nog wat beter zichtbaar wanneer we even later een blik in de lengterichting van het maaiwerk krijgen …

En dan heb ik het over de geur nog niet eens gehad …, dat vers gemaaide gras ruikt zooo lekker …

Flits … weer ’n wintertje

Ik had gisterochtend natuurlijk best vroeg op kunnen staan in de hoop dat ik ergens wat mooie sneeuwfoto’s zou kunnen maken … Maar op basis van de weerkaarten had ik er geen vertrouwen in dat er zaterdagochtend sprake zou zijn van een mooie laag verse sneeuw en fotogenieke omstandigheden. Daarom ben ik lekker blijven liggen.

Toen ik rond half tien op geheel natuurlijke wijze was ontwaakt, had ik onder een loodgrijze hemel aan twee foto’s in de tuin genoeg om later in elk geval aan te kunnen tonen dat er wat sneeuw lag die dag …

Je moet er snel bij zijn om bewijsmateriaal vast te leggen met die flitswintertjes van tegenwoordig, want voordat je het weet is de situatie weer volstrekt anders. De fraaie ijspatronen die vrijdag de vijver sierden, waren gisterochtend alweer verworden tot een papperige massa. En van de sneeuw van gisteren is intussen ook al geen spoor meer te bekennen. Op naar het volgende flitswintertje over een week of zo maar weer …

Weerzien met de Rottige Meente

Toen Jetske en ik dinsdag in de Rottige Meente van de parkeerplaats naar de vogelkijkhut liepen, wist ik al vrijwel zeker dat ik daar eerder was geweest. En dat werd even later bevestigd met het uitzicht vanuit de vogelkijkhut over de Rottige Meente …





Ik dacht dat het wel een jaar of 20 geleden zou kunnen zijn, maar dat was gelukkig wat overdreven. In mijn fotoarchief ontdekte ik al snel dat ik er was geweest op 22 februari 2003. Ook toen maakte ik in mijn vrije tijd al regelmatig fototochtjes, dit was op een mooie winterse zaterdagmiddag …





Behalve het grote verschil in het weer op de eerste en de tweede foto valt vooral het gebrek aan begroeiing op de legakkers op, dat zijn de stroken land in het water waar vroeger het uitgebaggerde veen op te drogen werd gelegd om er turven van te maken. Omdat ik op die dag in februari 2003 de camera ook nog wat verder naar westen heb gericht, is te zien dat de begroeiing door bomen vanaf die kant toen al begon op te rukken …





Omdat ik eind 2002 ben begonnen met het vastleggen van de weercijfertjes in onze tuin, kan ik zelfs nog precies vertellen dat het de nacht daarvoor 5,7 ºC had gevroren, en dat de maximum temperatuur op zaterdag 22 februari 2003 opliep tot 5,4 ºC. Het liep tegen het eind van de koudste winter die we sinds de laatste Elfstedentocht van 1997 hadden gehad …





Het KNMI schrijft over de winter van 2002-2003: “Met in De Bilt een gemiddelde temperatuur van 2,4 °C over de drie wintermaanden tegen een langjarig gemiddelde van 3,3 °C was de winter koud. Een koude winter was sinds de winter van 1996/97 niet meer voorgekomen. Opvallend was dat alle drie de wintermaanden koud verliepen. Reeds in de eerste helft van december beleefden we een vorstperiode. Deze werd gevolgd door een periode met kwakkelweer waarbij het soms zeer glad was door ijzelvorming. Rond de Kerst was het zeer zacht. In januari viel de winter voor de tweede keer in. Van 4 tot en met 11 januari vroor het tijdens de nachten lokaal streng (temperatuur lager dan –10, 0 °C) …”





Voor vandaag sluit ik af met een paar foto’s van de fraaie patronen in het ijs, die ik in februari 2003 heb gemaakt vanuit deze vogelkijkhut in de Rottige Meente. Woensdag liet ik hier een paar foto’s zien van een zwanenkoppel, dat vlak bij de vogelkijkhut in een vaart voort dobberde. Toeval of niet, maar ook op die bewuste zaterdagmiddag in februari 2003 heb ik hier wat foto’s van een paar zwanen gemaakt. Die zal ik jullie hier morgen voorschotelen …