De kortste nacht, ’t mooiste licht

De kortste nacht van het jaar leek de afgelopen nacht nog wat korter te duren dan je normaal gesproken zou verwachten. Voor de zoveelste maal dit jaar zorgden lichtende nachtwolken voor een bijzondere nachtelijke show …

Al sinds 2005 probeer ik dit wonderlijke fenomeen, dat bijna net zo mooi is als het noorderlicht, zoveel mogelijk te bekijken en te fotograferen. Tot enige jaren geleden lukte dat ook regelmatig, met 2009 als topjaar …

Onder de juiste omstandigheden verschijnen lichtende nachtwolken tijdens heldere nachten van ongeveer eind juni tot half juli ongeveer een uur na zonsondergang aan de noordelijke horizon …

Zonlicht kan ons dan niet meer direct bereiken. Naar mate de zon verder zakt, verdwijnen ook onze ‘gewone’ wolken – die tot een hoogte van ongeveer 20 km reiken – in de duisternis …

De zon schijnt van ver onder de horizon wel allerlei stofdeeltjes aan, die op een hoogte van ca. 80 km boven de aarde zweven. Aan deze stofjes, afkomstig van sterren en kometen, hechten zich onder de juiste omstandigheden kleine ijskristalletjes, die gaan schitteren in het laatste zonlicht …

Als gevolg daarvan zien we een zilverachtig blauw licht verschijnen. Kenmerkend voor lichtende nachtwolken zijn vooral de fijne, golvende structuren zoals ze op de onderstaande foto mooi te zien zijn …

Lichtende nachtwolken zijn vanuit de stad niet altijd even goed te zien. Vaak reikt het lichtschijnsel niet veel hoger dan enige graden boven de noordelijke horizon …

Zo hoog als het gisteravond kwam, heb ik het nog niet vaak gezien. Toen ik rond elven even naar buiten keek om te zien of er lichtende nachtwolken waren, kon ik mijn ogen nauwelijks geloven. Ze reikten zelfs bijna in het zenith

Er volgen mooie lange zomeravonden met aangename temperaturen. Ik kan jullie alleen maar adviseren om de komende nachten vanaf ongeveer elf uur eens op een donkere plek naar de noord-noordwestelijke horizon te kijken. Maar pas op: als je het één keer goed hebt gezien, wil je het vaker zien …    😉

Tot slot enkele TIPS:
Als je gaat fotograferen: camera op statief en even wat experimenteren met sluitertijd en diafragma. De camera-instellingen zijn nogal afhankelijk van hoe de lichtende nachtwolken zich presenteren, de ene keer zijn ze lichter dan de andere keer. Omdat de structuren nogal snel kunnen veranderen, kies ik zelf bij voorkeur een korte sluitertijd. En last, but not least: zorg af en toe eens voor een mooie donkere contour op de voorgrond. Veel succes en plezier!

Een vreemd strandmonstertje

Aan alles komt een eind, zo ook aan die mooie tweede stranddag. En dus liepen we tegen vier uur ’s middags weer in de richting van de zee om over het harde deel van het strand naar de strandopgang te gaan …

170602-1550x

Toen ik later thuis de foto’s bekeek, ontdekte ik op de bovenstaande foto een vreemd strandmonstertje dat ik daar op het strand helemaal over het hoofd heb gezien. Kijk maar eens op de onderstaande vergroting wat daar uit het schuim tevoorschijn komt …  😉

170602-1550xx

Sporen in het zand

Gisteren liet ik hier al zien dat weer en wind hun sporen voortdurend achterlaten in het zand, en dat ze het strand zo eeuwig in beweging houden. Maar ook dieren laten hun sporen achter in het zand. Zonder verder commentaar laat ik daarvan hieronder een aantal voorbeelden zien …

170602-1500x




170602-1502x




170602-1507x




170602-1506x




170602-1505x

Vormen, lijnen en structuren in het zand

Ook op dag vijf van onze vakantie op Terschelling scheen de zon weer volop. Omdat we toch in de buurt waren, besloten we nog maar eens naar het strand te gaan …

170602-1457xx

Het meest rulle zand zoveel mogelijk vermijdend, vonden we na een korte wandeling ergens ten westen van paal 8 weer een lekker plekje tegen de duinenrij …

170602-1302x

Lang in de zon liggen luieren is er tegenwoordig niet meer bij, nadat mijn benen weer wat waren hersteld van de wandeling op weg naar ons plekje, begon de onrust weer te kriebelen …

170602-1300x

Wat rondstruinend over het strand ben ik met de camera in de aanslag op zoek gegaan naar vormen, lijnen en structuren die wind en water in het zand hadden gecreëerd …

170602-1308xx

Menigeen zal het niks vinden, maar ik kan echt genieten van deze voortdurend veranderende creaties der natuur …

170602-1304x

Sneeuwrandjes in de Ecokathedraal (2)

In reactie op deel 1 van de sneeuwrandjes in de Ecokathedraal liet Eveline zich gisteren ontvallen dat ze dit wel eens in zwart/wit zou willen zien. Nu is dit geen verzoekplaatjesblog, maar als ik iemand blij kan maken door eens aan een verzoekje te voldoen, dan heb ik daar geen probleem mee. Kortom: vandaag deel 2 van de sneeuwrandjes in zwart/wit …

150205-1445xx




150205-1447xx




150205-1450xx




150205-1457xx




150205-1448xx




150205-1506xx

 

150205-1509xx

Sneeuwrandjes in de Ecokathedraal (1)

Nadat ik de tractor bij het pontje van It Eilân uit beeld had zien verdwijnen, besloot ik dat het misschien wel aardig zou zijn om even een kijkje in de Ecokathedraal bij Mildam te nemen. Er lag misschien net genoeg sneeuw om de gestapelde stenen bouwwerken te voorzien van sierlijke witte randjes. Hoe verder ik echter in zuidelijke richting reed, hoe minder sneeuw er lag. In de buurt van Tijnje was zelfs vrijwel geen sneeuw meer te zien, maar gelukkig begon de wereld in de buurt van Mildam weer wit te kleuren. Zo mooi als in december 2012 was het niet in de Ecokathedraal, maar het witte tapijt en de fijne sneeuwrandjes zorgden toch wel weer voor een bijzonder sfeertje. Enfin, kijk maar even mee …

150205-1438x




150205-1417x




150205-1419x




150205-1421x




150205-1428x




150205-1436x




150205-1441x

– wordt vervolgd –

Het koningsnummer (v)

Goud verliezen met een verschil van 0,003 seconde (drieduizendste seconde) … Dat overkwam Koen Verweij gisteren op de 1.500 m schaatsen voor mannen. Wat kan sport toch ongelooflijk hard zijn, en wat kan zilver dan zuur zijn. En dat terwijl de bronzen medaille van Sjinkie Knegt op de 1.000 m shorttrack alom werd gevoeld en ervaren als goud …

140131-1242x

Afijn, we hebben er weer twee medailles bij, en ik reken erop dat daar vandaag op de 1.500 m voor vrouwen nog zeker twee bij komen. Wüst lijkt me een zekerheidje voor goud, en ik zou het wel erg mooi vinden als ook Marrit Leenstra op het podium komt. Om op symbolische wijze weer een steentje bij te dragen, heb ik ook nu weer wat bomijs met mooie lijnen en structuren voor de dames uit het archief opgediept …

140131-1249x