Tussen vriezen en dooien

Tussen vriezen en dooien ligt het nulpunt of het vriespunt, de temperatuur waarbij water bevriest tot ijs of waarbij het juist weer smelt tot water. Dat was de situatie toen ik vorige week zaterdag aan het eind van de ochtend wat foto’s maakte van een dun vliesje ijs op de vijver …


De meeste reageerders hadden gisteren wel door dat het om ijs ging, waarschijnlijk omdat dergelijke beelden in de loop de tijd al (te) vaak op mijn blog zijn verschenen. Meestal ging het daarbij om een harde ijsvloer met strakke geometrische lijnen en figuren bij vriezend weer. Omdat de temperatuur voortdurend rond het vriespunt lag, veranderde de ijssituatie ditmaal echter voortdurend. Op verschillende plaatsen vormden zich tussen de strakke geometrisch lijnen heel kleine plasjes water. Op andere plaatsen zag ik juist dat er in een plasje water nieuwe ijsbloemen op het oppervlak verschenen. Misschien moet ik een volgende keer het statief erbij pakken om wat time-lapse opnamen te maken, want het was echt fascinerend om te zien. Afijn, kijk maar eens of je het wat vindt …

45 gedachten over “Tussen vriezen en dooien”

  1. Wat een mooie en vooral haarscherpe foto verzameling hier! Op sommige foto’s lijkt het wel op (gebroken) glas. Ik ben alvast liefhebber.

  2. Boeiend, je blijft kijken. Echt mooi.
    Waarom ik ook aan glanszijde dacht waren randjes die ik voor rafelranden aanzag. Bij vergroten zie je ze.

    • Dankjewel, Bertie. Ja, ik vond het echt fascinerend om te zien hoe water langzaam overging in ijs. Ze verandert een stukje open water in een paar uur tijd stukje bij beetje in een laagje ijs.
      Jouw zijde had ik gisteren meteen wel door, met de vreemde glans had het best zoiets kunnen zijn.

    • Ja, zo heb je het heel aardig omschreven. Een laag ijs ontstaat met fijne ijsbloemen die vlak onder het vriespunt verschijnen, en dan stukje bij beetje groeien en gaan samenklonteren. En zo wordt open water dus in een paar uur bedekt met een laagje ijs. Ik vind het fascinerend.

  3. De wonderbare wereld van ijs en bijna ijs… Je hebt er ‘straffe’ fotografie van gemaakt !
    Hier nog steeds geen ijs te vinden… tenzij in onze diepvries 😊

    • Dankjewel, Dirk. Het was interessant om te zien hoe die ijsbloemen op het water verschenen. Die overgang van water naar ijs heb ik altijd al boeiend gevonden. Je staat ’s middag bij een sloot en de volgende dag is die sloot bedekt met ijs. Ik heb nu even kunnen zien hoe dat ijsvloertje stukje bij beetje groeit. Fascinerend.

    • Dankjewel. Het mooiste kan ik jullie op deze manier niet eens laten zien. De overgang van water naar ijs heb ik altijd al boeiend gevonden. Als je dan met eigen ogen ijsbloemen op het water ziet groeien is dat echt heel bijzonder. Van kou heb ik op zo’n moment geen last.

Reacties zijn gesloten.