Firtuele koelte út Fryslân (4)

Het ziet er naar uit dat we de tropische 30°C hier ook vandaag weer gaan halen, dus ik begin maar vast met koelen. Even lekker tussen berijpte rietkragen het ijs op. Echt zin in!

De foto kan en mag worden aangeklikt om hem op een groter formaat te kunnen bekijken …


Een winter van niks

Gewoontegetrouw presenteer ik aan het eind van de winter de weercijfers, zoals ik die in de periode december-februari in ons tuintje heb opgetekend. Over de winter als geheel kan ik eigenlijk vrij kort zijn: ondanks Piet’s Wintervoorspelling 2021-2022 werd het echt een winter van niks …

Eerst maar eens kijken naar de temperaturen. In de grafiek linksonder is te zien wat voor armzalige boel het was ditmaal. In de afgelopen winter was december met een gemiddelde temperatuur van 4,3°C de minst warme wintermaand. Januari en februari waren met resp. 5,6°C en 6,0°C nog een stuk warmer. De grafiek rechtsonder laat zien waar de afgelopen winter staat in het rijtje winters vanaf 2003. Daar neemt 2021-2022 de vijfde plaats in …

De laagste temperatuur was -6,8°C op Tweede Kerstdag. De Kerstdagen waren ook de enige dagen waarop het hier resp. -5,4 en -6,8°C matig gevroren heeft. Verder heeft hier de hele winter maar 16 keer licht gevroren. Het is dan ook geen wonder dat ik de mooiste winterfoto’s heb gemaakt tijdens een mooi ritje door het wit berijpte landschap in aanloop naar de Kerstdagen …

Wat we aan vorst en kou tekort zijn gekomen, kregen we teveel aan regen. In december viel met 79 mm nog ongeveer de normale hoeveelheid regen. Januari was met 87 mm (tegen normaal ca. 67 mm over de periode 1971-2000) al flink aan de natte kant, maar februari was met 145 mm ronduit druipnat. Niet zo gek dus dat deze winter met stip op nr. 1 terecht gekomen is in mijn lijstje met neerslagcijfers in de wintermaanden …

De sneeuwklokjes en de vroege krokussen hadden het moeilijk in die natte periode. Vooral tijdens de passage van achtereenvolgens de stormen Dudley, Eunice en Franklin kregen ze het zwaar te verduren …

Daarmee zet ik een dikke streep onder de winter van 2021-2022. Vanaf morgen richt ik me op het voorjaar, te beginnen met een fotoserie van een paar pasgeboren lammetjes … 🙂


Berijpte dagsluiting in de tuin

Terug thuis van mijn ritje door de berijpte weilanden, had ik mijn kruit nog niet helemaal verschoten. Nadat ik mijn medicijnen en een paar boterhammen had gehad, heb ik in de loop van de middag nog een paar keer een rondje door de tuin gemaakt …

Hoewel ik die dag in het buitengebied natuurlijk al behoorlijk verwend was, heb ik me ook in de tuin nog prima weten te vermaken. Mem heeft me niet voor niets altijd geleerd: ‘wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd …’

Zo’n laat herfstblad, dat op het ijslaagje van de vijver is neergedwarreld, of het berijpte houten vogelbadje met zijn mooie structuren, daar kan ik in eigen tuin dan toch ook wel van genieten …

Bij het invallen van de duisternis begon de heksenbol mooi op te lichten. Met dank aan de kerstlampjes die ik er een paar dagen eerder in had gedaan. Vanuit het juiste standpunt bekeken, had ook de grutto daar baat bij …

De laatste rijpfoto van 2021 was een tweede foto van het berijpte vogelbadje …

Een kleumende reiger

Vijftien dagen nadat ik ben begonnen aan het verslag van mijn ritje door de berijpte Friese weilanden, kom ik tot een afronding ervan. Na de zwanen bij Tijnje zag ik onderweg naar huis bij Nij Beets nog een kleumende blauwe reiger in de berijpte berm zitten …

Blijkbaar had hij geen zin om energie te verspillen, want hij liet me rustig dichterbij komen, zodat ik hem mooi door het geopende zijraampje kon portretteren ..

Alle zwanen verzamelen!

Toen ik na het maken van de laatste rijpmacro’s weer overeind was gekrabbeld, was het tijd om langzamerhand huiswaarts te keren. Ik besloot binnendoor via Tijnje en Nij Beets terug te rijden …

Ter hoogte van het stroompje It Mûdjip zag ik vanaf de Riperwâlden een paar zwanen in een berijpt weiland rondscharrelen. In eerste instantie zag ik alleen een volwassen zwaan en een wat jonger exemplaar zitten. Op de eerste foto is een stuk verderop nog een tweede witte stip te zien …

Ik had de auto nog maar net stil gezet, of het hele spul kwam in beweging. Vanuit de verte kwamen over It Mûdjip twee zwanen aangevlogen en ook de beide zwanen die het dichtst bij me in het weiland zaten, maakten een korte vlucht. Op de foto hier rechtsonder is nog net te zien dat er ijslandingen gemaakt moesten worden …

Die kunst leken ze prima te beheersen, want ze kwamen allemaal veilig aan de rand van het open water terecht …

Eén van de knobbelzwanen ging niet te water, hij leek het ijsoppervlak eens even goed te bekijken. Of zou hij even onderzoeken wie de vogelpoep daar op het ijs heeft gedumpt …

Het werd blijkbaar goed bevonden, want hij ging nog even mooi zitten voor de laatste foto …

Rijp in close-up

Het nieuwe jaar is begonnen zoals het oude is geëindigd: met idioot hoge temperaturen. Tijdens de jaarwisseling was het hier 10,3°C, waarna de maximumtemperatuur opliep tot 12,2°C halverwege de middag. Vandaag is daar intussen ook alweer ruim 25 mm regen bij gekomen. Kortom: het is nog steeds geen weer om eens een mooi fotokuier te maken. Gelukkig kan ik op mijn blog eerst nog wel even vooruit met foto’s van eind december. Ik pak de draad weer op waar we gebleven waren, bij de Deelen …

Aan het eind van mijn korte fotokuiertje bij De Deelen heb ik even een plekje opgezocht om nog wat macro’s te maken van de rijp. Hoe mooi het Friese landschap met dat laagje rijp is, heb ik de laatste dagen van 2021 al laten zien. Maar als je die rijp van dichtbij bekijkt, is het zo mogelijk nog mooier …

Het is duidelijk geen ruige rijp, zoals we die in januari 2017 op uitgebreide schaal hadden, maar het was minstens zo mooi. Bij deze fijnere variant kun je mooi zien hoe de rijp is opgebouwd van kleine torentjes van ijskristallen. Zie ze eens fonkelen als er wat zonlicht op valt …

2021 in 50 foto’s

Een terugblik op 2021 met 50 van de ca. 2.750 foto’s die ik hier in 368 logjes heb gepubliceerd …