In ’n wit berijpt weiland

Terwijl aan de zuidoostelijke kant van de Wolwarren (Google Maps) de schaatsers hun eerste rondjes maakten, was er aan de noordwestkant een aantal koeien naar buiten gekomen …


Die zullen ook gedacht hebben dat het weliswaar frisjes was, maar wel zonnig. En dan is een gezonde koe op zijn tijd ook graag even buiten …

Na dit leuke intermezzo besloot ik mijn tocht langs de mooiste schaatsplekjes in de omgeving weer voort te zetten. De volgende halte is bij de grote vogelkijkhut in de Jan Durkspolder, die op de onderstaande foto nog net met zijn puntdak boven het riet uitsteekt …

42 gedachten over “In ’n wit berijpt weiland”

    • Dit jaar zijn de koeien van deze boer waarschijnlijk de laatsten die ik dit jaar in het weiland fotografeer. Ik meen dat het in het vroege voorjaar van 2019 was, dat het de eerste koeien van het jaar in de wei waren.

  1. Mooie foto’s Jan! Na vandaag is dat voorbij, als ik het goed begrepen heb, maar er kan nog van alles gebeuren, wintertechnisch. 🙂 Ik las de conversatie met Omabaard hierboven en ook hier in het Groningse is het woord Elfstedentocht niet gevallen en ook niet de Noorder Rondritten. We waren al blij met het ijsbaantje van Burgum en Noordlaren! Jeen van den Berg en Jan Uitham zitten met twee andere knarren in het café van Klaas aan een kruidenbittertje. Ze kijken eens naar buiten, naar de plas waar een eenzame schaatser tegen de wind optornt, en ze glimlachen een beetje. Die tocht, zegt Jeen, die komt er nog wel eens. Maar nu nog even niet, zegt Jan. Hij pakt de kaarten op en vraagt in het rond kijkend: Wie moet geven?

    • Jeen en Jan hebben allebei gelijk. Die tocht komt er vast nog wel eens, maar je moet er niet op gaan zitten wachten. Gewoon doorgaan met kuieren, wat fotograferen, af en toe eens een ritje naar de Wadden … en natuurlijk alles uit de korte wintertjes van tegenwoordig halen. Laat de bijna jaarlijkse gekte over die tocht bij drie nachten met matige vorst maar mooi over aan de media in het westen en zuiden des lands.

  2. Een fraai beeld, daar zullen veel foto’s van gemaakt worden. Prachtig.
    Vee op bevroren weiden, dat zag ik niet vaak. Alleen die taaie pony’s (weet niet welk ras, IJslandse misschien).

  3. Wat een prachtige beelden Jan. De natuur is zo prachtig nu. We kunnen er nog even van genieten vandaag. Hopelijk komt er nog zo’n periode. De winter is nog niet gedaan.

  4. Mooi hoor, ook hier was het deze morgen serieus aangevroren dus….. meteen naar het park voor wat foto’s. Die volgen ongetwijfeld nog maar door een gemaakte “planning” voor de komende feestdagen zal het iets voor aanvang 2023 worden.

      • Wat een heeeeeerlijk blog Jan. Wat zijn we nu toch met weinig tevreden als je die indrukwekkende beelden van tien jaar geleden ziet. Een koe is soms een koppig dier. Maar wel dapper. Ik kende jou toen nog niet, je was toen al een krak in prachtige natuurfotografie.

        • Dankjewel, Lieve. Dat was een onvergetelijke dag. Ik was samen met mijn vorig jaar overleden vriend Johan op zoek naar de ijsbergen van kruiend ijs. We spreken meer dan we verwachtten, en die koe was het toefje slagroom op de taart van de dag.
          2012 was eigenlijk de laatste echte winter die we hier hebben gehad. We hebben toen even tegen de Elfstedentocht aan gezeten, maar de dooi zette net wat te snel in.
          Tegenwoordig worden we al blij wanneer we – vertrouwd of niet – 1 of 2 dagen het ijs op kunnen.

Reacties zijn gesloten.