Aangekomen in de Jan Durkspolder was de vogelkijkhut wat beter te zien. Net als de uitkijktoren ‘Romsicht’, die wat verderop staat. Verder viel er ten zuiden van de Westersânning niet veel te zien …
De earste riders (de eerste schaatsers) in de Jan Durkspolder waren zoals gebruikelijk aan de noordkant van de Westersanning te zien. Omdat er nog steeds maar een paar cm ijs lag, waren er nog maar weinig schaatsers die zich op de ijsvlakte waagden …
Het waren er weliswaar nog niet zoveel, maar ze waren er allemaal: de schaatsende fotografe, de man die zijn stijlvolle pootje-over kunsten toonde en de veteraan die heel verstandig met een helm op voorbij schaatste …
En er waren natuurlijk weer momenten van weerzien met oude bekenden op de schaats of zomaar een praatje met een toevallige passant. Er gebeurt wat met mensen zodra er ijs ligt, ze worden ineens een stuk vrolijker en vriendelijker. Er wordt niet alleen gevallen, maar vooral ook gelachen en mensen groeten elkaar zoals dat in de jaren ’60 en ’70 nog gewoon dagelijks gebruik was …
De basis voor dat bijzondere sfeertje is volgens mij deels te vinden in het landschap, dat feeërieke trekjes krijgt wanneer de kou behalve ijs op sloten en plassen ook een laagje rijp over het landschap heeft gelegd …
Deze winterse tafereeltjes is een feest om naar te kijken. Van muziek zeggen ze dat het verbindt, maar dat geldt zeker ook voor natuurijs. Bij natuurijs vind je geen chagrijnige mensen.
Wat een leuke winterbeelden.Het wordt zeker een groene kerst zonder ijs Jan
Gelukkig heb ik genoeg foto’s kunnen maken om hier nog wat door te kunnen winteren.
Het valt inderdaad op dat ijs of sneeuw ‘verbroederd’, iedereen lijkt een stuk vriendelijker naar elkaar. Maar het mooie wintersfeer en het schaatsen werken natuurlijk ontspannend, zoals ook de foto’s mooi laten zien.
Ja, wat winter heeft altijd een positief effect. Dat was de afgelopen dagen weer mooi te zien en te merken. Maar ook minder vriendelijk winterweer, zoals een sneeuwstorm, brengt mensen dichter bij elkaar om samen sneeuw te ruimen bijvoorbeeld.
Dit neemt niemand de liefhebbers af.
Maar een goed begin is het halve werk, als dat waar is zal de winter niet veel meer brengen.
Gelukkig geloof ik daar niet in. 😉
Dit wintertje heeft in elk geval weer even laten zien dat het nog wel winter kan worden. Met nog twee maanden winter te gaan, komt er na de jaarwisseling vast nog een vervolg.
Daar rekenen we dan maar op 😉
Ijspret doet iets met mensen… de stress er even af. Mooie foto’s!
Ja, het maakt echt iets moois los.
ik blijf maar binnen maar geniet wel van jou belevenissen
Dat is altijd goed, Bas.
Van het eerste winterprikje is duidelijk met volle teugen genoten !
Laat ons hopen dat koning Winter nog wat ijsdagen in zijn mars heeft ⛄👍
Reken maar, het werd met de dag drukker op het ijs, het is dan ook jammer dat het voorlopig weer voorbij is. Maar de winter duurt nog twee maanden.
Vandaag is alles weer weg. Gelukkig hebben we jouw foto’s nog.
Het is jammer, maar het is niet anders. Maar ik blijf voorlopig nog wel even bloggen over dit korte, maar desondanks mooie wintertje.
Hier groeten we elkaar allemaal elke dag. Dat gebeurt ook niet op alle dorpen maar hier wel, praatjes ook, al is het vaak alleen maar het ‘weertje’, maar zo gemoedelijk.
Groeten is hier op het platteland en in de meeste dorpen ook nog heel gebruikelijk. Hoe groter dorp of stad, hoe groter de anonimiteit, hoe minder er gegroet wordt, denk ik.
Helaas is het hier vandaag zo’n 20 graden warmer. Dag winter of ….
Voorlopig wel. In januari zien we wel weer verder.
dat hebben jullie toch al gehad Jan
koud en zonnig weer met niet te veel wind, vind ik de ideale winterse dagen
prettige dag
Vorige week was hier met een max. temperatuur van -1,0°C de mooiste en meest ideale dag van de week. Er waren toen nog betrekkelijk weinig mensen op het ijs, omdat het nog aan de dunne kant was.
People are enjoying it.
They sure do!
Het magisch mooie landschap, en dan die schaatsers. Ik kan me voorstellen dat het voor Friesland hoogdagen zijn. Hopelijk krijgen we nog zo’n vriesdagen deze winter.
Ik hoop dat van harte met je mee, Bea. Maar dat zal toch – misschien op een wat mildere wijze – ook elders in het land wel het geval zijn.
Het ijs zal nu wel vlug verdwijnen nu het weer zoveel warmer is. Je hebt toch mooie foto’s kunnen nemen van de winterpiek.
Het waren weer 5 topdagen voor dit fotograferende kind van de winter, Suske.
Mooi dat het weer even kon Jan, het zit de Friezen in het bloed hè?
Klopt, Edward, en dat is vanuit de geschiedenis en de geografie in Fryslân wel te verklaren.
Zalig toch dat de vorming van schaatsbaar ijs de vorming van vriendschap en onderlinge toenadering in de hand werkt.
Het wordt dus dringend tijd dat de winters weer worden zoals vroeger 🙂
Met jaarlijks zo’n anderhalve week schaatsbaar ijs zouden we al een eind op weg zijn, Rudi. 🙂
Die kopfoto is helemaal een pracht!!
Dankjewel. Het is een uitsnede van een foto die ik januari 2017 heb gemaakt.
Mij viel ook op hoe ijs en rijp verbinden. In mooiheid, maar ook in contacten. Iedereen lacht, is blij en geniet. En dat delen we graag.
Dat klopt helemaal, dat zijn gevoelens en beelden die ik hier in Fryslân al vanaf mijn jongste jaren ken.
Het ijs was rijp.
Ik moest er even over nadenken, maar hij is heel sterk, Peter! Dankjewel.
Graach dien!