Vanaf de Jan Durkspolder heb ik een kleine omweg gemaakt om nog even een kijkje te nemen bij It Wiid in Earnewâld (Google Maps). Daar heb ik de auto even op één van de koude camperplaatsen gezet om wat foto’s te maken …

Er lag een prachtige ijsvloer van ‘zwart ijs’ zoals we dat hier wel noemen. Zo’n ijsvloer ontstaat in een windstille nacht en kan daarna uitgroeien tot een prachtige laag goed schaatsbaar ijs. Schaatsers had ik daar zeker niet verwacht, en die waren er gelukkig ook niet, daarvoor is It Wiid te diep. Hier kan eigenlijk alleen geschaatst worden in èchte winters, waarin op deze prachtige ijsvlakte de natuurijsklassieker ‘De 100 fan Earnewâld’ georganiseerd kan worden. De laatste keer gebeurde dat op 13 februari 2012. Dit jaar zal dat niet meer lukken, en daar zijn de eenden waarschijnlijk wel blij mee. Maar de winter is nog niet voorbij …





Geen schaatsbaar ijs maar wel mooie winterse beelden en zoals je zegt, de winter moet nog beginnen hé…. morgen is het de 21e december 😉
Een prachtige donkere ijsvloer, daar dromen de schaatsers van. Daar heb ik ook zeker nog gevoel bij.
Dat vind ik zo mooi aan het begin van de winter, er zijn nog volop verwachtingen voor de komende wintermaanden.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik mij wel even achter de oren krabde toen we avondtemperaturen hadden van -10 graden en het vooruitzicht om buiten te musiceren met kerstliederen op 23 december. De huidige temperaturen van rond de +6 graden zijn beter voor mijn vingervlugheid. 😉
Dat laatste is ongetwijfeld waar, en dat is je gegund. Maar ik hoop toch wel dat de temperaturen daarna zo snel mogelijk weer dalen naar een echt winters niveau.
Nee, de winter gaat nu pas beginnen!
That’s the spirit!
Brrrrrr… maar wel heel mooi
Dankjewel!
Zo mooi om te zien, ik geraak er helemaal van ontspannen.
Dat zul je vast kunnen gebruiken nu.
Zeker Jan.
“Zwart ijs”… wel een mooie vergelijking vind ik !
Als het lang genoeg gevroren heeft moet dat een super schaats festijn zijn daar !
Dat oneindig vlakke landschap is fenomenaal !
(in de eerste foto is je witbalans naar het blauw geschaatst vrees ik 😎)
In èchte winters begint het hier pas. Dan kan aan het eind van deze ijsvlakte een een scheepvaartroute gekruist worden. Daarachter ligt het water- en moerasgebied van nationaal park ‘de Alde Feanen’, daar kun je bijna oneindig tussen berijpte rietkragen schaatsen.
Wat die eerste foto betreft heb je gelijk. Maar ach, het benadrukt wel mooi hoe koud het op dat moment was. 🙂
👍
Goh! Prachtig ijs! Mijn schaatsen beginnen ook lokroepjes te laten horen, ‘Hej kom, vi luktar glassen!’ (het zijn Zweedse schaatsen), maar ze moeten nog even wachten. 🙂
Die lokroep begrijp ik maar al te goed, taalbarrières vallen ook meteen weg in die omstandigheden, hè. Maar je hebt gelijk, ze zullen nog wat geduld moeten opbrengen, voorlopig is het water weer voor de eenden. 🙂
Zwart ijs, dat is nieuw. En die eendenpoten ook. Zo’n systeem wil ik ook wel. Moet mij nu behelpen met kersenpittenkussen. De laatste foto is mijn favoriet!
Nee …, zwart ijs is al zo oud als de mensheid. 🙂
Maar zonder gekheid, dat is goed gereld bij die eenden. Toevallig zit ik net met een pittenzak op mijn bovenbenen. Voor mijn voeten heb ik sinds kort lekker met wol gevoerde huissloffen. Daar kom ik de winter wel mee door. 🙂
Top 🔝
zwart ijs…misschien krijgen we het deze winter nog wel te zien Jan..
knappe foto’s
groeten
Zo;n vroeg wintertje heeft in ieder geval één voordeel: het water is lekker afgekoeld. Dat maakt het voor een volgende winterperiode net wat makkelijker om een ijsvloertje over het water te leggen.
Prettige dag verder.
The ducks prefer access.
Meanwhile all the waters are open again. It was a very short winter period.
Interessant over dat zwarte ijs, hier in de omgeving heb ik geen schaatsers gezien, te warm denk ik.
Het was een kort wintertje, maar de echte schaatsliefhebbers hebben er even lekker van kunnen profiteren.
Wat moet het daar vroeger een feest geweest zijn honderden mensen op het ijs
De laatste keer dat het er echt gezellig druk was op het ijs, was in februari 2012.
Ik kan me voorstellen dat het een schitterende ijsvloer was geworden na nog wat meer strenge vorst.
Ja, machtig mooi, en zo was het dankzij het windstille weer bijna overal.
De winter moet nog beginnen. We kunnen nog van alles meemaken wat sneeuw en ijs betreft.
Zo is het!
Een spiegelvloer. De term kende ik niet maar ik snap het helemaal.
De term ‘spiegelvloer’ kende ik dan weer niet, maar op mijn beurt ik snap dat ook wel. 😉
Zwart ijs is een begrip én verlangen onder liefhebbers.
Ja, reken maar. En zo ineens was het er weer even. 🙂
Mooi! Wat ik me afvraag, worden die ‘voetjes’ van de eenden nooit koud?
Jawel, eigenlijk zijn eendenpootjes altijd koud. Vogels hebben een vernuftig mechanisme om de temperatuur in hun onbedekte poten zo te regelen, zodat deze een paar graden boven de omgevingstemperatuur blijft. Dit is genoeg warmte om er voor te zorgen dat hun poten niet vastvriezen aan ijs of sneeuw. Deze bloedsomloop wordt het wondernet (rete mirabilis) genoemd. Zie verder: https://ap.lc/ZwsTr
Boeiend! Ik zou deze bloedsomloop ook kunnen appreciëren met mijn te vaak koude voeten!
Daarin ben je vast niet de enige. Gelukkig heb ik onlangs een paar heerlijk warme huissloffen gekregen, daarmee kom ik de winter wel door. 🙂
Cadeautjes vóór de feestdagen. Warm welkom.