Tagarchief: Earnewâld

Tureluurs in actie

Geplaatst op door

Maandagochtend heb ik weer een ritje gemaakt in de omgeving van Earnewâld. Ook deze keer wachtte me weer een leuke verrassing aan de Hooiweg. De hooilanden aan weerszijden van de doodlopende weg hebben zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een interessant klein vogelgebied …

De afgelopen maanden heb ik er al een paar maal een grutto kunnen portretteren. Maandag wachtte me daar opnieuw een leuke verrassing. Links van de weg stond een tureluur op de paal van een stalen hek. Vrijwel recht daar tegenover stond aan de overkant van de weg een tureluur op een oud, wat scheef hangend hek …

er staat een tureluur op een paal aan de linkerkant van de weg
er staat een tureluur op een oud hek rechts van de weg

Voorzichtig parkeerde ik de auto in de berm rechts van de weg tussen beide vogels in. De vogel aan de linkerkant van de weg vloog al snel op om een rondje te vliegen. Daarna landde hij bij zijn partner aan de andere kant van de weg op een dikke paal …

een tureluur op een dikke paal en een tureluur op een oud hek
een tureluur op een dikke paal en een tureluur op een oud hek

Nadat beide vogels een paar maal een korte vlucht hadden gemaakt, zag ik op een bepaald moment wat bewegen in de linker berm. Zag ik dat nu goed …? Ja, daar zocht een tureluurskuiken moeizaam zijn weg tussen weerbarstige grassprieten en klaverbloemetjes. Al snel kwam er een tweede achteraan …

er loopt een jonge tureluur in de berm
er lopen twee jonge tureluurs in de berm

Kort na elkaar vlogen beide tureluurs op van het hek. De luchtmacht leek in actie te komen als om een veilige oversteek van de kuikens naar de overkant van de weg te garanderen …

een tureluur vliegt op, de luchtmacht komt in actie
een tureluur vliegt op, de luchtmacht komt in actie

Recht in de lens

Geplaatst op door

Het was koud en donker, toen ik 18 mei rond half elf ’s ochtends de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder binnen stapte. De grote plas lag er verlaten bij, er zaten alleen wat grauwe ganzen die beschutting zochten tussen de gele lissen aan de oostkant van de hut. Het had geen zin om er lang te blijven zitten, want ik voelde mijn benen al snel verstijven …

een koude en donkere meidag in de Jan Durkspolder
een groep grauwe ganzen heeft beschutting gezocht tussen de gele lissen
een groep grauwe ganzen heeft beschutting gezocht tussen de gele lissen

Ik reed een rondje door de omgeving zonder veel bijzonders te zien. Na enige tijd reed ik over de doodlopende Hooiweg om daar ter hoogte van een dam en een hek een stop te maken, zodat ik even een stukje koek kon eten. Daar kwam ik echter nog niet meteen aan toe. Eerst kreeg ik de nog kans om een paar foto’s te maken van een graspieper, die vanaf een dikke paal aan de rechterkant van de weg even recht in de lens keek …

een graspieper kijkt vanaf een paal recht in de lens
een graspieper staat op een paal
een graspieper staat op een paal

Niet veel verderop stond korte tijd later links van de weg een grutto op me te wachten. Erg waakzaam en alert was hij niet. Waarschijnlijk waren er nog geen rondscharrelende kuikens in het land, anders was hij wel luid krijsend opgevlogen. Ik vond het prima. De beide paalzitters hadden mijn dag mooi opgefleurd …

een grutto staat tussen wat rietstengels op een paal
een grutto staat op een paal
een grutto staat op een paal

Eindelijk: een roerdomp

Geplaatst op door

Ik zat heerlijk in de zon, uit de wind, en wachten voelde allesbehalve als een straf. Misschien zou de bruine kiekendief zich nog eens laten zien boven het rietland. Uiteindelijk werd mijn geduld beloond… maar niet zoals verwacht …

een roerdomp in volle vlucht bij Earnewâld

Plotseling vloog er een vogel op uit het riet. Heel even dacht ik dat het opnieuw de bruine kiekendief was. Maar toen hij mijn kant op kwam en vlak langs me vloog, zag ik meteen aan de vleugels dat dit geen kiekendief kon zijn. Nieuwsgierig bekeek ik, zodra hij uit zicht was, de foto’s die ik had gemaakt …

een roerdomp in volle vlucht bij Earnewâld
een roerdomp in volle vlucht bij Earnewâld
een roerdomp in volle vlucht bij Earnewâld
een roerdomp in volle vlucht bij Earnewâld
een roerdomp in volle vlucht bij Earnewâld
een roerdomp in volle vlucht

Dit was geen bruine kiekendief. Dit was een roerdomp. En niet zomaar één – dit was mijn allereerste roerdomp, een absolute primeur.

Al meer dan twintig jaar hoor ik in het rietland die diepe, mysterieuze hoemp-toon. Vooral vanuit de vogelkijkhut bij De Leien heb ik er vaak naar staan speuren, altijd tevergeefs. De roerdomp is een meester in camouflage en gaat volledig op in zijn omgeving. Je moet echt geluk hebben om hem te zien. En nu vloog hij, totaal onverwacht, gewoon voor me langs …

Mijn dag kon niet meer stuk toen ik een uurtje later thuis de foto’s op de pc bekeek.

Uit de oude doos: reeën

Geplaatst op door

Aan plannen en voornemens ligt het niet, ook vandaag niet. Maar na een toch tamelijk goede start kwam het er weer niet van om op pad te gaan. De zware deken van vermoeidheid bleek toch nog van geen wijken te willen weten.

Daarom laat ik het bij een foto die ik vandaag precies 20 jaar geleden heb gemaakt tussen Oudega en Earnewâld …

een sprong reeën tussen Oudega en Earnewâld

Op dun ijs

Geplaatst op door

Zo, dat was weer een winterprikje van korte duur. De minimumtemperatuur steeg gisterochtend vroeg weer boven tot boven het vriespunt. Voeg daarbij mistig en vochtig weer, dan weet je dat het met de draagkracht van het ijs snel gedaan was …

De vaste meelezers weten dat ik me zelden zorgen maak over schaatsers op dun ijs in het ondergelopen polderland. Maar zo af en toe maak ik wel eens een uitzondering. Zo zag ik Eerste Kerstdag o.a. een paar volwassenen die met een kind achter een stoel op het ijs bezig waren. Ook zag ik een paar kinderen die zo te zien ongeveer voor het eerst op de schaats stonden. Verder werd er een klein kind op een slee voortgetrokken, als het gezelschap al in beweging was tenminste. Met meerdere personen op één plekje stilstaan, is op dun ijs helemaal uit den boze.

In dat soort gevallen vind dat ondergelopen land toch een slecht gekozen locatie. Er lopen tenslotte ook wat slootjes door het gebied waar het wel wat dieper is dan een halve meter. Je wilt toch niet dat kind en slee daar door het ijs zakt. Een ijsbaan lijkt me in dergelijke gevallen een geschiktere locatie om na anderhalve nacht met licht tot matige vorst het ijs op te gaan …

schaatsers in kleurige kleding hebben net hun schaatsen ondergebonden aan de kant
op de voorgrond staan een paar pony's, op de achtergrond zijn schaatsers op het ijs te zien
twee volwassen en drie kinderen op dun ijs, waarvan eentje op een slee
twee volwassenen en een kind achter een stoel op dun ijs
een volwassene en twee kinderen op dun ijs

In februari 2012 heb ik me eens echt opgewonden over onverantwoord gedrag op het ijs.

Schaatsers op Tweede Kerstdag

Geplaatst op door

Als je dit in Fryslân na een nachtje met matige vorst aan de bevroren waterkant ziet liggen, dan kan dat maar één ding betekenen: er wordt geschaatst …

diverse paren schoenen, verschillende tassen en een doos waar schaatsen in hebben gezeten

En zo was het ook! Rond 10 uur vanmorgen waren de eerste schaatsers actief op de Wolwarren bij Oudega en in de Jan Durkspolder bij Earnewâld. En natuurlijk stond ik meteen met mijn camera langs de kant …

de eerste schaatsers aam de Wolwarren bij Oudega
de eerste schaatsers aam de Wolwarren bij Oudega
de eerste schaatsers aam de Wolwarren bij Oudega
de eerste schaatsers in de Jan Durkspolder bij Earnewâld
de eerste schaatsers in de Jan Durkspolder bij Earnewâld

Bij uitkijktoren ‘Romsicht’

Geplaatst op door

Nadat we met het pontje aan waren overgezet, staken we bij de Hooidammen de weg over, om daarna het fietspad in de richting van Earnewâld te pakken. Na ruim een kilometer kwamen we aan bij de uitkijktoren ‘Romsicht’ …

de uitkijktoren 'Romsicht' in de Jan Durkspolder

De picknicktafel aan de voet van de toren stond mooi in de schaduw. We troffen het, want er gingen net vier mensen weg. En zo hadden we toch een mooi en lekker koel plekje om onze broodjes op te eten …

de uitkijktoren 'Romsicht' in de Jan Durkspolder
de uitkijktoren 'Romsicht' in de Jan Durkspolder

We hadden de broodjes net op, toen Jetske de door zonne-energie aangedreven excursieboot ‘Blaustirns’ van It Fryske Gea zag naderen. Jetske liep naar het bruggetje om de boot te fotograferen, ik deed dat vanaf de plek waar ik stond bij de picknicktafel. Vanuit dit standpunt kun je goed zien, dat je vanaf het bovendek mooi over de rietkragen heen kunt kijken …

Jetske fotografeert de door zonne-energie aangedreven excursieboot 'Blaustirns' van 'It Fryske Gea'

Hoewel Jetske niet zo’n held is bij uitkijktorens, had ze – zoals ik al had verwacht – met deze mooie houten uitkijktoren weinig moeite. Zo kwamen we mooi op tijd op de tweede verdieping om de ‘Blaustirns’ nog net te kunnen zien, voordat hij de thuishaven Earnewâld bereikte …

de door zonne-energie aangedreven excursieboot 'Blaustirns' van 'It Fryske Gea'
de door zonne-energie aangedreven excursieboot 'Blaustirns' van 'It Fryske Gea' verdwijnt langzaam uit zicht