Het raadsel van de takkenzooi

Vorige week publiceerde ik een logje met foto’s over een raadselachtige takkenzooi die ik begin oktober aantrof in de windmotor aan de Westersanning in de Jan Durkspolder. Wat was daar aan de hand …? Waren die takken er in geblazen door de wind? Was het ’t werk van baldadige jongelui …?

171004-1055x

Nadat ik gistermiddag eindelijk weer eens met een voldaan gevoel terugkwam van een bezoekje aan het ziekenhuis, heb ik even een ritje gemaakt naar de Jan Durkspolder …

171025-1409x

Een stukje noordelijker dan bij de Westersanning heb ik ditmaal de benen even gestrekt aan de Manjepetswei ter hoogte van de Alde Geau. Vanaf deze kant fotografeer ik de bewuste windmotor normaal gesproken alleen ’s winters wanneer er geschaatst wordt. Zoals ook vanaf deze afstand goed te zien is, zijn de takken weer uit draaiende delen verdwenen. En intussen kan ik dankzij een reactie die dinsdagavond binnenkwam het raadsel rond de takkenzooi ook ontsluieren. De windmotor moest tijdelijk gecamoufleerd worden …

171025-1414x

Lezer M. Wijma schreef dinsdagavond: “Er is daar een film opgenomen ‘Redbad‘. Die film is in de tijd dat er nog geen windmolens waren. Zo hebben ze geprobeerd om hem wat te camoufleren. Er zijn daar ook alle hekjes, telefoonkastjes langs de weg, gemaal, etc gecamoufleerd met riet, takken zo dat het niet opvalt in de film …”

171025-1408x

Stom!!! Dat wist ik immers ook wel. Ik had nota bene ’s avonds bij Omrop Fryslân TV een item gezien over de opnamen van de spektakelfilm ‘Redbad’ waar in totaal ruim 600 figuranten en 150 paarden meewerkten. “Het is een jongensdroom, vroeger speelden we altijd al riddertje” en “Once in a lifetime” waren een paar reacties van de deelnemende figuranten.

Gecamoufleerde ooievaars

Tijdens mijn eerste winterse rondritje deze week kwam ik vlak ten noorden van Earnewâld aan de Dominee Bolleman van der Veenweg langs een weiland waar een boer bezig was met het frezen van de greppels …

160119-1215xTerwijl ik mijn blik over het licht besneeuwde weiland achter de tractor liet glijden, zag ik behalve de lijnen die door het freeswerk waren ontstaan, ineens nog iets … Kijk maar eens goed, er scharrelden vier goed gecamoufleerde ooievaars in het weiland rond …

160119-1216x

Even later liepen ze in een keurige linie scherp speurend naar wat lekkers van noord naar zuid langs de pas weer geopende greppel. Af en toe boog één van de vogels zich even voorover om iets op te pikken …

160119-1219x

Van de aanwezigheid van de boer, die rustig heen en weer bleef rijden om ook de resterende greppels weer open te leggen, trokken de parmantig voortstappende dieren zich niets aan …

160119-1220x

Met de boer als bondgenoot komen de ooievaars ook deze relatief koude winterperiode vast wel door …

160119-1224x

’t Is geen kameleon

Op het groene blad ging het nimfje van de struiksprinkhaan helemaal op in zijn omgeving, dat was op het gele klaproosje geenszins het geval …

130629-1444x

Op het klappertje was van camouflage geen sprake, daar knalde hij er lekker uit …

130629-1445x

Hier lukte het me nog wat beter om die vreemde uitwendige delen van zijn mond in beeld te brengen …

130629-1450x

Op het juiste plekje is hij goed gecamoufleerd, maar het nimfje van de struiksprinkhaan is duidelijk geen kameleon …   🙂

130629-1605x

Nimfje in camouflagetenue

In voorgaande jaren verschenen er meestal nimfjes van de struiksprinkhaan in ons tuintje zodra de grote oranje papavers in bloei stonden, dit jaar heb ik er wat langer op moeten wachten …

130629-1608x

Net als veel andere dieren en planten lieten de nimfjes zich nu ongeveer twee weken later zien. De papavers waren als gevolg van wind en striemende regen op dat moment al lang uitgebloeid …

130629-1611x

Zaterdag ontdekte ik het eerste nimfje, dat zich in caouflagetenue verdekt had opgesteld op een groen blaadje. Het beestje was er niet minder mooi om, vooral die uitwendige delen bij zijn bek blijven fascinerend …

130629-1610x

En dan te bedenken dat zo’n nimfje amper een centimeter groot is … 🙂