Besneeuwd rietland

Vandaag komt er een eind aan de fotoserie die ik eind januari heb gemaakt van de besneeuwde landerijen rond Oudega (Sm.) en Earnewâld …

Het rietland ademt in deze tijd van het jaar vaak al een bijzondere sfeer wanneer de rietsnijders er aan het werk zijn, een laagje sneeuw versterkt dat nog net even wat …

Omdat ik alle foto’s van deze uitgebreide serie tot dat moment vanuit de auto of vlak bij de auto heb kunnen maken, was ik nog fit genoeg om er nog een bijzonder uitstapje aan vast te knopen. Daarover later deze week meer.

Het raadsel van de takkenzooi

Vorige week publiceerde ik een logje met foto’s over een raadselachtige takkenzooi die ik begin oktober aantrof in de windmotor aan de Westersanning in de Jan Durkspolder. Wat was daar aan de hand …? Waren die takken er in geblazen door de wind? Was het ’t werk van baldadige jongelui …?

Nadat ik gistermiddag eindelijk weer eens met een voldaan gevoel terugkwam van een bezoekje aan het ziekenhuis, heb ik even een ritje gemaakt naar de Jan Durkspolder …

Een stukje noordelijker dan bij de Westersanning heb ik ditmaal de benen even gestrekt aan de Manjepetswei ter hoogte van de Alde Geau. Vanaf deze kant fotografeer ik de bewuste windmotor normaal gesproken alleen ’s winters wanneer er geschaatst wordt …

Zoals ook vanaf deze afstand goed te zien is, zijn de takken weer uit draaiende delen verdwenen. En intussen kan ik dankzij een reactie die dinsdagavond binnenkwam het raadsel rond de takkenzooi ook ontsluieren. De windmotor moest tijdelijk gecamoufleerd worden …

Lezer M. Wijma schreef dinsdagavond: “Er is daar een film opgenomen ‘Redbad‘. Die film is in de tijd dat er nog geen windmolens waren. Zo hebben ze geprobeerd om hem wat te camoufleren. Er zijn daar ook alle hekjes, telefoonkastjes langs de weg, gemaal, etc gecamoufleerd met riet, takken zo dat het niet opvalt in de film …”

Stom!!! Dat wist ik immers ook wel. Ik had nota bene ’s avonds bij Omrop Fryslân TV een item gezien over de opnamen van de spektakelfilm ‘Redbad’ waar in totaal ruim 600 figuranten en 150 paarden meewerkten. “Het is een jongensdroom, vroeger speelden we altijd al riddertje” en “Once in a lifetime” waren een paar reacties van de deelnemende figuranten.

Skywatch Friday 406

Donkere wolken kwamen gistermiddag gestaag dichterbij …

Dark clouds came steadily closer yesterday afternoon…

Gisteravond begon het te regenen, en voor vandaag wordt er storm verwacht …

Last night it started to rain, and for today there’s a storm expected …

Hopelijk kloppen de verwachtingen en krijgen we volgende week eindelijk een periode met echt mooi winterweer …

Hopefully we’ll get a period of really nice winter weather with frost next week …

Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!

Poolshoogte bij de Headammen

Zodra er wat winter in de lucht zit, neem ik al sinds vele jaren even poolshoogte bij de Headammen aan de zuidkant van Nationaal Park de Alde Feanen …





Omdat deze winter pas sinds de jaarwisseling af en toe een wat winters gezicht toont, was ik er ditmaal pas op 8 januari, toen de wegen weer begaanbaar waren nadat we als gevolg van zware ijzel hier in het noorden van het land drie dagen goeddeels aan huis gebonden waren …





De aanblik van het gebied was op zijn minst verontrustend. Er lag weliswaar een dun laagje ijs op de Aldheadamsleat, maar daar was ik niet echt voor gekomen …





Een stuk verderop in het land was een rupskraan aan het werk …





Toch maar eens kijken wat er op dat bord staat … Aha, men is bezig met het herstel van waterriet in het voormalige polderland …





Dat is op zich natuurlijk een goede zaak, maar het is toch wel jammer dat het hele gebied daarvoor in deze tijd van het jaar is drooggelegd …





Onder normale omstandigheden ligt het er hier ongeveer zo bij in de winter, ondergelopen land zo ver het oog reikt …





Zodra het een paar nachten licht tot matig heeft gevroren, wagen de eerste schaatsers uit Drachten en omgeving zich hier op het ijs, zoals te zien is op de onderstaande foto van 14 januari 2013 …





En als de vorst wat langer aanhoudt, stappen veel liefhebbers hier op de schaats om een tochtje te maken door Nationaal Park de Alde Feanen in, dat is goed te zien op de volgende foto, die ik hier op 28 januari 2006 heb gemaakt …





Voorlopig zitten dergelijke tochtjes er niet in, niet alleen omdat het ondergelopen land in elk geval tijdelijk is drooggelegd, maar ook omdat er naar mijn idee nog geen echt schaatsweer in zicht is, want eind deze week lijken de temperaturen weer op te lopen …

Skywatch Friday 311

Na een lange warme periode, zitten we nu midden in een koude en regenachtige tijd …

After a long warm periode, we are in the middle of a rather cold and rainy period now …





Hier zijn enkele foto’s die de afgelopen week het beeld bepaalden …

Herre are some shots that were iconic for this week …





Achtereenvolgens donkere wolken boven de Nieuwe Vaart, de Bokkumer Mar en de Alde Feanen …

These are successively dark clouds above some places in the province Fryslân …




Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …

Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...

Skywatch Friday

Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!


Zeearend in de Alde Feanen

Gisteren ben ik weer eens met mijn fotomaatje Jetske op pad geweest. Jetske had vooraf laten weten, dat ze wel eens naar het opnieuw ingerichte Wikelslân bij Earnewâld wilde, waar ik onlangs de ooievaars en hun nesten fotografeerde. Om daar een fotokuier te kunnen maken, adviseerde ik Jetske om haar laarzen mee te nemen, want op verschillende paden in it Wikelslân zak je hier en daar tot je enkels in de modder …





It Wikelslân maakt net als alle natuurgebieden rondom het watersportdorp Earnewâld deel uit van Nationaal Park de Alde Feanen (de Oude Venen), een bijna 4.000 ha grote laagveenmoeras. Het is een zeer afwisselend landschap bestaande uit meren, petgaten, rietlanden, ruigten, struwelen en moerasbossen …





De landschappelijke variatie zorgt er voor een enorme rijkdom aan planten en dieren. Zo komen er in de Alde Feanen ongeveer 450 soorten planten voor en broeden er ruim 100 soorten vogels. Ik verheug me nu al op de libellen en waterjuffers die hier over enige tijd waarschijnlijk in grote aantallen zullen rondzweven …





Verschillende keren zagen we ooievaars voorbij vliegen, op zoek naar nestmateriaal of voedsel …





Op een bepaald moment wees ik Jetske op een roofvogel, die in de verte boven het rietland cirkelde. In eerste instantie dachten we dat het wellicht een kiekendief was, maar toen ik aan het eind van de middag de foto’s op de pc bekeek, kwam ik tot de conclusie dat het zeer waarschijnlijk ging om een zeearend, vanwege zijn enorme formaat ook wel een ‘vliegende deur’ genoemd …





Onlangs werd er op een dag waarop ik in het gebied was geweest bij Omrop Fryslân melding gemaakt van een zeearend in de Alde Feanen. Toen zei ik nog tegen Aafje, dat ik die nog wel eens voor mijn camera wilde hebben. Veel kans om mooie foto’s van deze imposante vogel te maken kregen we gistermiddag niet, hij gaf ons al snel het nakijken, maar mijn dag kon al niet meer stuk … 🙂




Heilige ibis in de Jan Durkspolder

Met het warme en broeierige weer van woensdag en donderdag komt er van echte fotokuiertjes niets terecht, want dan willen mijn benen me maar amper dragen. Op dergelijke dagen huldig ik bij voorkeur het motto ‘auto in, airco aan’. Een rustig rit over de Friese plattelandswegen levert met een beetje geluk ook wel een paar aardige plaatjes op, zoals de pootje badende pinken of de foto’s van de dreigende wolkenpartijen

Met het oog op Skywatch Friday heb ik donderdagmiddag een tochtje gemaakt in de omgeving van Oudega en Earnewâld. Omdat ik toch in de buurt was, besloot ik tegen drieën  even naar de eerste vogelkijkhut in de Jan Durkspolder te rijden. Dat is een prima plekje om even wat te drinken en je hebt er een mooi weids uitzicht over het polderland en de lucht erboven. Nog voordat ik de auto tot stilstand had gebracht, zag ik op het pad naar de vogelkijkhut een vreemde vogel zitten. Eerst maar even een paar foto’s vanuit de auto maken, bedacht ik me, en daarna maar even een ander parkeerplekje zoeken dan normaal …

Enkele minuten later liep ik stilletjes een eindje in de richting van de vreemde vogel. Steeds knielde ik na een paar stappen even neer om een foto te maken. In eerste instantie had ik het idee dat het wellicht een zieke ooievaar was, maar toen ik dichterbij kwam, begon mijn hart toch wat sneller te slaan. Het leek me om een heilige ibis te gaan, en dat werd al snel bevestigd door een fotograaf, die intussen ook in alle rust uit zijn auto was gestapt en in sluipgang naderbij was gekomen …

De heilige ibis komt voor in Afrika, Zuid-Irak en (vroeger) in Egypte. In het oude Egypte werd dit dier vereerd als symbool van de god Thoth, daaraan dankt hij zijn naam. Als exoot komt de heilige ibis ook voor in West-Europa. Een grootschalige introductie heeft plaatsgevonden in Frankrijk. Avifauna in Alphen aan den Rijn heeft een grote groep dieren vrij rondvliegen waarbij enkele wilde exemplaren zijn aangesloten die waarschijnlijk van Franse dieren afstammen. Hetzelfde geldt voor de meeste andere groepen heilige ibissen in de Benelux, al komen ook ontsnappingen bij particulieren voor. Waar dit exemplaar vandaan komt, weet ik niet, maar om zijn linkerpoot draagt hij in elk geval een ring …

Terwijl de andere (professionele) fotograaf zijn camera met een joekel van een zoomlens op het statief zette en de draadontspanner aanbracht, maakte ik nog even wat videoshots van de heilige ibis. Het filmpje is zoals gebruikelijk in HD-kwaliteit opgenomen en kan dus op volledig scherm worden afgespeeld voor het mooiste resultaat …

In de vogelkijkhut hebben de andere fotograaf en ik nog wat zitten praten en fotograferen. Eén van de foto’s die hij van de heilige ibis heeft gemaakt, staat intussen op zijn website Photo Marcello Romeo onder het hoofdstuk “Recent”. En als je die foto dan vergelijkt met de mijne, dan verraden vakmanschap en materiaal toch wel wat de beste foto is. De ontmoeting met de heilige ibis en de kans om hem te fotograferen was er voor mij echter zeker niet minder om.   🙂